Wednesday, June 28, 2006

แถลงการณ์ ฉบับที่ 1

แถลงการณ์ฉบับที่ 1

เนื่องด้วย ข้าพเจ้า นางสาวกษมา ฉันทวัฒน์ มีภารกิจในการไปศึกษาต่อต่างประเทศ ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในช่วงระยะเวลาแรก ประมาณ 1 ปี ในหลักสูตร Foundation Diploma for Postgraduate Studies อ่ะ ใช้เวลาประมาณ 10 เดือน ซึ่งจะเปิดเทอมในเดือน ตุลาคม แต่ด้วยความอ่อนด้อยภาษาอังกฤษของข้าพเจ้า ทำให้ต้องเรียนภาษาอังกฤษภาคฤดูร้อนเพื่อเตรียมความพร้อมอีก 6 สัปดาห์ ทำให้ต้องเริ่มเรียนในวันที่ 31 กรกฏาคม ทำให้ข้าพเจ้าต้องเตรียมตัวอย่างเร่งด่วนและจะเดินทางในวันที่ 25 กรกฏาคม 2549

จึงประกาศให้รับทราบโดยทั่วกัน
(มิตรสหายส่วนใหญ่ทราบแล้ว)

-----------------------------------

ประกาศด่วน และประกาศจับ

เพื่อนสนิทมิตรสหายกรุณามาร่วมชักภาพร่วมกะข้าพเจ้าในวันใดวันหนึ่งต่อไปนี้
วันอาทิตย์ที่ 2 กรกฏาคม หรือ
วันพฤหัสบดีที่ 13 กรกฏาคม (รับจริง)
ไม่งั้นจะเสียใจ

Sunday, June 25, 2006

เอ่อ...

ไม่ได้หยิ่งจริงๆ มันยังไม่เจอะกับเขา

ไม่มีใครเอา มันเรยต้องเหงาเข้าใจ

หน้าต่างประตูมาดูยังเปิดเอาไว้ ให้คนที่อยากเข้ามา

กลางวันทำงาน กลางคืนนั่งทำใจ

เวลาเจอใครมีแฟนก็อิจฉา

คนดีคนใดก้อไม่เห็นมีมา ทำไมหายากเย็น เข็ญใจ

Tuesday, June 20, 2006

First Congratulation Ceremony Rehearsal

โอ้โฮเฮะ

วันนี้ซ้อมรับปริญญาวันแรกล่ะ ตื่นเต้นมาก โก๊ะมากด้วย

ออกจากหอแต่เช้าเลย กะว่าจะมาซื้อรองเท้าก่อน จะได้ซ้อมไว้ ๆ ให้ชิน ซื้อเสร็จ ได้เรื่องเลย เดิน ๆ ไป รองเท้ากัดซะงั้น กัดจนเท้าจะเป็นรูอยู่ละ กว่าจะเดินจากมาบุญครอง ถึง สทป นัดเจียร์กินข้าว แล้วก็ไปคณะ เท้าก็ระบมก่อน เลยแวะซื้อเทปกันรองเท้ากัดมา 1 คู่ ก็ไม่ได้ช่วยอะไรอยู่ดี เดินไปอย่างลำบากแสนเข็ญ ยังกะคน "ขาโด๊ะ"

แล้วเราก็ค่อย ๆ ค่อย ๆ เดินไปที่หอประชุมจุฬาฯ เพื่อซ้อมพิธี นั่งฟัง นั่งดูวีดีทัศน์ นั่งฟังอาจารย์พูดขั้นตอนต่าง ๆ แล้วก็ถึงเวลาปฏืบัติจริง อืม ตื่นเต้นมิใช่น้อยเลยอ่ะ พอได้ลองเดินดูเองนี่ รู้เลย เร็วมาก ๆ "โตยบ่ตันเจ้า"


กลับมาที่หออย่างทุลักทุเลจากรองเท้ากัด

ทรมานจริง ๆ

Thursday, June 01, 2006

อิมแพ็ค

เมื่อวานเค้าไปงานมหกรรมเฉลิมฉลองที่ในหลวงทรงครองราชย์ครบ 60 ปี ที่เมืองทองมาล่ะ

ตื่นแต่เช้า(ในรอบ..หลายเดือน) นัดกะอุ๋มอิ่ม กะไปขึ้นรถที่อนุสาวรีย์ ว่าจะนั่งรถตู้ ปรากฏว่า คนหนึ่งล้านแปดแสนคนกะลังต่อคิวรถตู้อยู่ แล้วก็มีคนจำนวนหนึ่ง ตกลงจะหารค่าแท็กซี่กัน ไอ่เราก็ไปแจมด้วย เออ ถึงเร็วดีแฮะ ถึงอิมแพ็คตอนประมาณ 11 โมง เดิน ๆ เดิน ๆ เดินกันเข้าไป จะใหญ่อะไรนักหนาเนี่ย แต่ก็ดีนะ ดีมาก ๆ เลย อลังการสุด ๆ เดิน ๆ พอเที่ยงปุ๊บ(เพิ่งเดินได้ 3 ห้องเอง) ก็ไปกินข้าว แล้ว แล้ว คนจะเยอะไปไหนเนี่ย แทบจะนั่งกินกันบนพื้นแล้วนะเนี่ย เพื่อนชั้นก็นะ สั่งอาหารแปลก ๆ มากิน มันเป็นอาหารอินเดียน่ะ เป็นโรตีกรอบ ข้าวอบหญ้าอินเดีย แล้วก็แกงอีก 1 ถ้วย ส่วนเรากินกระเพาะปลา (ราคาย่อมเยาที่สุดแล้ว) กิน ๆ เสร็จ ไปปฏิบัติภารกิจ(เดิน)ต่อ

เดิน ๆ อยู่ เพื่อนก็เกิดปวดท้องอาหารเป็นพิษ ผิดสำแดง ขึ้นมา โอ้ว สงสัยจะไม่ถูกกะหญ้าอินเดีย นานเหมือนกัน กว่าจะหาย แล้วเราก็ไปถ่ายวีดีโอถวายพระพรให้ในหลวงอ่ะ เขินเหมือนกัน เพราะเค้าบอกว่าจะออกทีวีด้วย (ยูบีซี 27) แล้วก็ออกมาเดิน ๆ ดู ๆ จนครบ ก็เป็นอันกลับหอ

โชคดีที่ทันรถเมล์ ได้นั่งด้วยล่ะ เลยสบายและประหยัดหน่อย ไปลงที่อนุสาวรีย์ปุ๊บก็กะจะนั่งรถเมล์ไปห้องค่ายเพราะนัดพี่เอาไว้ ตอนเดินลงสะพานลอยอนุสาวรีย์เนี่ย เห็นชาวบ้านเค้าต่อแถวยาว ๆ ไรวะ ลองมั่งดิ๊ ปรากฏว่า เป็นไอติมโคนที่สูงที่สุดอ่ะ ลองนึกภาพตามนะ มันจะเป็นไอติมสองสี (คล้าย ๆของเคเอฟซีน่ะ ที่มันเป็นสีขาวกะสีชอคโกแลตอ่ะ) ลอง ๆ กิน 15 บาท กินไม่ทันเว้ยเฮ้ยยย ละลายหมดเลย เกือบแย่ แถมรสชาดก็งั้น ๆ น่ะ ไม่อร่อย กินแล้วบอกต่อด้วย ว่า "อย่ามากิน อีกนะ" แล้วเราก็นั่งรถกลับหอด้วยความเหนื่อยเมื่อยล้า ไปกินข้าวสวนหลวงกะพี่เปาและพี่ตั๋น แล้วก็กะจะไปเอาแอลกอฮอล์เข้าร่างกายเสียหน่อย ก็เพื่อนชั้นมัน..นะ เอ่อ กิน ๆ อยู่ ฝนตกเลยอ่ะ ตกหนักซะด้วย แงว เลยต้องรอจนฝนหยุดตก แล้วค่อยไปที่ตักสุรา ระหว่างทางนั่งรถไป ก็ไม่ลืมที่จะฝากน้องสาวไว้ว่า "ถ้าปะป๊าโทรมาบอกว่าพี่เพลินหลับแล้วนะ เพราะเพิ่งกลับมาจากเมืองทองฯ เหนื่อยมาก ๆ" พอไปถึง นั่งคุย นั่งดื่มกันไปเรื่อย ๆ จนเค้าปิดร้าน ก็มึน ๆ กึ่ม ๆ นิดหน่อยอ่ะ ไม่เมานะ นาน ๆ ทีมีแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แล้วสาวน้อยสองคนก็กลับหอกิ่งเพชรด้วยความช่วยเหลือจากพี่เปา
สรุปว่า ก็เป็นวันที่สนุก มีความสุข และเหนื่อยดีจัง


วันนี้ตื่นซะสายเลยเชียว กะว่าจะไปพันธุ์ทิพย์พลาซ่า แล้วก็ซื้อของเข้าห้อง ก็.. เอ่อ กว่าจะออกห้องก็เที่ยงแระ ไปกินข้าวพันทิป แล้วก็เดิน ๆ แล้วก็รู้สึกแปลกใจ เอ๊ะ ทำไมร้านแผ่นเกม แผ่นโปรแกรม มันพากันปิดหมดเลยวะ แถมไม่มีพวกยัดเยียด MP3 อีกด้วย เดินกลับออกไปประตูน้ำ(อยู่บนสะพานลอย) ก็เลยถึงบางอ้อ ที่แท้ เค้ามีอีเวนต์รณรงค์ลิขสิทธิ์กันหน้าพันทิปนี่เอง ว้า เสียเที่ยวเลย แย่ ๆ ๆ แล้วเราก็เดินไปที่บิ๊กซี ซื้อของกินใส่ตู้เย็น แล้วก็กลับหอโดยสวัสดิภาพ..

พอกลับหอ เห็นบิลค่าห้อง เอ่อ ค่าไฟกระฉูด แต่ไม่เป็นไร เด๋วแพนไป ค่าไฟก็ลดเองล่ะ (เพราะมันชอบบอกให้เปิดแอร์) สักพัก พ่อก็โทรมา บอกคะแนน IELTS อ่ะ ก็ดีใจอ่ะนะ ที่ผ่าน แต่ก็..ผิดหวังนิดหน่อยว่ะ เฮ้อออ..

reading 5.5
writing 6
speaking 6
listening 5.5
**overall = 6**

รู้ชะตากรรมแล้วไง กรูทำ reading ไม่ด้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ยังโชคดีนะเนี่ย ที่เค้าให้เรา 6 เลยปลอดภัยหน่อย ถ้าเค้าให้เรา 5.5 เนี่ย แย่เลย..

จากผลคะแนนที่ออกมา ทำให้สันนิษฐานได้ว่า เรามีความสามารถในการส่งสาร(เขียน พูด) แต่ไม่มีความสามารถในการรับสาร(ฟัง อ่าน) แล้วเราจะมีชีวิตรอดม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย