เมื่อคืนได้มีโอกาสไปดูคอนเสิร์ตอัสนีวสันต์ ที่จัดขึ้นเนื่องในโอกาสสิงห์ครบรอบ 75 ปี
งานนี้จัดขึ้นที่ Wembley Arena, London
พอรู้ข่าวว่าจะสิงห์จะจัดคอนเสิร์ตอัสนีวสันต์ในลอนดอน
เราก็รีบเข้าไปลงชื่อขอบัตรฟรีเลยทีเดียว
ก็ทำใจไว้ระดับหนึ่งแล้วแหละ ว่าคงไม่ได้ เพราะเราไม่เคยมีโชคเรื่องพวกนี้เลย
แบบว่า ถอดใจไปแล้ว เพราะทางผู้จัดงานบอกว่า เค้าต้องจัดสรรบัตรให้กับทางร้านอาหารไทยก่อน (เพราะร้านอาหารเค้าขายเบียร์สิงห์) แล้วจึงจัดสรรให้ประชาชนรายย่อย..
ดวงก็ไม่ค่อยจะมีกะเค้า แต่อยากดู ทำไงได้ล่ะ..
ประมาณหนึ่งเดือนต่อมา.. เป็นช่วงที่เราทำ dissertation
พี่ที่บ้านเอาซองจดหมายมาให้ โฮ้ยยยย ดีใจสุด ๆ
ทำเอาหยุดทำ dissertation ไปหลายชั่วโมงเทียว
ในใจก็คิด..ถ้าไม่ได้บัตรเอง คงต้องไปหาทางได้มาให้ได้ - -"
พอได้บัตรปุ๊บ ก็โทรชวนเพื่อนมา มันดีใจมากกกก รีบตอบตกลงเลยทีเดียว
นัดแนะกันอย่างดี ประมาณว่า ลงสถานีมาปุ๊บ นัดเจอกันที่ wembley arena เลย
เอาล่ะ ได้เพื่อนดูแระ ทีนี้ก็เร่งทำ dissertation ให้เสร็จ รีบส่งๆๆ
นัดกับหลินไว้ว่า 6 โมงเจอกันที่ Wembley เลย
พอ 4 โมง เพื่อนโทรมา เราก็นึกว่ามันกะลังจะขึ้นรถไฟเข้าลอนดอน (มันอยู่ ตจว.) ปรากฎว่า มันไม่สบาย หน้ามืด อาเจียน คาสถานีรถไฟต้นทาง
รู้สึกสงสารมัน และเสียดายแทนมันจริง ๆ
บัตรเลยว่าง 1 ใบ โฮะๆๆๆ
คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นที่ Wembley Arena ใกล้ ๆ กับ Wembley Stadium
เล่าย้อนไปนิดนึง ตอนแรกกะว่าจะจัดที่ brixton แต่เอาไปเอามา เปลี่ยนเป็น wembley
ตกใจมาก เพราะมันใหญ่มาก ใครได้จัดที่ wembley นี่ถือว่าเจ๋งสุด ๆ
แต่ก็เชื่อว่า อัสนี-วสันต์ ซะอย่าง ทำได้อยู่แล้ว
ใครที่เคยดูฟุตบอล หรือเคยไป คงรู้ว่า มันใหญ่มากกกกก
ไม่ต้องดูรูปคนก็ได้นะ ดูสเตเดี้ยมอย่างเดียวพอ - -"
หันหลังไปก็เป็น Wembley Arena
เรานัดกะพี่ป้อมพี่โต๊ะไว้ที่นี่ ^___^
ประตูเปิด 6 โมงนิด ๆ มีการแยกแถวบัตรนั่ง และบัตรยืน
ต้องแยกกันเพื่อติด wristband ให้คนที่เป็นบัตรยืน (เพราะข้างในจะมีการแยกโซนนั่งโซนยืนชัดเจน)
จำนวนบัตรนั่งจะเยอะกว่าบัตรยืน เพราะบัตรนั่งเค้าไว้สมนาคุณให้ร้านอาหารไทย(ที่ขายเบียร์สิงห์)
ส่วนบัตรยืนจะเป็นพวกชาวบ้านรายย่อย (อย่างเราเป็นต้น)
..คอนเสิร์ตบัตรนั่งจะไปสนุกอะไร..จริงมั้ย..
เข้าไปประตูใต้ภาพพี่ป้อมพี่โต๊ะที่เห็นไกล ๆ นั่น
ก็เข้าไปเซ็นต์ชื่อที่บอร์ด
" ดีใจมาก ๆ Thanks - เพลิน - "
หยิบโปสการ์ดที่ระลึก (รูปเดียวกะทางเข้าด้านหน้าน่ะแหละ)
สักพัก เค้าก็อนุญาตให้เข้าไปใน hall ได้
ในฮอลล์โล่งมากกก เพราะเรามาเร็ว
สักพักคนก็ทยอยกันเข้ามา
ฮอลล์ใหญ่มากกกก ไม่รู้ว่าใหญ่กว่าอิมแพ็คหรือเปล่า เพราะไม่เคยไปอิมแพ็ค
คนยังไม่เยอะ มีการลองไฟวิบ ๆ วับ ๆ พอเป็นพิธี
คนเยอะแล้ว เนื่องจากได้เวลาแสดง แต่การแสดงยังไม่แสดง (งงมั้ย ฮ่าาา)
ก็ในตั๋วบอก ประตูเปิดหกครึ่ง เริ่มแสดงสองทุ่ม
สองทุ่มยังไม่เห็นใครโผล่มาที่เวทีเลย เห็นแต่เด็ก backstage
พิธีกรคู่แรกโผล่มาตอนสองทุ่มครึ่ง
ออกมากันคนเบื่อ ออกมาบิ๊วคนไทยหัวใจสิงห์
โบ๊ต วิบูลย์นันท์ กะใครอีกคนไม่รู้จัก
พิธีกร "ที่นี่หมอชิต" บุกลอนดอน
เรียกเสียงกรี๊ดได้มากมาย (กรี๊ดพี่ดู๋ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด)
กรี๊ดพี่ดู๋นี่แหละ เพราะไม่คิดว่าจะมาด้วย
นุ่นเค้ามาเพราะเค้าเป็นแฟนต๊อด ทายาทสิงห์ หุหุ
นุ่น วรนุช บอกว่า ลงเครื่องบินมา อากาศที่นี่ดีจังเลย
ได้รับเสียงโห่จากคนรอบฮอลล์ เพราะเป็นที่รู้กันดีว่า อากาศที่นี่เลวร้ายมาก - -"
ส่วนพี่ดู๋ ปล่อยมุข "ผมลงมาฮีทโทรว์ นึกว่าอยู่เมืองบอมเบย์" (ปัจจุบันคือเมืองมุมไบ)
นุ่น "ทำไมละคะ"
ดู๋ "ออกมาปุ๊บ เจอแต่แขก"
หัวเราะเฮกันลั่นฮอ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ต่อไปเป็นพิธีการ
กล่าวเชิญท่านทูตไทยประจำกรุงลอนดอน
กล่าวเชิญกรรมการบริหารสิงห์คอร์ปอเรชั่น
และร่วมกันร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี ประกาศศักดาดังลั่น wembley
โปรดสังเกต
ถ่ายรูปได้ใกล้ขนาดนี้ ต้องอยู่ติดขอบเวทีเจ้าค่ะ
ถ้าเมืองไทยก็คงบัตร 3500
อิอิ
ลืมบอกไป ว่าบ้ากล้องด้วย
อยู่ติดเวทีซะขนาดนั้น คงมีซักกล้องแหละ ที่ถ่ายติดหน้าเรา
จะได้ออกทีวีมั้ยว้าาาา อิอิ
ไม่รอช้า พี่ป้อมพี่โต๊ะ ออกมาในเพลงแรก "บ้าหอบฟาง"
(กว่าจะออกมาได้ ปาเข้าไปสามทุ่ม)
ชื่นชีวันเมื่อฉันและเธอชิดใกล้ แต่ไฉนเธอห่างฉันไปทุกที..
เพลงไหนเป็นเพลงไหนไม่รู้แล้ว รู้แต่ว่ามันมากกกกก
เบลอบ้าง เพราะอีชั้นก็เต้นไปด้วย ถ่ายไปด้วย โดนคนข้าง ๆ กระทุ้งด้วย - -"
ซึ่งไม่เคยสนใจ ใครอยากจะว่าไร
ไม่รู้ ไม่ดู ไม่แคร์
หลายเพลงมาก ๆ ค่ะ ทั้งของอัสนีวสันต์เอง และเพลงของศิลปินในเครือมอร์มิวสิค หรือแม้กระทั่งเพลง ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ ที่พี่โต๊ะร้องคู่กะกบ เสาวนิตย์ ที่มาเป็นคอรัส
เท่าที่นึก ๆ ดูก็มี..
ก็เคยสัญญา หนึ่งมิตรชิดใกล้ สายล่อฟ้า บ้าหอบฟาง บังเอิญติดดิน ได้อย่างเสียอย่าง หัวใจสะออน คนสุดท้าย บังอรเอาแต่นอน ตาอยู่ บางอ้อ คนหัวใจสิงห์ I love you คนหลายใจ ข้าวเย็น สิทธิ์ของเธอ ลูกผู้ชาย อยากให้อยู่ด้วยไหม กุ้มใจ ยินยอม กรุงเทพมหานคร รักเธอเสมอ น้ำลาย จิ๊จ๊ะ ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ โฮ้ยยยยย นับไม่หวาดไม่ไหว เยอะจริง ๆ
วสันต์ โชติกุล - เสาวนิตย์ ในเพลง "ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ" (ถ่ายวีดีโอเองกันมือ ^^)
แด๊นซ์/โยกกันกระจาย แม้แต่คนที่นั่งบนอัฒจรรย์ยังลุกเลยเอ้า
งานนี้คนที่อยู่นิ่งเห็นจะมีแต่.. security guards
เพลงคนหัวใจสิงห์
ฟังเพลงนี้แล้วรู้สึกฮึกเหิมมาก ๆ
อีกหลากหลายมุม.. (หลายมุมที่ไหนกัน ยืนอยู่มุมเดียวนี่หว่า..)
แหกปากจนไม่มีเสียงเลยล่ะ
ยิ่งเพลง ยินยอม คนสุดท้าย และเพลง ลาก่อน ซึ่งเป็นเพลงสุดท้ายของคอนเสิร์ตนี้
ร้องไป ตะเบงไป แต่เสียงไม่ออกมา ได้ feel มาก ๆ
ถ่ายคนดูบ้าง
คนเยอะมากกกก (จากที่ตอนแรกเห็นโล่ง ๆ)
สิงห์บอกว่า แจกบัตรที่ลอนดอน 7500 ใบแน่ะ
o_O
จบจริง ๆ แระ
เป็นคอนเสิร์ตที่คุ้มมาก ๆ พี่ป้อมพี่โต๊ะไม่กั๊กเลย
เอามันส์เข้าว่า
เรียกว่างานนี้ ได้ใจไปเต็ม ๆ ทั้งศิลปิน ทั้งคนจัดงาน (สิงห์)
กลับมาบ้านเสียงแหบเลยค่ะ พูดไม่รู้เรื่องเลย
หิวมากกกกกก
เลยซัดมาม่าตอนตีหนึ่ง เนื่องจากทนหิวไม่ไหว
ปวดแข้งปวดขา (ยืนมาตั้ง 6 ชม นี่)
ปวดแขน (ชูมือโยกไปโยกมา)
เช้าวันรุ่งขึ้น ลืมตื่นเลยค่ะ ตื่นเอาบ่ายเลยทีเดียว - -"
มาคอนเสิร์ตอัสนี-วสันต์
ก็เป็นธรรมเนียม ว่าต้องมีการแจกปิ๊ก
ได้กะเค้าด้วย สองอัน ^^
แล้วก็..ที่ห้อยมือถือ ที่คิดว่า อีกหน่อยต้องเป็น rare item (เว่อร์ไปมะ?)