สวัสดีปีใหม่ 2551

ผ่านมาอีกปีแล้วสินะ ปีนี้ปีหนู จะเป็นหนูทอง หรือหนูไฟวะเนี่ย..

ท่าทางจะได้หนูไฟว่ะค่ะ เพราะป๋าหมากเป็นนายก ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปีใหม่นี้จะว่าไปก็พูดได้เต็มปากว่า ไม่ใคร่จะสนุกเอาเสียเลย เศร้าจะตาย
แหม่ จะสนุกได้ยังไงล่ะ หนังสือกองเท่าภูเขารอให้อ่านอยู่ จะสอบมะรอมมะร่ออยู่แระ T_T
เอาน่า สอบก่อน อย่างอื่นว่ากันทีหลัง

จะยังไงก็แล้วแต่ เราเป็นคนไทย จะไม่สวัสดีปีใหม่มันก็กระไรอยู่..

สวัสดีปีใหม่ทุก ๆ คนนะ
จะคิดจะทำอะไรก็ขอให้สำเร็จลุล่วง สุขภาพแข็งแรง ให้ปีนี้เป็นปีที่ดีสำหรับทุกคนนะ

ไม่มีเวลา หรือว่า ขี้เกียจ??

เฮ้อๆๆๆๆๆ

ชักขี้เกียจแฮะ หรือว่าไม่มีเวลาหว่า??
อัพบล็อคน้อยลงทุกที ๆ
แต่เราก็ไม่แปลกนะ เพราะพอไปดูของเพื่อน ๆ เค้าก็ไม่ค่อยอัพกัน 555

เบี่ย !

ว่างเว้นจากการเขียนบล็อคไปนานแสนนานนนนน..
เข้ามาอีกทีก็..นะ

ไม่มีอะไรหรอก เข้ามาบ่น - -"
เบื่อหนังสือ เบื่อห้องสี่เหลี่ยม ๆ
แต่ไม่เบื่อเตียง ^^"

อีกอาทิตย์เดียวจะสอบแล้วเนี่ย
ยังไม่ถึงไหนเล้ยยยยยย
ตรูจะรอดม้ายยยยยยย?????

ขอโทษ .. น้องคอม..

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว จอคอมเจ๊ง ดำหมดเลย

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร

ตอนนี้รู้แล้ว

เป็นเพราะเปิดเครื่องไว้นานเกิน

นานจนเรียกว่ามาราธอน

เพราะเราเปิดไว้นาน(แบบไม่ชัตดาวน์) นานถึง 7 วันเลยทีเดียว (น่าเจ๊งมั้ยล่ะ)

รู้เพราะว่า ตอนนี้ลองปิดเครื่องบ่อยขึ้น เลยไม่มีปัญหาอีก เหอ ๆ

นึกว่าโน้ตบุ๊คสุดที่รักจะไปซะแล้ว

Happy Birthday to PAN

Happy Birthday

มีความสุขมาก ๆ นะจ๊ะ
ขอให้ทำข้อสอบได้
สุขสมหวัง ตลอดปี และตลอดไป
คิดถึงมากมาย...

What Pattern Is Your Brain?

You have a dreamy mind, full of fancy and fantasy.
You have the ability to stay forever entertained with your thoughts.
People may say you're hard to read, but that's because you're so internally focused.
But when you do share what you're thinking, people are impressed with your imagination.

แบบว่าไปเจอในสเปซชาวบ้านมาน่ะ

ตรงดี

http://www.blogthings.com/whatpatternisyourbrainquiz/

ว่าด้วยเรื่องคุณติ๊ก (นามสมมติ)

เมื่อเช้านี้ ขณะที่อะฮั้นตื่นแล้ว แต่ยังไม่มีสติสัมปชัญญะดีเท่าไร ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
เอ๊ะ ใครโทรมาวะ ถ้าคนใน UK โทรมามันต้องเป็นเพลง lonely ดิ
เลยรับด้วยน้ำเสียงกระแดะสุดฤทธ์ "หั่นโล่ว์ว์ว์ว์"
ปรากฎว่า เป็นคุณติ๊กโทรมาค่ะ โทรมาชวนอะฮั้นออกไปหลั่นล้า

ตอนแรกกะจะชวนไป Notting Hill gate carnivals บอกให้มันขึ้น tube ไปลงที่ Notting Hill gate มันก็ไปไม่เป็น
ชั้นก็เลยต้องไปหามันถึง wimbledon ใช้เวลาเดินทางประมาณหนึ่งชั่วโมงแน่ะ จะกลับเลยก็กะไรอยู่ ไปถึงปุ๊บก็ไปหาไรกินกัน
ตัดสินใจไปกินร้านอาหารไทยกัน ถือว่า ปล่อยผี เพราะทำกับข้าวกินเองมาหลายมื้อละ เปลี่ยนบรรยากาศมั่ง

เสร็จแล้ว คุณติ๊กก็เดินชะเง้อชะแง้ ด้วยฤทธิ์ของ SALE ทำให้เธอตรงเข้าร้านนั้นร้านนี้ได้อย่างว่องไว
คุณเพลินก็ได้แต่ เอ่อ.. ถือของให้คุณอ่ะค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ เล็กน้อย ๆ
แล้วก็เลยพาคุณติ๊กไปร้านขายของไทย ๆ ที่ Earl's Court
ทีนี้ล่ะ คุณติ๊กไม่มี Oyster Card ทำให้การเดินทางสะดุดเล็กน้อย
แถมที่ wimbledon ก็ไม่มีอีก แบบว่าหมดสต๊อกน่ะ
แต่สุดท้ายก็ไปถึง Earl's court จนได้ พามันไปรู้จักไว้ หุหุ
พาไปซื้อ Oyster card และสอนคุณติ๊กใช้เล็กน้อย
แล้วก็ เดินเล่นแถวนั้น คุณติ๊กก็ได้ของติดไม้ติดมือ(พะรุงพะรัง) กลับมา

ส่งคุณติ๊กกลับ wimbledon ด้วยความปลอดภัย ชะเอิงเอย
อาทิตย์หน้าเจอกันอีกเว้ยเฮ้ย...


ปล. รู้ยังว่าคุณติ๊กคือใคร อิอิ

Nando's

หลังจากที่คราวที่แล้วไปกิน nando's แล้ว สั่งไก่ฮ็อตไป ไม่รู้สึกถึงความเผ็ดเลยแม้แต่น้อย

เมื่อวานไปกิน Nando's มาล่ะ ไปกินกับ พี่กิต พี่โบ Tomo, Aki และ Asishi คราวนี้สั่ง Extra Hot ไป ก็ไม่เผ็ดอยู่ดีอ่ะแหละ พวกเด็กญี่ปุ่นมันงงกัน ว่าไม่เผ็ดกันเลยหรอ เพราะคราวที่แล้วที่พวกเค้ามากิน(เราไม่ได้ไป) เค้าสั่ง extra hot แล้วก็นั่งกินแบบร้องไห้ น้ำตาไหล หน้าแดง จากที่สั่งเครื่องดื่มเป็นน้ำเปล่า เลยต้องลุกไปสั่งเป๊บซี่รีฟิลมาเลย(อันนี้พี่กิตเล่าให้ฟัง)

คราวหน้าจะสั่งอย่างอื่นที่มันเผ็ด ๆ เอาแบบสะจาย ๆ ไปเลย

ออกไปกินตั้งแต่สี่โมงเย็น แล้วก็ว่าจะดูหนังเรื่อง You, Me and Dupree ต่อ แบบว่า กินเสร็จเร็วน่ะ พวกผู้ชายเลยนั่งเล่นติงต๊องกันในร้าน นี่โต ๆ กันแล้วนะ ยังเล่น "ปล่อยพลังคลื่นเต่า" เล่นเอาท้องแข็งไปเลยอ่ะ หัวเราะไม่หยุด แบบว่ามันขำน่ะ ไอ้พลังคลื่นเต่าที่มันเป็นสากลจริง ๆ เลย เล่นกันทั้งภาษาญี่ปุ่น ภาษาไทย และก็ภาษาจีน ก็เลยเดินเล่นแถวนั้น พร้อมๆ กับปล่อยพลังคลื่นเต่าไปด้วย แล้วก็เข้าร้านเกม ไปจับปืนแล้วยิงเล่นแป๊บนึง เหอ ๆ ก็สนุกดีเหมือนกันนะ อิอิ แล้วเราก็เดินไปที่โรงหนัง N1 center กัน

พอไปที่โรงหนัง ก็ซื้อไอติมกิน แล้วเราก็เดินเข้าโรงหนัง จึงได้พบสัจธรรมว่า ตั๋วหนังที่นี่เนี่ย มันไม่มีเลขที่นั่งให้เฟ้ย เพราะฉะนั้นเนี่ย ตูดใครตูดมัน มาก่อนได้ก่อน เลือกนั่งบนสุดเลยอ่ะ พฤติกรรมการเลือกที่นั่งนี่แปลกดี ไม่มีใครเลือกข้างบนเลยอ่ะ อืม อีกเรื่องนึง เก้าอี้เอนไม่ได้...แข็งโป๊กเลย สู้เมืองไทยก็ไม่ได้

ออกมาจากโรง หนังไม่ได้สนุกอย่างที่คิดไว้ และอย่างที่พี่โบโม้เอาไว้...

Cold down..

These days, the weather seems to cold down and be windy with a cloudy sky(ready to rain all time). So, it's a perfect environment to sleep

The firsk task in this session (International Business) is Presentation in area of International business.
As a relatively experienced student in the class, a pair-work presentation is not a problem for me.
I have to do a 2-week project preparation and I wonder that it's a 10-minute presentation,why you give such lot of time.. hehe

I choose a topic that I had done before la' because we can serching for the information easily through the internet. Some of students choose to do a study on comparison of something between their different countries. I think it's difficult because it's hard to find this kind of information here.

Tomorrow I have afternoon free time, just tomorrow, not every friday..

I have heard about a Thai movie coming soon. ' Season Change ' I want to see ahhhhhhhhhhhh.... and also Nitade stage drama . -_-"

Season changes, take care na everybody.

ps. Today I have drunk the only one Oishi Green Tea that I brought from Thailand. How fresh I am !!! 'U'

Guilty PaY - LiN

According to one of my friend's space, Gap, I feel very guilty that I'm studying abroad but always write in Thai. hehe
Read it very carefully...

I got up early this morning to prepare and cook for my lunch ah.. I cooked ' Kai Kratiam Prikthai ' for my lunch.

Today is the first day of the third block, my second block, I have chosen to study International Business.
I arrived the college at 9.30 this morning. There are many people choosing International Business. When I arrived and looked for the G52 room, I met my last block teacher whom I like very much. She called me and asked if I was looking for the G52 room. I was a little bit surprised. When all students were in the room, I saw my lovely teacher. 'She's gonna teach me' I prayed.

Lucky me. I was interviewed by her and in her class despite 3 other teachers. The teacher brought new students touring around the campus(I didn't need to) so I went to have my lunch. Then I went to the computer room, and got mad with it. There are many Asian languges,Chinese, Japanese, Korean, Arabic but not Thai so I can't type in Thai ahh. Furthermore, it doesn't allow me to right click. I have to use keyboard command instead. And the worst, you can't install anything into the computer, even try to access My Computer.

The first class today is quite heavy. The lecturer speaks in very low tone. and today's homework is a 7-page reading la. It's going to be heavier and heavier...

but I can...

FIGHT !!

ดีใจ และ ภูมิใจ ที่เป็นคนไทย

วันนี้ไปมหาลัยแต่เช้าล่ะ เมื่อคืนก็นอนซะดึก เตรียมพรีเซนต์

กะว่าจะใส่เสื้อเหลืองซะหน่อย ให้เข้ากับบรรยากาศประวัติศาสตร์ไทย

แบบว่าจะไปใช้คอม แต่ใช้ไม่ได้ จะปรินท์รูปที่จะใช้พรีเซนต์อ่า

ก็วันนี้มีพรีเซนต์ The history of Thailand ล่ะ ตื่นเต้นเหมือนกัน แบบว่า ภายในเวลาอันน้อยนิดเนี่ย ตื่นเต้นก็ตื่นเต้น แต่สุดท้ายก็ผ่านไปได้ด้วยดีล่ะ

อาจารย์คอมเม้นต์ว่า pronunciation is clear แต่ว่า ให้ปรับปรุงจังหวะให้เหมือนคนอังกฤษหน่อย เง่อ..ไม่ใช่ง่าย ๆ นะเฟ้ย..

พรีเซนต์ไปก็ภูมิใจไปล่ะ ภูมิใจที่ชาติของเราไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของใคร เพื่อน ๆ และอาจารย์เค้าทึ่งกันมาก
really.. why..??
เราก็บอกว่า เรามีวิธีการทางการทูตที่ดีอ่ะ King ของเราเสด็จเยือนประเทศตะวันตกออกบ่อย

แล้วอาจารย์เค้าก็ถามคำถามนึง เกี่ยวกับ " Anna and the King" เราเข้าใจนะ ว่าเค้าถามอะไร แต่เราไม่รู้จะตอบไงดีอ่ะ
เราก็บอกเค้าเพียงว่า ก็คิดดูเอาเองนะ ว่าหลังจากหนังเรื่องนี้เข้าฉาย ก็ถูกแบนทันที ดีวีดงดีวีดีกลายเป็นของผิดกฏหมายไป
เราเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์มาก ๆ เลย เค้าก็เข้าใจ..

ตอนพรีเซนต์เสร็จ ได้รับเสียงปรบมือนานดี แอบดีใจ ^^

วันนี้ตอนเย็น ทำอาหารไทยให้เพื่อน ๆ กินกันล่ะ ตัดสินใจทำไข่เจียวหัวหอม กับ แกงเขียวหวานไก่ แล้วก็ข้าวสวยร้อน ๆ วันนี้เพื่อนร่วมโต๊ะอาหารเป็นเด็กญี่ปุ่นทั้งสิ้น 4 คน รวมเราอีก 1 คน กินกันอย่างสนุกสนานและเอร็ดอร่อย ดีใจอ่ะ ที่เค้าชอบอาหารไทย และที่สำคัญ เราลองให้เค้ากินน้ำพริกเผากะไข่เจียวล่ะ โอ้โห ติดใจกันใหญ่ จนน้ำพริกเผาเราหมดไปครึ่งขวด ^^" เค้าถามว่า อร่อยภาษาไทยว่าไง เราก็สอนเค้าพูด ลองนึกภาพดูดิ เด็กญี่ปุ่นพูดตามเรา พร้อมๆ กัน 4 คน เหมือนเด็ก ๆ เลยอ่า น่ารักจัง..

สรุปว่าวันนี้ ก็เป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่ง รู้สึกดีจัง..

ปล. นับไปนับมา อีกอาทิตย์เดียวก็จะครบเดือนแล้วนะ ที่มาอยู่ที่นี่ เวลาผ่านไปเร็วจังเลย..

ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์

วันนี้โทรกลับเมืองไทยแต่เช้าเลยล่ะ อารมณ์ว่าฤกษ์กะลังดี วันแม่ รักแม่นะค๊า

ก็เล่นตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง ลงไปโทรศัพท์หาปะป๊า คุยกันนานอยู่

มาจะกล่าวบทไป..

เมื่อวันพฤหัส มีเรื่องวุ่น ๆ หลายอย่างในลอนดอนเลยล่ะ เรื่องที่ดังที่สุดก็คือ ที่ Heathrow วุ่นวายชะมัด หลายคนกลับบ้านไม่ได้ หลายคนเครื่องดีเลย์หลายชั่วโมง รถแถวนั้นติดแบบไม่ขยับ มีการตรวจสัมภาระอย่างเข้มงวด ฟาก tube ก็ไม่แพ้กัน มีคน ๆ นึงฆ่าตัวตายโดยการกระโดดลงไปตัดหน้ารถไฟใต้ดิน โอ้ว ตายคาที่เค่อะ วันนั้นวันเดียว ระบบขนส่งมวลชนวุ่นวายมิใช่น้อย

วันศุกร์
อารมณ์ดีแต่เช้าเลยล่ะ ด้วยตระหนักว่า ตอนบ่ายจะไม่มีเรียน ดีใจจริง ๆ เหมือนเด็ก ๆ เลยเนอะ ไม่มีเรียนทีก็ดีใจกันยกใหญ่ ตอนบ่ายเลยกลับมานอน แล้วก็แบบว่าว่างไง เลยจะทำอาหารเย็นกิน ออกไปซื้อที่ tesco กะลังจะเอามาทำอยู่แล้วเชียว Mari เด็กญี่ปุ่นชวนมากินอุด้งแกงกะหรี่ญี่ปุ่น แบบว่า เสาร์หน้าเค้าก็จะกลับแล้วไง เลยทำกับข้าวกินกันอย่างสนุกสนาน ไว้สักวันจะทำอาหารไทยให้กินมั่งนะจ๊ะ

วันนี้ มีโครงการจะไป Chinatown เพื่อไปซื้อเครื่องปรุงรสแบบไทย ๆ มาเก็บไว้ล่ะ เพราะต้องทำให้เพื่อน ๆ กินภายในวันศุกร์นี้ ยังคิดไม่ออกเลยอ่ะ ว่าจะทำอะไรดี ใจจริงอยากทำต้มยำกุ้งนะ แต่ไม่รู้จะไปหา ขิง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด อะไรได้ที่ไหนน่ะสิ..

อาหารจานแรกของตัวเอง.. ที่นี่..

และแล้ว เราก็ได้ลงมือปรุงอาหารจนได้ล่ะ ห้าโมงกว่า ไปเดิน Tesco ได้มาดังนี้ (น้ำพริกเผาเอามาจากเมืองไทย)
1.น้ำมันถั่วลิสง
2.ผักรวมมิตรอ่ะ แครอท ข้าวโพด ถั่วแขก บรรจุซองเรียบร้อย (อยู่หลังขวดน้ำมัน)
3.หมูบด
4.กระเทียม
5.เส้นก๋วยเตี่ยวเหลือง (ไม่ใช่บะหมี่ ไม่ใช่สปาเก็ตตี้) ทายซิ เราจะทำไรกิน

ตั้งกระทะรอบนเตาไฟฟ้าล่ะ ร้อนช้าชะมัดเลย

แล้วอาหารของเราก็เสร็จออกมาหน้าตาอย่างงี้

ก๋วยเตี๋ยวน้ำพริกเผาหมูสุดแสนอร่อย โฮะ ๆ

กลั้นแล้วนะ..กลั้นแล้ว..

อ่ะ วันนี้ไปส่งปะป๊าที่ King Cross Underground มาล่ะ
ตอนแรกนึกว่าจะไปส่งที่สนามบิน ปะป๊าบอกว่าเปลือง เก็บตังค์ไว้กินดีกว่า
ตกลงก็ไปส่งปะป๊าที่ King Cross

ออกจากห้อง เอาน้ำให้ปะป๊าติดกระเป๋าไป 1 ขวด เผื่อหิวน้ำ จะได้ไม่ต้องไปซื้อที่สนามบิน
เดิน ๆ ไปที่ tube ซื้อตั๋วไป Heathrow ให้ปะป๊า
กอดปะป๊า แล้วน้ำตามันก็ไหลออกมา.. ต้องจากกันแล้วเหรอนี่
ปากบอกว่า อยู่ได้ ๆ วันแรกก็ไม่รอดซะแล้ว ร้องไห้ขี้มูกโป่งเลย ม่ายหวาย ๆ

แล้วอาทิตย์แรกของการเรียนก็ผ่านไป...

และแล้ว การเรียนในอาทิตย์แรกก็จบลงอย่างสวยงาม

ทั้งวิชาภาคเช้า(General English) และวิชาภาคบ่าย(Business Today - News and current affairs) สนุกสนานขึ้นมาหน่อย มีความสุขกับการเรียนดี

อาทิตย์หน้าจะลงมือและลงครัวอย่างจริง ๆ จัง ๆ ซะที
ฮัดช่า..อย่ามาดูถูกกันนะ ว่าจะกินได้หรือป่าว..เค้าก็มีฝีมืออยู่พอตัวนะ

วันอาทิตย์นี้ว่าจะไปช็อปปิ้งล่ะ ซื้อของสดมาเตรียมทำอาหารในสัปดาห์หน้า อิอิ น่าสนุกมิใช่น้อย

ปล.พรุ่งนี้ปะป๊าก็จะกลับแล้วล่ะ คงต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียวจริง ๆ ซะทีแล้ว..
ปล 2 ยังไม่ได้ไป Buckingham palace เลย Greenwich ด้วย จะเอาเวลาที่ไหนไปละเนี่ย ต้องไปวันธรรมดาด้วยอ่า working day with specific time..
ปล 3 คุณทิพย์ เมื่อไหร่จะมาอ่ะ ชั้นรอแกอยู่นะ

and..

วันนี้เรียนเป็นวันอย่างจริงจังเป็นวันที่สองแล้วล่ะ ตอนเช้าเรียน General English ทุกวันรู้สึกว่าศัพท์ที่ใช้มันยากจัง แต่ก็ดีใจ ที่มีคนรู้สึกเหมือนเราเหมือนกัน คนญี่ปุ่นน่ะ มีอยู่คนนึง มาจากอิรัก เก่งมากเลย หน้าตาน่ากลัวมากอยู่เหมือนกัน เหอ ๆ รู้สึกอย่างรุนแรงว่าเราน่าจะศัพท์ดีกว่านี้ คือ อ่าน reading ก็ได้อ่ะนะ แต่รู้สึกว่าศัพท์เราน้อยไปหน่อย ถ้ารู้เยอะกว่านี้น่าจะดีกว่านี้

ส่วนตอนบ่ายก็เรียน Business Today กับ News & Current Affairs สลับวันกัน บ่ายวันศุกร์ว่าง โว๊ะ โฮะ โฮะ

ตอนนี้ฟิตมากอ่ะ ฟังวิทยุ BBC ด้วยล่ะ ดูดิ๊ จะฟังได้นานแค่ไหน

ไปโรงเรียน..ไปโรงเรียน..

30 July วันนี้ไม่อยากไปไหนไกลอ่ะ เลยได้แต่อยู่ในเมือง หาของกินแปลก ๆ ในเมือง แล้วบังเอิ๊ญ บังเอิญ ไปโซโหช่วงที่เค้ามี SOHO PRIDE พอดิบพอดี มันก็เป็นเทศกาล ๆ นึงอ่ะนะ พูดง่าย ๆ ว่า เทศกาลเกย์และพวกรักไม้ป่าเดียวกัน โอ้โห สุดยอดเลย ทุกหนทุกแห่งในถนนเส้นนี้ถูกประดับประดาด้วยสีชมพูและสีเขียว(สีชมพูหมายถึงชายรักชาย และสีเขียวหมายถึงหญิงรักหญิง) ถ้าจะให้ดีนี่เลย สีรุ้ง เคยเห็นธงชาติอังกฤษเป็นงี้ป่าว หุ หุ

31 july เปิดเทอมวันแรกจ้ะ ตื่นเต้นอ่ะ ตื่นแต่เช้าเลย อาบน้ำ สระผม สวยไปเรียน เดินไปเรียนอ่ะ เพราะอากาศมันเย็นดี เดินยังไงก็ไม่เหนื่อย (แบบว่าคนมันยังมีไฟอ่ะ) คลาสวันนี้ยังไม่ได้ทำอะไรมาก ตอนเช้าก็รับเอกสารปฐมนิเทศอ่ะ แล้วก็ฟังจารย์อธิบาย ๆ พาเดินดูนู่นดูนี่ ห้องนั้นห้องนี้ ตึกมันก็มีอยู่แค่นั้นน่ะแหละ ห้องนั้นห้องนี้อย่างกะเขาวงกต คิดว่าถ้ามาคนเดียวนี่หลงแน่ ๆ ตอนเที่ยงก็กินข้าว แล้วตอนบ่ายก็มีกิจกรรมกลุ่มเล็กน้อย หมดละ วันนี้

พรุ่งนี้จะได้เรียนจริง ๆ จัง ๆ ซะที จะเป็นยังไงน้อ

Arrived...

:: July 26 01.15 am Thailand time ::

When I am seated, there are many kinds of beverages. Without hesitation, I order a small glass of red wine. ( 'U' ) At this time,most of passengers were sleeping. I waited for a meal and ate it before I fell asleep because of the wine at 3 am Thailand time. As a non-stop sleeper, I slept until 6.30 am UK time(please dont forget that uk time is 6 hours slower thai thai time).

:: July 26 07.10 UK time ::

Reaching Heathrow Airport, I followed the custom process the directed to the baggage belts. Unfortunately, one of my bags was lost. Ahhhhhhhhhhh... What happened? Who mistook our luggage? or he intended? many questions ran in my head. We dont know what to do so we went to the Thai Airways office and told them to deliver my luggage to my address if found.

At Heathrow terminal, I seemed to be very excited that I saw a big fat man showing a board with my name on it. Actually, he is a hired driver that would pick up us to Dinwiddy. We have to say very thanks to this man because he helped us to speak to the airport officer. That made everything easier and quicker. Furthermore, he drove us to Dinwiddy House safely without asking for any tips.

:: July 26 10.00 UK time ::

I've got a cold so today I seemed to be very tired and asleep. The first meal I had here is ^egg and becon roll^ which is 2.50 pounds. he he he... then i go back to sleep at my dorm.

In the evening, I go to King's Cross Underground to buy Oyster Card then hanged around there and went back my dorm to send e-mail and chat with my friends

That's all for today.

Miss you all !!~!!

แถลงการณ์ฉบับที่ 2

ข้าพเจ้า เรา กู เพลิน หรืออะไรก็แล้วแต่ จะเดินทางไปอังกฤษในคืนวันที่ 25 กรกฎาคม เป็นที่แน่นอนแล้ว

และ..

จะปิดเบอร์มือถือ โดยถาวร คือ กลับมาแล้วก็ใช้เบอร์ใหม่เลย

เพราะฉะนั้น

มีอะไรก็เมล์มา หรือ ออนไลน์แล้วคุยกัน..นะจ๊ะ

ว้า..เป็นบัณฑิตไปซะแล้ว..

ก็ผ่านไปได้ด้วยดีแล้ว สำหรับงานพระราชทานปริญญาบัตรจุฬาฯ เมื่อวันที่ 13 กค ที่ผ่านมา

เหนื่อยอิ๊บอ๋ายเลยย.. แต่ก็มีเรื่องราวและความทรงจำมากมาย

ตั้งแต่เช้า ตื่นแต่ ตี 4 แน่ะ อาบน้ำ ทำผม แต่งหน้า ไปถ่ายรูปที่หอก่อน แล้วค่อยไปถ่ายรูปที่คณะ ถ่ายได้ไม่ทันไรก็ต้องไปเข้าแถวที่หอประชุม เข้าหอประชุมปุ๊บ กรำ ได้นั่งเก้าอี้เสริม นอนก็ไม่ได้ แง่ม ๆ พอแถวก่อนหน้าเราลุกขึ้นยืนแล้ว โอ้ว ตื่นเต้น ๆ ๆ ปวดฉี่ ๆ แอร์ก็เย็น ๆ จะถึงตาเราแล้วเหรอเนี่ย กลัวเป๋อจังเลยอ่ะ เหอ ๆ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี

ออกจากหอประชุมมา ก็มาถวายบังคม แยกย้ายกันกลับ ไอ่เราก็แวะคณะแป๊บนึงแล้วค่อยกลับหอ ระหว่างทางเจอ ดอย ดีใจว่ะที่แกมา :) เดิน ๆ ๆ ไปที่หอ แล้วก็เซอร์ไพรส์มากมายที่พี่เอิร์ธมาถ่ายรูปด้วย และก็เป็นความเฮงส่วนบุคคลหรือการเป็น "คนที่ถูกเลือก" ระหว่างที่ถ่ายรูปกะพี่เอิร์ธอยู่นั้น ก็มีของเหลวอุ่น ๆ หยดแหมะที่ใบหน้าของข้าพเจ้า โอ้ว ม่ายยย..ขี้นก แล้วก็ไปกินข้าวเย็นกะเพื่อน ๆ สาธิต ม.ช. แล้วค่อยกลับหอ

อีกวันก็ลุกขึ้นมาแต่เช้า มาแสดงความยินดีกะเพื่อน ๆ ไปถ่ายสติ๊กเกอร์กะเจ๊ไผ่ และ อุ๋มอิ๋ม แล้ววันนั้นก็ได้ฤกษ์ร่ำลาเจ๊ไผ่..จะไม่ได้เจอกันอีกเป็นปีแน่ะ งือ งือ..

กลับมาเชียงใหม่ก็นอน นอน และก็นอน แล้วก็ไปกินข้าวกะญาติ ๆ ด้วย ถ่ายรูปกันมากมาย ระหว่างที่ถ่ายรูปกันอยู่นั้น ทางร้านอาหารเค้าก็ขอถ่ายรูปกะเราด้วย ไอ่เราก็งงอ่ะดิ เค้าบอกว่าจะเอาไปลงหนังสือพิมพ์เชียงใหม่นิวส์ แบบว่า แอบโฆษณาร้านอาหารน่ะ เหอ ๆ เขิลล์..

ไม่ได้เจอญาติ ๆ ตั้งหลายคน โอ้โห แต่ละคนเปี๊ยนไป๋ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พี่โต้ง อ่ะ เห็นตั้งแต่เดินเข้ามาละ แต่คิดว่าคิดไปเอง เพราะหน้าเหมือน อ๊อฟ-ปองศักดิ์มาก ๆ เลยขอถ่ายรูปเดี่ยว close-up ไว้อวดเพื่อนซะหน่อย คิคิ


ขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ญาติ ๆ ทุกคนที่มาร่วมแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่คนนี้นะค๊า.. พ่อ แม่ และน้องแพน ที่เป็นกำลังใจให้เพลินมาตลอดและทำให้เพลินมีวันนี้ ถ้าแม่ได้เห็นวันนี้ แม่คงดีใจมาก..


ปล.กลับถึง กทม. วันที่ 21 มีคิวกินข้าวกะเพื่อน ๆ มากมาย.. ไว้เจอกันเว้ย..