จะจบกันแล้วนี่ ขอบิ๊วหน่อย

เห็นใครๆ เค้าเขียนถึงเพื่อน ๆ กันเก่ง ๆ กันทั้งนั้นเลย

อยากเขียนมั่งอ่ะ

อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะจบกันแล้วเนอะ เวลานี่มันเดินผ่านไปเร็วจริง ๆ ไอ้คำที่รุ่นพี่เคยพูดไว้เนี่ย ..สี่ปีนี่มันเร็วมากนะ อยากทำไรก็ทำซะ.. เชื่อจริง ๆ เลยก็ตอนปีสี่เนี่ยแหละ ยิ่งตอนนี้ นับถอยหลังอีกไม่เกินสองอาทิตย์ก็จะสอบเสร็จกันแล้ว ต่างคนก็จะมีทางเดินของตัวเองแยกย้ายกันไป คิด ๆ แล้วก็ใจหายเนอะ

เราเข้าคณะนี้มาแบบไม่รู้จักใครเลยอ่ะ มาแบบโก๊ะ ๆ จำได้ว่าวันแรกที่มาคณะนี้ ใส่เสื้อตัวใหญ่โคร่ง รองเท้าผ้าใบ สะพายเป้ โอ้ว..คิด ๆ แล้ว ทำเข้าไปได้ไงวะนั่น หันกลับไปดูตัวเองแล้วโคตรขำเลย แล้วเราก็ได้มาเจอเพื่อน ๆ ที่น่ารักอีก 7 คน ร่วมหัวจมท้ายกันมาตลอด


00 หลิน ยุดยา.. เพื่อนคนแรกของเราในคณะ จำได้ว่าตอนนั้นรอสัมภาษณ์อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ ถามชื่อกัน มีการถามว่า "ชื่อ ศิระธร เพราะใช่มั้ยล่ะ?"
00 เจียร์ ดอนเมือง.. เพื่อนร่างใหญ่ที่น่ารักเสมอ (น่ากอดด้วย) บางทีมีกัดกันบ้างเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้โกรธกันจริงจัง ชอบเป็นโรคคัน ๆ ให้เกาหลังบ้าง เกาแขน เกามือ สารพัด
00 ส้ม สี่มุมเมือง.. เพื่อนตัวเล็ก ๆ ที่ขำ ๆ ทำให้เราหัวเราะได้เสมอ โก๊ะ ๆ พอกันเลย มีดาราในดวงใจเป็นนักร้อง boy band
00 แนน อ่อนนุช..เพื่อนที่เราว่าสวยที่สุดในกลุ่ม เจ้าตัวยอมรับมั้ยจ๊ะ ?? สามารถชวนไปกินได้ทุกเมื่อ เรื่องกินขอให้บอก
00 ย้ง คลองถม.. เพื่อนที่เราไม่รู้จะอธิบายยังไง บรรยายยากว่ะ แกแนวมาก เคยดูดวงให้ครั้งนึงแน่ะ บังเอิญแม่นแฮะ ไว้เราดูให้แกอีกดีมะ?
00 เมย์ บางบัวทอง.. เพื่อนที่ให้คำปรึกษาดี ๆ พบกันทุกครั้ง ณ ละครนิเทด และ ละครถาปัด เธอนิยมอะไรแนว ๆ ที่เรามองว่า เออสวยดีว่ะ
00 ทิพย์ เมืองนนท์.. เพื่อนที่ทำให้เราขำในท่าทางของเธอ และติดคำพูดของเธอมาใช้หลายคำมาก ติดกันไปติดกันมาตลอด ทุ่มเทกับสัตว์เลี้ยงที่ชื่อ "จุ๊กกุ๋ย"

อุ๋มอิ๋ม .. เพื่อนที่แสนดีของเราเสมอ เป็นที่ปรึกษาเวลาแบบว่า เออนะ อืม ตอนนี้แกก็ปี 3 แล้ว เด๋วแกก็จบตามเรามาเองแหละ ระหว่างเราคงไม่ต้องพูดไรมาก แค่มองตาก็เข้าใจ จริงมั้ย?


และเพื่อน ๆ กลุ่มพันธมิตร เพื่อนที่คณะ เพื่อนที่หอ ฯลฯ

ขอโทษเพื่อน ๆ ที่เราเคยทำอะไรให้เคือง โกรธ หรือน้อยใจอะไรก็แล้วแต่ ด้วยความบ้า ๆ บวม ๆ บ๊อง ๆ ของเราแบบนี้
ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่มอบมิตรภาพ ความช่วยเหลือ และความหวังดีให้เราตลอดมา

OOO UNTIL WE MEET AGAIN OOO

แอบมาอัพ

เอ่อ จะว่าไปก็ไม่ค่อยว่างซักเท่าไรนะ แต่ก็นะ อยากอัพอ่ะ ครายจาทามมาย

ก็นะ มะได้มาตั้งหลายวันแน่ะ คิดถึงช่ายม้า..

แบบว่าวันนี้มาเพื่อพรีเซนต์ workshop (ที่เฝ้าหลอกหลอน) ก็ยุ่ง ๆ น่ะแหละ ปั่นงานนั้นงานนี้ ร้อนก้นไปหมดแล้วเนี่ย นี่ยังไม่เสร็จหรอกนะ นั่นน่ะ แค่พรีเซนต์เจ๋ย ๆ เดี๋ยว final report จะตามมาหลอกหลอน

..สุขสันต์วันวาเลนไทน์(ย้อนหลัง) นะทุกคน..

วาเลนไทน์ที่ผ่านมาก็เป็นเหมือนทุก ๆ ปีที่ผ่านมา แถมเศร้ากว่าเดิมอีกแน่ะ ต้องทำงานสารพัดอย่าง ถึงขั้นกินข้าวคนเดียวบนห้องด้วย อะไรจะเศร้าขนาดน้านน ไหนจะพรีเซนต์ Field sem ไหนจะต้องไปเรียนบุ๊ดดิ๊ส ติ๊ดชึ่งอีก ต้องรีบกลับมาดูนางบาปตอนจบอีก ต้องเตรียมพรีเซนต์เวิร์คชอปอีก


เมื่อวานก็หงุดหงิดพอสมควรแหละ ก็ไอ้เรื่องพรีเซนต์เวิร์คชอปน่ะ มะพูดถึงละ วันหลังหนูเพลินจะควบคุมอารมณ์ให้ดีกว่านี้แล้วค่า แหะ ๆ ขอโทษคุณอาจารย์ท่านนั้นด้วยละกัน แบบว่า ของขึ้นน่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจน้า.. ว้า แย่จัง..

อ้อ วันนี้จะไปปฏิบัติธรรมเป็นวันสุดท้ายแล้วล่ะ ดีจายจัง จะได้จบได้สิ้นกันซะที

..................
เตือนตัวเอง : ทำ Inter Bus ซะทีเด่ะ จะพรีเซนต์แล้วนา

มาแต่งงานกัน

หลับตาก็เป็นภาพเธอ ตื่นมาก็คิดถึงเธอ

...คอมจ๋า มาแต่งงานกันเถอะ ช่วงนี้เราใกล้ชิดกันมากเลยนา หายใจเข้าก็เฮ้อเธอ หายใจออกก็เฮ้อเธอ นอนก็นอนด้วยกัน ตื่นขึ้นมาก็เจอกันอีกแล้ว..หลับคาคอมมาหลายคืนแล้วอ่ะ ช่วยไม่ได้นี่เนอะ...

แฮ่ ๆ ช่วงนี้งานยุ่งมากน่ะ หลายวิชามาก ๆ จวน ๆ จะต้องส่งทั้งนั้น รุงรังชิบป๋งเลย

บ่นมาหลายอาทิตย์ละ ก็ยังไม่เสร็จซะที

เออ นึกขึ้นได้ เพิ่งไปวัดมาแหละ ไปนั่งปฏิบัติธรรม อ๊ะ ไม่เชื่ออ่ะดี๊ ปายเจง ๆ ไปเพราะวิชา บุ๊ดดิ๊ส ติ๊ดชื่ง แปลกหรืออุปาทานไปเองก็ไม่รู้ว่ะ วันแรกนะ ห้องก็ห้องแอร์ มืดด้วย ไปสายอีกตะหาก ตอนที่เค้าให้นั่งสมาธิอ่ะ กะว่าจะหลับเอาแรงซะหน่อย มะได้นอนมาหลายคืนละ เหมือนรู้สึกร้อน ๆ ยังไงชอบกล แถมเหน็บกินโคตรเร็วเลย สงสัยว่าเราจะบาปหนาเกินไปเสียแล้วสิ ห้องนะ มืดก็มืด เย็นก็เย็น ดันหลับไม่ลงเสียนี่ เสร็จแล้วก็ไปหาไรกินแถว ๆ นั้นพอวันนี้ไปเป็นวันที่สอง(เค้าให้ไปสามครั้ง ก็อุตส่าห์เอาซะอาทิตย์สุดท้ายเลย เหอ ๆ ) ไปได้แป๊บนึง เค้าก็ให้เลิกนั่ง แล้วมานั่งฟังธรรมแทน น่าหลับชามัดเลย งือ งือ ก่อนกลับก็หาอะไร ๆ ที่เยาวราชกินซะหน่อย มะได้กินตั้งนาน เดินไปเดินมา น่ากินหลายร้านเหมือนกันแฮะ

ติดทีวี

ปล่อยบล็อคว่าง ๆ มาอาทิตย์นึงแน่ะ แย่จังเรา

ช่วงนี้กะลังเห่อทีวีออนไลน์ เนื่องจากอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงเสถียรมั่กมาก เลยติดละครใหญ่เลย คราวนี้ติดเรื่อง "สะใภ้พาร์ทไทม์" ที่มีพี่นก-ฉัตรชัยเล่นคู่กะจอย-ศิริลักษณ์ สนุกดีอ่ะ สั้นมากเรยยยย คาดว่าวันศุกร์หน้าน่าจะอวสานอ่ะ ดูไปอมยิ้มไป พี่นกเรื่องนี้น่ารักจัง มาเล่นบทกุ๊กกิ๊กได้น่ารักมาก ๆ เลยอ่ะ แบบว่า ไม่ค่อยได้เห็นพี่นกเล่นบทแบบนี้อ่ะ รู้สึกชอบจัง

ช่วงนี้อยู่ในช่วง "ปั่นงานจนหัวปั่น" ไหนจะเพิ่งไปสุพรรณบุรีกลับมา ไหนจะมา "นั่งเทียน" เขียนเวิร์คชอป ไหนจะต้องนั่งดูละคร(ทั้งสด และทั้งเทป) แค่นี้ก็หมดวันนึงละ เป็นอย่างนี้มาหลายวัน

พักนี้มีแต่คนมาถามว่า ทำงานไร? เราก็ เอ่อ.. ยังไม่รู้เลยค่ะ ! ละจะให้ตอบยังไงล่ะ งานก็ยังไม่ได้สมัคร เรียนต่อก็ยังไม่ได้สมัคร เพราะยังไม่รู้ว่าจะเอายังไงกะชีวิต คิด ๆ ไปก็ปวดหัวดีอ่ะ ประมาณว่า ถึงทางแยกอีกแล้ว ทำไงดี จะไปทางไหนดี


เมื่อวานเพิ่งไปสอบ PRE- IELTS ฟรี ที่โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล ชิดลม มา ดูไม่น่ากังวลเท่าไรอ่ะ แต่ความห่วยด้านทักษะภาษาอังกฤษที่ยังแก้ไม่ตกก็คือ การฟัง เจ้าค่ะ ฟังยังไงก็ยังห่วยอยู่ดี เว้นไว้ตั้งหลายข้อส่วนที่เป็นการฟังน่ะ แอบด่าตัวเองว่า "หูหนวกอังกฤษ" หนวกไม่เท่าไร "ใบ้อังกฤษ" หนักกว่า ทำยังไงถึงจะแก้ได้ซะทีนะ จะตกก็ตกพาร์ทนี้แหละ เพราะ reading กะ writing ไม่น่าจะมีปัญหา สบายอยู่แล้ว อิอิ รอผลอีกประมาณเดือนครึ่งก็จะรู้คะแนน จะได้ซักเท่าไหร่น้ออ..แอบหวังอยู่เหมือนกันนะเนี่ย..