Monday, July 31, 2006

ไปโรงเรียน..ไปโรงเรียน..

30 July วันนี้ไม่อยากไปไหนไกลอ่ะ เลยได้แต่อยู่ในเมือง หาของกินแปลก ๆ ในเมือง แล้วบังเอิ๊ญ บังเอิญ ไปโซโหช่วงที่เค้ามี SOHO PRIDE พอดิบพอดี มันก็เป็นเทศกาล ๆ นึงอ่ะนะ พูดง่าย ๆ ว่า เทศกาลเกย์และพวกรักไม้ป่าเดียวกัน โอ้โห สุดยอดเลย ทุกหนทุกแห่งในถนนเส้นนี้ถูกประดับประดาด้วยสีชมพูและสีเขียว(สีชมพูหมายถึงชายรักชาย และสีเขียวหมายถึงหญิงรักหญิง) ถ้าจะให้ดีนี่เลย สีรุ้ง เคยเห็นธงชาติอังกฤษเป็นงี้ป่าว หุ หุ



Soho Pride

31 july เปิดเทอมวันแรกจ้ะ ตื่นเต้นอ่ะ ตื่นแต่เช้าเลย อาบน้ำ สระผม สวยไปเรียน เดินไปเรียนอ่ะ เพราะอากาศมันเย็นดี เดินยังไงก็ไม่เหนื่อย (แบบว่าคนมันยังมีไฟอ่ะ) คลาสวันนี้ยังไม่ได้ทำอะไรมาก ตอนเช้าก็รับเอกสารปฐมนิเทศอ่ะ แล้วก็ฟังจารย์อธิบาย ๆ พาเดินดูนู่นดูนี่ ห้องนั้นห้องนี้ ตึกมันก็มีอยู่แค่นั้นน่ะแหละ ห้องนั้นห้องนี้อย่างกะเขาวงกต คิดว่าถ้ามาคนเดียวนี่หลงแน่ ๆ ตอนเที่ยงก็กินข้าว แล้วตอนบ่ายก็มีกิจกรรมกลุ่มเล็กน้อย หมดละ วันนี้


First Day in SOAS

พรุ่งนี้จะได้เรียนจริง ๆ จัง ๆ ซะที จะเป็นยังไงน้อ

Wednesday, July 26, 2006

Arrived...

:: July 26 01.15 am Thailand time ::

When I am seated, there are many kinds of beverages. Without hesitation, I order a small glass of red wine. ( 'U' ) At this time,most of passengers were sleeping. I waited for a meal and ate it before I fell asleep because of the wine at 3 am Thailand time. As a non-stop sleeper, I slept until 6.30 am UK time(please dont forget that uk time is 6 hours slower thai thai time).

:: July 26 07.10 UK time ::

Reaching Heathrow Airport, I followed the custom process the directed to the baggage belts. Unfortunately, one of my bags was lost. Ahhhhhhhhhhh... What happened? Who mistook our luggage? or he intended? many questions ran in my head. We dont know what to do so we went to the Thai Airways office and told them to deliver my luggage to my address if found.

At Heathrow terminal, I seemed to be very excited that I saw a big fat man showing a board with my name on it. Actually, he is a hired driver that would pick up us to Dinwiddy. We have to say very thanks to this man because he helped us to speak to the airport officer. That made everything easier and quicker. Furthermore, he drove us to Dinwiddy House safely without asking for any tips.

:: July 26 10.00 UK time ::

I've got a cold so today I seemed to be very tired and asleep. The first meal I had here is ^egg and becon roll^ which is 2.50 pounds. he he he... then i go back to sleep at my dorm.

In the evening, I go to King's Cross Underground to buy Oyster Card then hanged around there and went back my dorm to send e-mail and chat with my friends

That's all for today.

Miss you all !!~!!

Wednesday, July 19, 2006

แถลงการณ์ฉบับที่ 2

ข้าพเจ้า เรา กู เพลิน หรืออะไรก็แล้วแต่ จะเดินทางไปอังกฤษในคืนวันที่ 25 กรกฎาคม เป็นที่แน่นอนแล้ว

และ..

จะปิดเบอร์มือถือ โดยถาวร คือ กลับมาแล้วก็ใช้เบอร์ใหม่เลย

เพราะฉะนั้น

มีอะไรก็เมล์มา หรือ ออนไลน์แล้วคุยกัน..นะจ๊ะ

Sunday, July 16, 2006

ว้า..เป็นบัณฑิตไปซะแล้ว..

ก็ผ่านไปได้ด้วยดีแล้ว สำหรับงานพระราชทานปริญญาบัตรจุฬาฯ เมื่อวันที่ 13 กค ที่ผ่านมา

เหนื่อยอิ๊บอ๋ายเลยย.. แต่ก็มีเรื่องราวและความทรงจำมากมาย

ตั้งแต่เช้า ตื่นแต่ ตี 4 แน่ะ อาบน้ำ ทำผม แต่งหน้า ไปถ่ายรูปที่หอก่อน แล้วค่อยไปถ่ายรูปที่คณะ ถ่ายได้ไม่ทันไรก็ต้องไปเข้าแถวที่หอประชุม เข้าหอประชุมปุ๊บ กรำ ได้นั่งเก้าอี้เสริม นอนก็ไม่ได้ แง่ม ๆ พอแถวก่อนหน้าเราลุกขึ้นยืนแล้ว โอ้ว ตื่นเต้น ๆ ๆ ปวดฉี่ ๆ แอร์ก็เย็น ๆ จะถึงตาเราแล้วเหรอเนี่ย กลัวเป๋อจังเลยอ่ะ เหอ ๆ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี

ออกจากหอประชุมมา ก็มาถวายบังคม แยกย้ายกันกลับ ไอ่เราก็แวะคณะแป๊บนึงแล้วค่อยกลับหอ ระหว่างทางเจอ ดอย ดีใจว่ะที่แกมา :) เดิน ๆ ๆ ไปที่หอ แล้วก็เซอร์ไพรส์มากมายที่พี่เอิร์ธมาถ่ายรูปด้วย และก็เป็นความเฮงส่วนบุคคลหรือการเป็น "คนที่ถูกเลือก" ระหว่างที่ถ่ายรูปกะพี่เอิร์ธอยู่นั้น ก็มีของเหลวอุ่น ๆ หยดแหมะที่ใบหน้าของข้าพเจ้า โอ้ว ม่ายยย..ขี้นก แล้วก็ไปกินข้าวเย็นกะเพื่อน ๆ สาธิต ม.ช. แล้วค่อยกลับหอ

อีกวันก็ลุกขึ้นมาแต่เช้า มาแสดงความยินดีกะเพื่อน ๆ ไปถ่ายสติ๊กเกอร์กะเจ๊ไผ่ และ อุ๋มอิ๋ม แล้ววันนั้นก็ได้ฤกษ์ร่ำลาเจ๊ไผ่..จะไม่ได้เจอกันอีกเป็นปีแน่ะ งือ งือ..

กลับมาเชียงใหม่ก็นอน นอน และก็นอน แล้วก็ไปกินข้าวกะญาติ ๆ ด้วย ถ่ายรูปกันมากมาย ระหว่างที่ถ่ายรูปกันอยู่นั้น ทางร้านอาหารเค้าก็ขอถ่ายรูปกะเราด้วย ไอ่เราก็งงอ่ะดิ เค้าบอกว่าจะเอาไปลงหนังสือพิมพ์เชียงใหม่นิวส์ แบบว่า แอบโฆษณาร้านอาหารน่ะ เหอ ๆ เขิลล์..

ไม่ได้เจอญาติ ๆ ตั้งหลายคน โอ้โห แต่ละคนเปี๊ยนไป๋ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พี่โต้ง อ่ะ เห็นตั้งแต่เดินเข้ามาละ แต่คิดว่าคิดไปเอง เพราะหน้าเหมือน อ๊อฟ-ปองศักดิ์มาก ๆ เลยขอถ่ายรูปเดี่ยว close-up ไว้อวดเพื่อนซะหน่อย คิคิ


ขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ญาติ ๆ ทุกคนที่มาร่วมแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่คนนี้นะค๊า.. พ่อ แม่ และน้องแพน ที่เป็นกำลังใจให้เพลินมาตลอดและทำให้เพลินมีวันนี้ ถ้าแม่ได้เห็นวันนี้ แม่คงดีใจมาก..


ปล.กลับถึง กทม. วันที่ 21 มีคิวกินข้าวกะเพื่อน ๆ มากมาย.. ไว้เจอกันเว้ย..