อาจไม่ใช่คนที่เขียนเก่ง น่าอ่าน หรืออะไร
แต่วันนี้ อยากจะเล่าเรื่องราวที่นาน ๆ ทีจะมีโอกาสกลับมาเจอเพื่อนพี่น้องอีกครั้ง..
"คืนสู่เหย้าค่ายหอ'53"
จริง ๆ นี่เราได้ยินมานานแล้วล่ะ เรื่องคืนสู่เหย้าห้องค่าย
เพราะรุ่นเจ้าแพนเป็นคนจัด อืม ก็รู้ล่ะ 20 พฤศจิกา
แต่เหมือนจะรู้สึกว่า คนไม่ค่อยรู้กันเท่าไหร่
เราำก็ได้แต่ชวนอิ๋ม พี่ไผ่ นาย พี่เปา ให้ไปเจอหน้าค่าตากัน
เพราะนานน๊านนนนน จะเจอกันที
บอกพี่ไผ่ให้ขึ้นมาจากสมุยเชียวล่ะ อิอิ
พอถึงวันงาน ดันมีทำงานวันเสาร์ เอ้อออ ไม่เป็นไร เลิกงานแล้วค่อยไปก็ได้
แต่ฝนเจ้ากรรมดันตกตั้งแต่บ่าย นึกในใจ เอาน่า ให้มันตกซะตอนนี้
แล้วตอนเย็นก็จะไม่ต้องตก จะได้ไม่ลำบาก
ที่ไหนได้ ตกต่อเนื่อง จน..เรากะปุ้มคิดกัน ..กลับบ้านใครบ้านมันดีมั้ยวะ..
แต่ในที่สุด ไปก็ไปวะ เอาคอมไปเก็บที่หอเรา่ก่อน เดินสวีทกันใต้ร่มคันเดียวกัน
ลุยน้ำเฉอะแฉะไปถึงหอเรา จึงไม่รอช้าที่จะเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ (รองเท้าทำงานเน่าไปแล้ว..)
ตอนแรกกะนั่งแท็กซี่ .. แต่.. ฝนตกรถคงติด ต้องแพงแน่เลยว่ะ..
ไม่รีบกันนี่นา งั้นไปสองแถวต่อรถไฟฟ้าดีกว่า..
รถก็ติดจริง ๆ นั่นแหละ ออกจากหอเราหกโมงครึ่ง ถึงรถไฟฟ้าทุ่มครึ่ง
ถึงที่งานก็ประมาณสองทุ่ม คนเยอะแล้ว นั่งกันเต็มทุกโต๊ะเลย
หิวอ้ะ จะเหลือไรให้เรากินมั้ย ..
ลงทะเบียนเข้างาน จ่ายตังค์ 350 บาท ได้สูจิบัตรและซีดีหนึ่งแผ่น
เดินไปหวัดดีพวกพี่ ๆ แล้วก็หย่อนก้นลง เริ่มกินข้าว บนเวทีใครพูดอะไร ฟังมั่งไม่ฟังมั่ง
อิ่มแล้วจึงเริ่มเม้าท์ถามสารทุกข์สุกดิบ..
ช่วงหลัง มีเกมด้วย โดนเชิญให้ออกไปเล่น ลากกันไปกะพี่อ๊อฟ
เป็นเกมที่บอกคำต่อกันเป็นทอด ๆ กลุ่มแรกเล่นเสร็จไป..เป็นเพลงค่าย
เราคิดในใจ โห งี้หมูเลย เพลงไหนขอให้บอก บอกแค่ท่อนเริ่มต้นให้ก็พอ
ที่ไหนได้ พอน้องที่อยู่ข้างหลังเราบอก.. "พี่ บูมค่ายหออ่ะ งี้ๆๆๆนะ"
เราก็อึ้ง น้องมันก็ยังจำไม่ได้ ยังไม่เคยบูม บอกได้กะปิดกะปอย
ก็บอกพี่อ๊อฟต่ออย่างที่ได้ยินมานั่นแหละ ฮ่าๆๆๆ
เอาไปเอามา เขาแจกรางวัลให้ทุกคนที่ออกไป
ได้ต้นกระบองเพชรเล็ก ๆ คนละหนึ่งกระถาง น่ารักดี
หลังจากนั้นก็จะเป็นวีทีอาร์ที่น้อง ๆ ทำขึ้น น่ารักดีอ่ะ ชอบ ๆ
แล้วก็เชิญอาจารย์เผ่าขึ้นมากล่าวปิดงาน
เห็นบอกว่าจะทุบตึกชวนชม แล้วสร้างเป็นตึกสูงขึ้นมาเลย
นั่นก็คือ ห้องค่ายของเราก็จะถูกทุบไปด้วย..
ใจหายเหมือนกันเนอะ..
และสุดท้ายของสุดท้าย ก็คือ การถ่ายรูปหมู่
ไว้ได้รูปมาแล้วจะอัพให้ดูนะ คงวันจันทร์แหละ อิอิ
รูปหมู 85
ซุบซิบ ๆๆๆ (เล่นเกมน่ะ)
อาจารย์เผ่า กล่าวปิดงาน..
เริ่มโมเมนท์แห่งการถ่ายรูป เริ่มด้วยเจ้าต้นไม้นี่เลย
สองเสดสาด หนึ่งอักษร หนึ่งวิดวะ(ข้างหลัง)
เจอกันทุกวันก็ยังจะถ่ายรูปอีกแน่ะ
จัดไปอีกหนึ่ง
ตะอู้....
ปีหน้าฟ้าใหม่ เรามาพบกันใหม่ ^^
