Monday, August 30, 2004

หนุกหนาน

โอ้โห..วันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นอะไรที่สุดยอดมาก ๆ เลย

ได้ไปทำค่ายเอดส์ที่ ร.ร.ชุมพลทหารเรือ เค้าออกเดินทางกันวันศุกร์เย็น แต่เราไม่ได้ไปพร้อมเค้าหรอกนะ เราตามไปทีหลัง(เพราะเราไปเลี้ยงส่ง เจ๊หนึ่ง ไง) แล้วค่อยตามไปวันเสาร์ วันนั้นรู้สึกจะเป็นกิจกรรมวิชาการนะ แล้วก็มีสันทนาการอีกนิดหน่อย พอดึกๆ คนส่วนใหญ่ก็เข้านอน(เห็นเค้าบอกว่า คืนวันศุกร์ไม่ค่อยได้นอน) แล้วก็จะมีคนอีกกลุ่มนึงไปเชียร์กีฬาโอลิมปิก มวยชิงเหรียญทอง ส่วนเราก็นั่งเล่นกีตาร์ ร้องเพลง กับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ คุยไป เม้าท์ไป สนุกไปอีกแบบ เอาไปเอามา ตีสองครึ่งก็สลายวงเม้าท์ไปเข้านอน เหลือเพียงข้าพเจ้าที่ยังไม่ง่วง ยังคงเล่นกีตาร์ไปเรื่อยๆ สักพัก พี่คนนึงก็ชวนมาเล่นไพ่ เล่นกันอย่างเมามันยันเช้าแน่ะ เหลือเชื่อ.. เช้าวันนั้นเค้าตื่นกันประมาณตีห้าครึ่ง เพราะว่าจะนำน้องออกกำลังกายแล้วค่อยไปกินข้าว ไอ้เราก็ขี้เกียจวิ่ง เลยนั่งอยู่ที่บ้าน ตอนที่เค้าไปวิ่งกัน เราก็อาบน้ำ เก็บของ เตรียมตัวกลับ กินข้าวเสร็จก็มีพิธีปิด ถ่ายรูปร่วมกัน แล้วก็ไปเที่ยวกันต่อที่หาดทรายแก้ว คนอื่นก็ไปเล่นน้ำ พายเรือคยัคกัน ไอ้เราก็..นอน เพราะไม่ได้นอนมาทั้งคืนนี่หว่า แล้วก็กลับ กทม. โดยสวัสดิภาพ

น่าเสียดายมากๆ ที่ไม่ได้ไป Econ Night เพื่อน ๆ บอกว่าสนุกมาก

Thursday, August 26, 2004

เปิดประเดิม

เย้ๆๆ ดีใจจัง มีไดอารี่กะเค้าแล้ว แบบว่าอ่านของเพื่อนมาแล้วสนใจทำบ้าง จะได้มีอะไรทำเป็นผู้เป็นคนกะเค้าเสียที

ขณะนี้เวลา 9.30 น นะฮ้า แบบว่าอุตส่าห์แหกขี้ตาตื่นมาเรียน ปรากฏว่า..แหะๆ..เราลืมเองแหละว่าอาจารย์งด class เสียเวลาทำมาหากิน(เวลาหลับเวลานอน..เอ้ย!! เวลาอ่านหนังสือ) หมด เหมือนวันพระจะมีแค่วันนี้วันเดียวสินะ เพราะจริง ๆ วันนี้มีเรียนถึง 4 วิชา งดซะ 3...ให้ตายเหอะ จะมีอย่างนี้ซักกี่ครั้งวะเนี่ย ใกล้สอบเข้ามาแล้วนะเนี่ย ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย.. ดีใจหรือเสียใจกันแน่เนี่ย งงตัวเองจริง ๆ

อยากเจอเพื่อน ๆ จัง ตุ๊กตา น้ำผึ้ง ดอย..โดยเฉพาะ เจ๊หนึ่ง ไม่ได้เจอกันชาตินึงได้แล้วมั้ง คิดถึงจัง..จะไปเมืองนอกอีกตั้ง 1 ปี ไม่เจอคราวนี้เสียดายแย่เลยเนี่ย

พอแค่นี้ก่อนละกัน สำหรับวันแรกของฉัน บน ไดอารี่...