เปิดเทอมวันแรกก็สายเชียวนะ - -"

เช้าวันอังคารที่ 22 มกราคม
วันเปิดภาคการศึกษาที่ 2..
มีเรียน 10 โมง
ดั๊นนนนน.. งัวเงียตื่นมาตอน 9.30 น.
อิ๊บอ๋ายแล้ว...จะทันมั้ยวะเนี่ย น่าสมเพชตัวเองจริง ๆ
นอนดึก ตื่นสายซะเคยตัว
จะว่าไป นาฬิกาชีวิตผิดพลาดตั้งแต่เริ่มปิดคริสต์มาสแล้วนะ
เดือนนึงได้ ที่นอนตอนเกือบย่ำรุ่ง ตื่นตอนบ่าย ไรเงี้ย

พอเปิดเทอม..เห็นผลทันตา
กระหืดกระหอบเอาน้ำลูบหน้า แปรงฟัน แต่งตัว แล้ววิ่งขึ้น tube
ไปถึงคนเต็มห้องเลย แต่ก็ยังดี ที่ไม่สาย 10 โมงเด๊ะ อาจารย์ก็ยังไม่มา ฮี่ๆๆๆๆ


เฮ้อ....

Salsa dance @Havana, Fulham Broadway

ไหน ๆ อาทิตย์นี้มันก็ว่าง...แระ
เมื่อคืนเลยไปเปิดหูเปิดตาในผับเสียหน่อย อิอิ

ผับที่ไปนี้ชื่อ HAVANA อยู่แถว ๆ Fulham
เป็นผับแบบละติน ๆ น่ะ อุ๋มอิ๋มแนะนำว่าสนุก ก็เลยไปกัน
ไปถึงปุ๊บ ไม่กลัวอายเลยค่ะ
แบบว่าเค้ามีสอนเต้นกันที่ฟลอร์ เดี๊ยนก็ไปเรียนกะเค้าด้วย
สอนกันตรงนั้นแหละ เวลาเดินจะนับจังหวะ one-two-three five-six-seven
คุณเพลินก็เนียน ๆ ไป เอ้ออ สนุกดีแฮะ
จะได้เต้น salsa เป็นกะเค้าซะที (เบสิคได้แล้วนะเฟ้ยยย หุหุ)

พอครูสอนจบ เราก็กลับมานั่งที่โต๊ะ แล้วก็ไปที่บาร์
สั่ง สเมอร์นอฟ ไอซ์ มากินขวดนึง อืม มันเป็นอย่างงี้นี่เอง..
นั่งคุยกะเพื่อน ๆ สักครู่ ก็มีสาวเชียร์คอกเทล์มาที่โต๊ะ
(เหมือนสาวเชียร์เบียร์ แต่เค้าขายช็อตอ่ะ ช็อตละ 2-3 ปอนด์)
ได้แต่บอกว่า แหะ ๆ ไม่เอาค้าบบบบบบ อิอิ



สี่ทุ่มกว่าแระ อุ๋มอิ๋มเป็นซินเดอเรลล่า ต้องกลับหอก่อน
(เด๋วรถฟักทองกลายสภาพ)

เกิดอารมณ์ "ติดใจ"
อาทิตย์หน้าไปอีกๆๆๆๆ ^ ^

ไปโรงบาล โรงบาลจริง ๆ #1

หลังจากที่เกิดอาการชาที่นิ้วก้อยและนิ้วนางข้างซ้ายมาร่วมสองเดือน
(ตายละหว่า จะสวมแหวนยังไง..แต่เอ..คงไม่ต้องมั้ง..สงสัยจะเคิ้น - -")
ถามหมอเก๋อแล้ว หมอเก๋อก็บอกว่า เป็นโรค ulnar nerv
ไป GP รักษาที่คลีนิคก็ไม่หาย คลีนิคส่งไปโรงพยาบาล
เพิ่งจะไปก็วันเนี้ย (เป็นมาสองเดือนแระ - -")

รพ. ที่ไปก็คือ The National Hospital For Neurology And Neurosurgery
อยู่แถว ๆ Russell Square ถิ่นเก่า ^ ^
เวลานัดตามใบนัดคือ 14.10 น. แต่กว่าจะได้เข้าพบหมอก็ปาเข้าไป 14.35 น.
แต่ไม่เป็นไร ให้อภัย เพราะหมอหน้าตาดี ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆ

หมอเค้าก็ถามประวัตินู่นนี่โน่นนั่น ตรวจประสาทหลายอย่าง
เช่น ให้เกร็งข้อมือ ข้อนิ้ว ไรเงี้ย พวกนี้ไม่ค่อยแปลกใจหรอก
เอาเข็มมาจิ้มแขน จิ้มนิ้ว ถามว่ารู้สึกมั้ย - -"
แต่นี่มีการตรวจสายตาด้วย แบบว่า มองเห็นบรรทัดล่างสุด (ตัวหนังสือเล็กสุด) มั้ย? เกี่ยวกันตรงไหนหว่า?
มีการตรวจเอาไฟฉายเล็ก ๆ มาส่องตาเราด้วย หน้าเรากะหน้าหมอแทบจะชิดกันอยู่แระ #^ ^#

หลังจากเช็คนู่นเช็คนี่แล้ว ก็สั่งให้เจาะเลือด T_T
เห็นในใบตรวจเลือด มีติ๊กเยอะแยะเลย ตรวจไรมั่งมะรู้ - -"
แล้วก็ให้ใบนัด แล้วก็จดหมาย ให้เราเป็นม้าเร็วไปให้หมอประจำตัวเราซะงั้น
((อ่านจดหมายแล้วหมอก็วินิจฉัยถูกนี่หว่า Ulnar Neuropathy เหมือนหมอเก๋อ
เด๊ะ แต่ทำไมไม่รักษาให้มันหาย ๆ ไปฟระ เป็นมา 2 เดือนแระ - -" ))

เราก็ไปเจาะเลือด ไอ่เราก็งอแงเหมือนตอนอยู่ไทยเดี๊ยะ ๆ
แต่พยาบาลไม่สนใจเลยว่ะค่ะ - -" งอแงไม่สำเร็จ T_T
เลยได้แต่กลั้นใจและหันหน้าไปทางอื่นตอนที่เค้าเจาะ
พอกลับมา เห็นหลอดที่ใช้เก็บตัวอย่างเลือดตั้ง 5-6 อันแน่ะ
เค้าบอกว่า เก็บเลือดเราไปแค่ 5 ช้อนโต๊ะ (ตั้ง 5 ช้อนโต๊ะแน่ะ !!!)

อ้อ หมอ((สุดหล่อ)) นัดตรวจในอีก 2 เดือนข้างหน้า วันที่ 18 มีนาคม น่ะ

เดินออกมาจากโรงพยาบาลก็โทรหาอุ๋มอิ๋ม
ไปกินข้าวเย็นกัน นั่งคุยกัน คุยไปคุยมา กลายเป็นติวอังกฤษให้มัน ฮาๆๆๆๆๆๆ
เต็มใจๆๆ อยากให้เพื่อนเก่ง ๆ เรื่องแค่นี้ จิ๊บจ๊อย ^ ^



กลับบ้านอย่างสวัสดิชิวตามเคย อิอิ

สวัสดีปีใหม่ 2551

ผ่านมาอีกปีแล้วสินะ ปีนี้ปีหนู จะเป็นหนูทอง หรือหนูไฟวะเนี่ย..

ท่าทางจะได้หนูไฟว่ะค่ะ เพราะป๋าหมากเป็นนายก ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปีใหม่นี้จะว่าไปก็พูดได้เต็มปากว่า ไม่ใคร่จะสนุกเอาเสียเลย เศร้าจะตาย
แหม่ จะสนุกได้ยังไงล่ะ หนังสือกองเท่าภูเขารอให้อ่านอยู่ จะสอบมะรอมมะร่ออยู่แระ T_T
เอาน่า สอบก่อน อย่างอื่นว่ากันทีหลัง

จะยังไงก็แล้วแต่ เราเป็นคนไทย จะไม่สวัสดีปีใหม่มันก็กระไรอยู่..

สวัสดีปีใหม่ทุก ๆ คนนะ
จะคิดจะทำอะไรก็ขอให้สำเร็จลุล่วง สุขภาพแข็งแรง ให้ปีนี้เป็นปีที่ดีสำหรับทุกคนนะ

ไม่มีเวลา หรือว่า ขี้เกียจ??

เฮ้อๆๆๆๆๆ

ชักขี้เกียจแฮะ หรือว่าไม่มีเวลาหว่า??
อัพบล็อคน้อยลงทุกที ๆ
แต่เราก็ไม่แปลกนะ เพราะพอไปดูของเพื่อน ๆ เค้าก็ไม่ค่อยอัพกัน 555

เบี่ย !

ว่างเว้นจากการเขียนบล็อคไปนานแสนนานนนนน..
เข้ามาอีกทีก็..นะ

ไม่มีอะไรหรอก เข้ามาบ่น - -"
เบื่อหนังสือ เบื่อห้องสี่เหลี่ยม ๆ
แต่ไม่เบื่อเตียง ^^"

อีกอาทิตย์เดียวจะสอบแล้วเนี่ย
ยังไม่ถึงไหนเล้ยยยยยย
ตรูจะรอดม้ายยยยยยย?????

ขอโทษ .. น้องคอม..

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว จอคอมเจ๊ง ดำหมดเลย

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร

ตอนนี้รู้แล้ว

เป็นเพราะเปิดเครื่องไว้นานเกิน

นานจนเรียกว่ามาราธอน

เพราะเราเปิดไว้นาน(แบบไม่ชัตดาวน์) นานถึง 7 วันเลยทีเดียว (น่าเจ๊งมั้ยล่ะ)

รู้เพราะว่า ตอนนี้ลองปิดเครื่องบ่อยขึ้น เลยไม่มีปัญหาอีก เหอ ๆ

นึกว่าโน้ตบุ๊คสุดที่รักจะไปซะแล้ว

Happy Birthday to PAN

Happy Birthday

มีความสุขมาก ๆ นะจ๊ะ
ขอให้ทำข้อสอบได้
สุขสมหวัง ตลอดปี และตลอดไป
คิดถึงมากมาย...

What Pattern Is Your Brain?

You have a dreamy mind, full of fancy and fantasy.
You have the ability to stay forever entertained with your thoughts.
People may say you're hard to read, but that's because you're so internally focused.
But when you do share what you're thinking, people are impressed with your imagination.

แบบว่าไปเจอในสเปซชาวบ้านมาน่ะ

ตรงดี

http://www.blogthings.com/whatpatternisyourbrainquiz/

ว่าด้วยเรื่องคุณติ๊ก (นามสมมติ)

เมื่อเช้านี้ ขณะที่อะฮั้นตื่นแล้ว แต่ยังไม่มีสติสัมปชัญญะดีเท่าไร ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
เอ๊ะ ใครโทรมาวะ ถ้าคนใน UK โทรมามันต้องเป็นเพลง lonely ดิ
เลยรับด้วยน้ำเสียงกระแดะสุดฤทธ์ "หั่นโล่ว์ว์ว์ว์"
ปรากฎว่า เป็นคุณติ๊กโทรมาค่ะ โทรมาชวนอะฮั้นออกไปหลั่นล้า

ตอนแรกกะจะชวนไป Notting Hill gate carnivals บอกให้มันขึ้น tube ไปลงที่ Notting Hill gate มันก็ไปไม่เป็น
ชั้นก็เลยต้องไปหามันถึง wimbledon ใช้เวลาเดินทางประมาณหนึ่งชั่วโมงแน่ะ จะกลับเลยก็กะไรอยู่ ไปถึงปุ๊บก็ไปหาไรกินกัน
ตัดสินใจไปกินร้านอาหารไทยกัน ถือว่า ปล่อยผี เพราะทำกับข้าวกินเองมาหลายมื้อละ เปลี่ยนบรรยากาศมั่ง

เสร็จแล้ว คุณติ๊กก็เดินชะเง้อชะแง้ ด้วยฤทธิ์ของ SALE ทำให้เธอตรงเข้าร้านนั้นร้านนี้ได้อย่างว่องไว
คุณเพลินก็ได้แต่ เอ่อ.. ถือของให้คุณอ่ะค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ เล็กน้อย ๆ
แล้วก็เลยพาคุณติ๊กไปร้านขายของไทย ๆ ที่ Earl's Court
ทีนี้ล่ะ คุณติ๊กไม่มี Oyster Card ทำให้การเดินทางสะดุดเล็กน้อย
แถมที่ wimbledon ก็ไม่มีอีก แบบว่าหมดสต๊อกน่ะ
แต่สุดท้ายก็ไปถึง Earl's court จนได้ พามันไปรู้จักไว้ หุหุ
พาไปซื้อ Oyster card และสอนคุณติ๊กใช้เล็กน้อย
แล้วก็ เดินเล่นแถวนั้น คุณติ๊กก็ได้ของติดไม้ติดมือ(พะรุงพะรัง) กลับมา

ส่งคุณติ๊กกลับ wimbledon ด้วยความปลอดภัย ชะเอิงเอย
อาทิตย์หน้าเจอกันอีกเว้ยเฮ้ย...


ปล. รู้ยังว่าคุณติ๊กคือใคร อิอิ

Nando's

หลังจากที่คราวที่แล้วไปกิน nando's แล้ว สั่งไก่ฮ็อตไป ไม่รู้สึกถึงความเผ็ดเลยแม้แต่น้อย

เมื่อวานไปกิน Nando's มาล่ะ ไปกินกับ พี่กิต พี่โบ Tomo, Aki และ Asishi คราวนี้สั่ง Extra Hot ไป ก็ไม่เผ็ดอยู่ดีอ่ะแหละ พวกเด็กญี่ปุ่นมันงงกัน ว่าไม่เผ็ดกันเลยหรอ เพราะคราวที่แล้วที่พวกเค้ามากิน(เราไม่ได้ไป) เค้าสั่ง extra hot แล้วก็นั่งกินแบบร้องไห้ น้ำตาไหล หน้าแดง จากที่สั่งเครื่องดื่มเป็นน้ำเปล่า เลยต้องลุกไปสั่งเป๊บซี่รีฟิลมาเลย(อันนี้พี่กิตเล่าให้ฟัง)

คราวหน้าจะสั่งอย่างอื่นที่มันเผ็ด ๆ เอาแบบสะจาย ๆ ไปเลย

ออกไปกินตั้งแต่สี่โมงเย็น แล้วก็ว่าจะดูหนังเรื่อง You, Me and Dupree ต่อ แบบว่า กินเสร็จเร็วน่ะ พวกผู้ชายเลยนั่งเล่นติงต๊องกันในร้าน นี่โต ๆ กันแล้วนะ ยังเล่น "ปล่อยพลังคลื่นเต่า" เล่นเอาท้องแข็งไปเลยอ่ะ หัวเราะไม่หยุด แบบว่ามันขำน่ะ ไอ้พลังคลื่นเต่าที่มันเป็นสากลจริง ๆ เลย เล่นกันทั้งภาษาญี่ปุ่น ภาษาไทย และก็ภาษาจีน ก็เลยเดินเล่นแถวนั้น พร้อมๆ กับปล่อยพลังคลื่นเต่าไปด้วย แล้วก็เข้าร้านเกม ไปจับปืนแล้วยิงเล่นแป๊บนึง เหอ ๆ ก็สนุกดีเหมือนกันนะ อิอิ แล้วเราก็เดินไปที่โรงหนัง N1 center กัน

พอไปที่โรงหนัง ก็ซื้อไอติมกิน แล้วเราก็เดินเข้าโรงหนัง จึงได้พบสัจธรรมว่า ตั๋วหนังที่นี่เนี่ย มันไม่มีเลขที่นั่งให้เฟ้ย เพราะฉะนั้นเนี่ย ตูดใครตูดมัน มาก่อนได้ก่อน เลือกนั่งบนสุดเลยอ่ะ พฤติกรรมการเลือกที่นั่งนี่แปลกดี ไม่มีใครเลือกข้างบนเลยอ่ะ อืม อีกเรื่องนึง เก้าอี้เอนไม่ได้...แข็งโป๊กเลย สู้เมืองไทยก็ไม่ได้

ออกมาจากโรง หนังไม่ได้สนุกอย่างที่คิดไว้ และอย่างที่พี่โบโม้เอาไว้...

Cold down..

These days, the weather seems to cold down and be windy with a cloudy sky(ready to rain all time). So, it's a perfect environment to sleep

The firsk task in this session (International Business) is Presentation in area of International business.
As a relatively experienced student in the class, a pair-work presentation is not a problem for me.
I have to do a 2-week project preparation and I wonder that it's a 10-minute presentation,why you give such lot of time.. hehe

I choose a topic that I had done before la' because we can serching for the information easily through the internet. Some of students choose to do a study on comparison of something between their different countries. I think it's difficult because it's hard to find this kind of information here.

Tomorrow I have afternoon free time, just tomorrow, not every friday..

I have heard about a Thai movie coming soon. ' Season Change ' I want to see ahhhhhhhhhhhh.... and also Nitade stage drama . -_-"

Season changes, take care na everybody.

ps. Today I have drunk the only one Oishi Green Tea that I brought from Thailand. How fresh I am !!! 'U'

Guilty PaY - LiN

According to one of my friend's space, Gap, I feel very guilty that I'm studying abroad but always write in Thai. hehe
Read it very carefully...

I got up early this morning to prepare and cook for my lunch ah.. I cooked ' Kai Kratiam Prikthai ' for my lunch.

Today is the first day of the third block, my second block, I have chosen to study International Business.
I arrived the college at 9.30 this morning. There are many people choosing International Business. When I arrived and looked for the G52 room, I met my last block teacher whom I like very much. She called me and asked if I was looking for the G52 room. I was a little bit surprised. When all students were in the room, I saw my lovely teacher. 'She's gonna teach me' I prayed.

Lucky me. I was interviewed by her and in her class despite 3 other teachers. The teacher brought new students touring around the campus(I didn't need to) so I went to have my lunch. Then I went to the computer room, and got mad with it. There are many Asian languges,Chinese, Japanese, Korean, Arabic but not Thai so I can't type in Thai ahh. Furthermore, it doesn't allow me to right click. I have to use keyboard command instead. And the worst, you can't install anything into the computer, even try to access My Computer.

The first class today is quite heavy. The lecturer speaks in very low tone. and today's homework is a 7-page reading la. It's going to be heavier and heavier...

but I can...

FIGHT !!

ดีใจ และ ภูมิใจ ที่เป็นคนไทย

วันนี้ไปมหาลัยแต่เช้าล่ะ เมื่อคืนก็นอนซะดึก เตรียมพรีเซนต์

กะว่าจะใส่เสื้อเหลืองซะหน่อย ให้เข้ากับบรรยากาศประวัติศาสตร์ไทย

แบบว่าจะไปใช้คอม แต่ใช้ไม่ได้ จะปรินท์รูปที่จะใช้พรีเซนต์อ่า

ก็วันนี้มีพรีเซนต์ The history of Thailand ล่ะ ตื่นเต้นเหมือนกัน แบบว่า ภายในเวลาอันน้อยนิดเนี่ย ตื่นเต้นก็ตื่นเต้น แต่สุดท้ายก็ผ่านไปได้ด้วยดีล่ะ

อาจารย์คอมเม้นต์ว่า pronunciation is clear แต่ว่า ให้ปรับปรุงจังหวะให้เหมือนคนอังกฤษหน่อย เง่อ..ไม่ใช่ง่าย ๆ นะเฟ้ย..

พรีเซนต์ไปก็ภูมิใจไปล่ะ ภูมิใจที่ชาติของเราไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของใคร เพื่อน ๆ และอาจารย์เค้าทึ่งกันมาก
really.. why..??
เราก็บอกว่า เรามีวิธีการทางการทูตที่ดีอ่ะ King ของเราเสด็จเยือนประเทศตะวันตกออกบ่อย

แล้วอาจารย์เค้าก็ถามคำถามนึง เกี่ยวกับ " Anna and the King" เราเข้าใจนะ ว่าเค้าถามอะไร แต่เราไม่รู้จะตอบไงดีอ่ะ
เราก็บอกเค้าเพียงว่า ก็คิดดูเอาเองนะ ว่าหลังจากหนังเรื่องนี้เข้าฉาย ก็ถูกแบนทันที ดีวีดงดีวีดีกลายเป็นของผิดกฏหมายไป
เราเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์มาก ๆ เลย เค้าก็เข้าใจ..

ตอนพรีเซนต์เสร็จ ได้รับเสียงปรบมือนานดี แอบดีใจ ^^

วันนี้ตอนเย็น ทำอาหารไทยให้เพื่อน ๆ กินกันล่ะ ตัดสินใจทำไข่เจียวหัวหอม กับ แกงเขียวหวานไก่ แล้วก็ข้าวสวยร้อน ๆ วันนี้เพื่อนร่วมโต๊ะอาหารเป็นเด็กญี่ปุ่นทั้งสิ้น 4 คน รวมเราอีก 1 คน กินกันอย่างสนุกสนานและเอร็ดอร่อย ดีใจอ่ะ ที่เค้าชอบอาหารไทย และที่สำคัญ เราลองให้เค้ากินน้ำพริกเผากะไข่เจียวล่ะ โอ้โห ติดใจกันใหญ่ จนน้ำพริกเผาเราหมดไปครึ่งขวด ^^" เค้าถามว่า อร่อยภาษาไทยว่าไง เราก็สอนเค้าพูด ลองนึกภาพดูดิ เด็กญี่ปุ่นพูดตามเรา พร้อมๆ กัน 4 คน เหมือนเด็ก ๆ เลยอ่า น่ารักจัง..

สรุปว่าวันนี้ ก็เป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่ง รู้สึกดีจัง..

ปล. นับไปนับมา อีกอาทิตย์เดียวก็จะครบเดือนแล้วนะ ที่มาอยู่ที่นี่ เวลาผ่านไปเร็วจังเลย..

ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์

วันนี้โทรกลับเมืองไทยแต่เช้าเลยล่ะ อารมณ์ว่าฤกษ์กะลังดี วันแม่ รักแม่นะค๊า

ก็เล่นตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง ลงไปโทรศัพท์หาปะป๊า คุยกันนานอยู่

มาจะกล่าวบทไป..

เมื่อวันพฤหัส มีเรื่องวุ่น ๆ หลายอย่างในลอนดอนเลยล่ะ เรื่องที่ดังที่สุดก็คือ ที่ Heathrow วุ่นวายชะมัด หลายคนกลับบ้านไม่ได้ หลายคนเครื่องดีเลย์หลายชั่วโมง รถแถวนั้นติดแบบไม่ขยับ มีการตรวจสัมภาระอย่างเข้มงวด ฟาก tube ก็ไม่แพ้กัน มีคน ๆ นึงฆ่าตัวตายโดยการกระโดดลงไปตัดหน้ารถไฟใต้ดิน โอ้ว ตายคาที่เค่อะ วันนั้นวันเดียว ระบบขนส่งมวลชนวุ่นวายมิใช่น้อย

วันศุกร์
อารมณ์ดีแต่เช้าเลยล่ะ ด้วยตระหนักว่า ตอนบ่ายจะไม่มีเรียน ดีใจจริง ๆ เหมือนเด็ก ๆ เลยเนอะ ไม่มีเรียนทีก็ดีใจกันยกใหญ่ ตอนบ่ายเลยกลับมานอน แล้วก็แบบว่าว่างไง เลยจะทำอาหารเย็นกิน ออกไปซื้อที่ tesco กะลังจะเอามาทำอยู่แล้วเชียว Mari เด็กญี่ปุ่นชวนมากินอุด้งแกงกะหรี่ญี่ปุ่น แบบว่า เสาร์หน้าเค้าก็จะกลับแล้วไง เลยทำกับข้าวกินกันอย่างสนุกสนาน ไว้สักวันจะทำอาหารไทยให้กินมั่งนะจ๊ะ

วันนี้ มีโครงการจะไป Chinatown เพื่อไปซื้อเครื่องปรุงรสแบบไทย ๆ มาเก็บไว้ล่ะ เพราะต้องทำให้เพื่อน ๆ กินภายในวันศุกร์นี้ ยังคิดไม่ออกเลยอ่ะ ว่าจะทำอะไรดี ใจจริงอยากทำต้มยำกุ้งนะ แต่ไม่รู้จะไปหา ขิง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด อะไรได้ที่ไหนน่ะสิ..

อาหารจานแรกของตัวเอง.. ที่นี่..

และแล้ว เราก็ได้ลงมือปรุงอาหารจนได้ล่ะ ห้าโมงกว่า ไปเดิน Tesco ได้มาดังนี้ (น้ำพริกเผาเอามาจากเมืองไทย)
1.น้ำมันถั่วลิสง
2.ผักรวมมิตรอ่ะ แครอท ข้าวโพด ถั่วแขก บรรจุซองเรียบร้อย (อยู่หลังขวดน้ำมัน)
3.หมูบด
4.กระเทียม
5.เส้นก๋วยเตี่ยวเหลือง (ไม่ใช่บะหมี่ ไม่ใช่สปาเก็ตตี้) ทายซิ เราจะทำไรกิน

ตั้งกระทะรอบนเตาไฟฟ้าล่ะ ร้อนช้าชะมัดเลย

แล้วอาหารของเราก็เสร็จออกมาหน้าตาอย่างงี้

ก๋วยเตี๋ยวน้ำพริกเผาหมูสุดแสนอร่อย โฮะ ๆ

กลั้นแล้วนะ..กลั้นแล้ว..

อ่ะ วันนี้ไปส่งปะป๊าที่ King Cross Underground มาล่ะ
ตอนแรกนึกว่าจะไปส่งที่สนามบิน ปะป๊าบอกว่าเปลือง เก็บตังค์ไว้กินดีกว่า
ตกลงก็ไปส่งปะป๊าที่ King Cross

ออกจากห้อง เอาน้ำให้ปะป๊าติดกระเป๋าไป 1 ขวด เผื่อหิวน้ำ จะได้ไม่ต้องไปซื้อที่สนามบิน
เดิน ๆ ไปที่ tube ซื้อตั๋วไป Heathrow ให้ปะป๊า
กอดปะป๊า แล้วน้ำตามันก็ไหลออกมา.. ต้องจากกันแล้วเหรอนี่
ปากบอกว่า อยู่ได้ ๆ วันแรกก็ไม่รอดซะแล้ว ร้องไห้ขี้มูกโป่งเลย ม่ายหวาย ๆ

แล้วอาทิตย์แรกของการเรียนก็ผ่านไป...

และแล้ว การเรียนในอาทิตย์แรกก็จบลงอย่างสวยงาม

ทั้งวิชาภาคเช้า(General English) และวิชาภาคบ่าย(Business Today - News and current affairs) สนุกสนานขึ้นมาหน่อย มีความสุขกับการเรียนดี

อาทิตย์หน้าจะลงมือและลงครัวอย่างจริง ๆ จัง ๆ ซะที
ฮัดช่า..อย่ามาดูถูกกันนะ ว่าจะกินได้หรือป่าว..เค้าก็มีฝีมืออยู่พอตัวนะ

วันอาทิตย์นี้ว่าจะไปช็อปปิ้งล่ะ ซื้อของสดมาเตรียมทำอาหารในสัปดาห์หน้า อิอิ น่าสนุกมิใช่น้อย

ปล.พรุ่งนี้ปะป๊าก็จะกลับแล้วล่ะ คงต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียวจริง ๆ ซะทีแล้ว..
ปล 2 ยังไม่ได้ไป Buckingham palace เลย Greenwich ด้วย จะเอาเวลาที่ไหนไปละเนี่ย ต้องไปวันธรรมดาด้วยอ่า working day with specific time..
ปล 3 คุณทิพย์ เมื่อไหร่จะมาอ่ะ ชั้นรอแกอยู่นะ

and..

วันนี้เรียนเป็นวันอย่างจริงจังเป็นวันที่สองแล้วล่ะ ตอนเช้าเรียน General English ทุกวันรู้สึกว่าศัพท์ที่ใช้มันยากจัง แต่ก็ดีใจ ที่มีคนรู้สึกเหมือนเราเหมือนกัน คนญี่ปุ่นน่ะ มีอยู่คนนึง มาจากอิรัก เก่งมากเลย หน้าตาน่ากลัวมากอยู่เหมือนกัน เหอ ๆ รู้สึกอย่างรุนแรงว่าเราน่าจะศัพท์ดีกว่านี้ คือ อ่าน reading ก็ได้อ่ะนะ แต่รู้สึกว่าศัพท์เราน้อยไปหน่อย ถ้ารู้เยอะกว่านี้น่าจะดีกว่านี้

ส่วนตอนบ่ายก็เรียน Business Today กับ News & Current Affairs สลับวันกัน บ่ายวันศุกร์ว่าง โว๊ะ โฮะ โฮะ

ตอนนี้ฟิตมากอ่ะ ฟังวิทยุ BBC ด้วยล่ะ ดูดิ๊ จะฟังได้นานแค่ไหน

ไปโรงเรียน..ไปโรงเรียน..

30 July วันนี้ไม่อยากไปไหนไกลอ่ะ เลยได้แต่อยู่ในเมือง หาของกินแปลก ๆ ในเมือง แล้วบังเอิ๊ญ บังเอิญ ไปโซโหช่วงที่เค้ามี SOHO PRIDE พอดิบพอดี มันก็เป็นเทศกาล ๆ นึงอ่ะนะ พูดง่าย ๆ ว่า เทศกาลเกย์และพวกรักไม้ป่าเดียวกัน โอ้โห สุดยอดเลย ทุกหนทุกแห่งในถนนเส้นนี้ถูกประดับประดาด้วยสีชมพูและสีเขียว(สีชมพูหมายถึงชายรักชาย และสีเขียวหมายถึงหญิงรักหญิง) ถ้าจะให้ดีนี่เลย สีรุ้ง เคยเห็นธงชาติอังกฤษเป็นงี้ป่าว หุ หุ

31 july เปิดเทอมวันแรกจ้ะ ตื่นเต้นอ่ะ ตื่นแต่เช้าเลย อาบน้ำ สระผม สวยไปเรียน เดินไปเรียนอ่ะ เพราะอากาศมันเย็นดี เดินยังไงก็ไม่เหนื่อย (แบบว่าคนมันยังมีไฟอ่ะ) คลาสวันนี้ยังไม่ได้ทำอะไรมาก ตอนเช้าก็รับเอกสารปฐมนิเทศอ่ะ แล้วก็ฟังจารย์อธิบาย ๆ พาเดินดูนู่นดูนี่ ห้องนั้นห้องนี้ ตึกมันก็มีอยู่แค่นั้นน่ะแหละ ห้องนั้นห้องนี้อย่างกะเขาวงกต คิดว่าถ้ามาคนเดียวนี่หลงแน่ ๆ ตอนเที่ยงก็กินข้าว แล้วตอนบ่ายก็มีกิจกรรมกลุ่มเล็กน้อย หมดละ วันนี้

พรุ่งนี้จะได้เรียนจริง ๆ จัง ๆ ซะที จะเป็นยังไงน้อ

Arrived...

:: July 26 01.15 am Thailand time ::

When I am seated, there are many kinds of beverages. Without hesitation, I order a small glass of red wine. ( 'U' ) At this time,most of passengers were sleeping. I waited for a meal and ate it before I fell asleep because of the wine at 3 am Thailand time. As a non-stop sleeper, I slept until 6.30 am UK time(please dont forget that uk time is 6 hours slower thai thai time).

:: July 26 07.10 UK time ::

Reaching Heathrow Airport, I followed the custom process the directed to the baggage belts. Unfortunately, one of my bags was lost. Ahhhhhhhhhhh... What happened? Who mistook our luggage? or he intended? many questions ran in my head. We dont know what to do so we went to the Thai Airways office and told them to deliver my luggage to my address if found.

At Heathrow terminal, I seemed to be very excited that I saw a big fat man showing a board with my name on it. Actually, he is a hired driver that would pick up us to Dinwiddy. We have to say very thanks to this man because he helped us to speak to the airport officer. That made everything easier and quicker. Furthermore, he drove us to Dinwiddy House safely without asking for any tips.

:: July 26 10.00 UK time ::

I've got a cold so today I seemed to be very tired and asleep. The first meal I had here is ^egg and becon roll^ which is 2.50 pounds. he he he... then i go back to sleep at my dorm.

In the evening, I go to King's Cross Underground to buy Oyster Card then hanged around there and went back my dorm to send e-mail and chat with my friends

That's all for today.

Miss you all !!~!!

แถลงการณ์ฉบับที่ 2

ข้าพเจ้า เรา กู เพลิน หรืออะไรก็แล้วแต่ จะเดินทางไปอังกฤษในคืนวันที่ 25 กรกฎาคม เป็นที่แน่นอนแล้ว

และ..

จะปิดเบอร์มือถือ โดยถาวร คือ กลับมาแล้วก็ใช้เบอร์ใหม่เลย

เพราะฉะนั้น

มีอะไรก็เมล์มา หรือ ออนไลน์แล้วคุยกัน..นะจ๊ะ

ว้า..เป็นบัณฑิตไปซะแล้ว..

ก็ผ่านไปได้ด้วยดีแล้ว สำหรับงานพระราชทานปริญญาบัตรจุฬาฯ เมื่อวันที่ 13 กค ที่ผ่านมา

เหนื่อยอิ๊บอ๋ายเลยย.. แต่ก็มีเรื่องราวและความทรงจำมากมาย

ตั้งแต่เช้า ตื่นแต่ ตี 4 แน่ะ อาบน้ำ ทำผม แต่งหน้า ไปถ่ายรูปที่หอก่อน แล้วค่อยไปถ่ายรูปที่คณะ ถ่ายได้ไม่ทันไรก็ต้องไปเข้าแถวที่หอประชุม เข้าหอประชุมปุ๊บ กรำ ได้นั่งเก้าอี้เสริม นอนก็ไม่ได้ แง่ม ๆ พอแถวก่อนหน้าเราลุกขึ้นยืนแล้ว โอ้ว ตื่นเต้น ๆ ๆ ปวดฉี่ ๆ แอร์ก็เย็น ๆ จะถึงตาเราแล้วเหรอเนี่ย กลัวเป๋อจังเลยอ่ะ เหอ ๆ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี

ออกจากหอประชุมมา ก็มาถวายบังคม แยกย้ายกันกลับ ไอ่เราก็แวะคณะแป๊บนึงแล้วค่อยกลับหอ ระหว่างทางเจอ ดอย ดีใจว่ะที่แกมา :) เดิน ๆ ๆ ไปที่หอ แล้วก็เซอร์ไพรส์มากมายที่พี่เอิร์ธมาถ่ายรูปด้วย และก็เป็นความเฮงส่วนบุคคลหรือการเป็น "คนที่ถูกเลือก" ระหว่างที่ถ่ายรูปกะพี่เอิร์ธอยู่นั้น ก็มีของเหลวอุ่น ๆ หยดแหมะที่ใบหน้าของข้าพเจ้า โอ้ว ม่ายยย..ขี้นก แล้วก็ไปกินข้าวเย็นกะเพื่อน ๆ สาธิต ม.ช. แล้วค่อยกลับหอ

อีกวันก็ลุกขึ้นมาแต่เช้า มาแสดงความยินดีกะเพื่อน ๆ ไปถ่ายสติ๊กเกอร์กะเจ๊ไผ่ และ อุ๋มอิ๋ม แล้ววันนั้นก็ได้ฤกษ์ร่ำลาเจ๊ไผ่..จะไม่ได้เจอกันอีกเป็นปีแน่ะ งือ งือ..

กลับมาเชียงใหม่ก็นอน นอน และก็นอน แล้วก็ไปกินข้าวกะญาติ ๆ ด้วย ถ่ายรูปกันมากมาย ระหว่างที่ถ่ายรูปกันอยู่นั้น ทางร้านอาหารเค้าก็ขอถ่ายรูปกะเราด้วย ไอ่เราก็งงอ่ะดิ เค้าบอกว่าจะเอาไปลงหนังสือพิมพ์เชียงใหม่นิวส์ แบบว่า แอบโฆษณาร้านอาหารน่ะ เหอ ๆ เขิลล์..

ไม่ได้เจอญาติ ๆ ตั้งหลายคน โอ้โห แต่ละคนเปี๊ยนไป๋ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พี่โต้ง อ่ะ เห็นตั้งแต่เดินเข้ามาละ แต่คิดว่าคิดไปเอง เพราะหน้าเหมือน อ๊อฟ-ปองศักดิ์มาก ๆ เลยขอถ่ายรูปเดี่ยว close-up ไว้อวดเพื่อนซะหน่อย คิคิ


ขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ญาติ ๆ ทุกคนที่มาร่วมแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่คนนี้นะค๊า.. พ่อ แม่ และน้องแพน ที่เป็นกำลังใจให้เพลินมาตลอดและทำให้เพลินมีวันนี้ ถ้าแม่ได้เห็นวันนี้ แม่คงดีใจมาก..


ปล.กลับถึง กทม. วันที่ 21 มีคิวกินข้าวกะเพื่อน ๆ มากมาย.. ไว้เจอกันเว้ย..

แถลงการณ์ ฉบับที่ 1

แถลงการณ์ฉบับที่ 1

เนื่องด้วย ข้าพเจ้า นางสาวกษมา ฉันทวัฒน์ มีภารกิจในการไปศึกษาต่อต่างประเทศ ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในช่วงระยะเวลาแรก ประมาณ 1 ปี ในหลักสูตร Foundation Diploma for Postgraduate Studies อ่ะ ใช้เวลาประมาณ 10 เดือน ซึ่งจะเปิดเทอมในเดือน ตุลาคม แต่ด้วยความอ่อนด้อยภาษาอังกฤษของข้าพเจ้า ทำให้ต้องเรียนภาษาอังกฤษภาคฤดูร้อนเพื่อเตรียมความพร้อมอีก 6 สัปดาห์ ทำให้ต้องเริ่มเรียนในวันที่ 31 กรกฏาคม ทำให้ข้าพเจ้าต้องเตรียมตัวอย่างเร่งด่วนและจะเดินทางในวันที่ 25 กรกฏาคม 2549

จึงประกาศให้รับทราบโดยทั่วกัน
(มิตรสหายส่วนใหญ่ทราบแล้ว)

-----------------------------------

ประกาศด่วน และประกาศจับ

เพื่อนสนิทมิตรสหายกรุณามาร่วมชักภาพร่วมกะข้าพเจ้าในวันใดวันหนึ่งต่อไปนี้
วันอาทิตย์ที่ 2 กรกฏาคม หรือ
วันพฤหัสบดีที่ 13 กรกฏาคม (รับจริง)
ไม่งั้นจะเสียใจ

เอ่อ...

ไม่ได้หยิ่งจริงๆ มันยังไม่เจอะกับเขา

ไม่มีใครเอา มันเรยต้องเหงาเข้าใจ

หน้าต่างประตูมาดูยังเปิดเอาไว้ ให้คนที่อยากเข้ามา

กลางวันทำงาน กลางคืนนั่งทำใจ

เวลาเจอใครมีแฟนก็อิจฉา

คนดีคนใดก้อไม่เห็นมีมา ทำไมหายากเย็น เข็ญใจ

First Congratulation Ceremony Rehearsal

โอ้โฮเฮะ

วันนี้ซ้อมรับปริญญาวันแรกล่ะ ตื่นเต้นมาก โก๊ะมากด้วย

ออกจากหอแต่เช้าเลย กะว่าจะมาซื้อรองเท้าก่อน จะได้ซ้อมไว้ ๆ ให้ชิน ซื้อเสร็จ ได้เรื่องเลย เดิน ๆ ไป รองเท้ากัดซะงั้น กัดจนเท้าจะเป็นรูอยู่ละ กว่าจะเดินจากมาบุญครอง ถึง สทป นัดเจียร์กินข้าว แล้วก็ไปคณะ เท้าก็ระบมก่อน เลยแวะซื้อเทปกันรองเท้ากัดมา 1 คู่ ก็ไม่ได้ช่วยอะไรอยู่ดี เดินไปอย่างลำบากแสนเข็ญ ยังกะคน "ขาโด๊ะ"

แล้วเราก็ค่อย ๆ ค่อย ๆ เดินไปที่หอประชุมจุฬาฯ เพื่อซ้อมพิธี นั่งฟัง นั่งดูวีดีทัศน์ นั่งฟังอาจารย์พูดขั้นตอนต่าง ๆ แล้วก็ถึงเวลาปฏืบัติจริง อืม ตื่นเต้นมิใช่น้อยเลยอ่ะ พอได้ลองเดินดูเองนี่ รู้เลย เร็วมาก ๆ "โตยบ่ตันเจ้า"


กลับมาที่หออย่างทุลักทุเลจากรองเท้ากัด

ทรมานจริง ๆ

อิมแพ็ค

เมื่อวานเค้าไปงานมหกรรมเฉลิมฉลองที่ในหลวงทรงครองราชย์ครบ 60 ปี ที่เมืองทองมาล่ะ

ตื่นแต่เช้า(ในรอบ..หลายเดือน) นัดกะอุ๋มอิ่ม กะไปขึ้นรถที่อนุสาวรีย์ ว่าจะนั่งรถตู้ ปรากฏว่า คนหนึ่งล้านแปดแสนคนกะลังต่อคิวรถตู้อยู่ แล้วก็มีคนจำนวนหนึ่ง ตกลงจะหารค่าแท็กซี่กัน ไอ่เราก็ไปแจมด้วย เออ ถึงเร็วดีแฮะ ถึงอิมแพ็คตอนประมาณ 11 โมง เดิน ๆ เดิน ๆ เดินกันเข้าไป จะใหญ่อะไรนักหนาเนี่ย แต่ก็ดีนะ ดีมาก ๆ เลย อลังการสุด ๆ เดิน ๆ พอเที่ยงปุ๊บ(เพิ่งเดินได้ 3 ห้องเอง) ก็ไปกินข้าว แล้ว แล้ว คนจะเยอะไปไหนเนี่ย แทบจะนั่งกินกันบนพื้นแล้วนะเนี่ย เพื่อนชั้นก็นะ สั่งอาหารแปลก ๆ มากิน มันเป็นอาหารอินเดียน่ะ เป็นโรตีกรอบ ข้าวอบหญ้าอินเดีย แล้วก็แกงอีก 1 ถ้วย ส่วนเรากินกระเพาะปลา (ราคาย่อมเยาที่สุดแล้ว) กิน ๆ เสร็จ ไปปฏิบัติภารกิจ(เดิน)ต่อ

เดิน ๆ อยู่ เพื่อนก็เกิดปวดท้องอาหารเป็นพิษ ผิดสำแดง ขึ้นมา โอ้ว สงสัยจะไม่ถูกกะหญ้าอินเดีย นานเหมือนกัน กว่าจะหาย แล้วเราก็ไปถ่ายวีดีโอถวายพระพรให้ในหลวงอ่ะ เขินเหมือนกัน เพราะเค้าบอกว่าจะออกทีวีด้วย (ยูบีซี 27) แล้วก็ออกมาเดิน ๆ ดู ๆ จนครบ ก็เป็นอันกลับหอ

โชคดีที่ทันรถเมล์ ได้นั่งด้วยล่ะ เลยสบายและประหยัดหน่อย ไปลงที่อนุสาวรีย์ปุ๊บก็กะจะนั่งรถเมล์ไปห้องค่ายเพราะนัดพี่เอาไว้ ตอนเดินลงสะพานลอยอนุสาวรีย์เนี่ย เห็นชาวบ้านเค้าต่อแถวยาว ๆ ไรวะ ลองมั่งดิ๊ ปรากฏว่า เป็นไอติมโคนที่สูงที่สุดอ่ะ ลองนึกภาพตามนะ มันจะเป็นไอติมสองสี (คล้าย ๆของเคเอฟซีน่ะ ที่มันเป็นสีขาวกะสีชอคโกแลตอ่ะ) ลอง ๆ กิน 15 บาท กินไม่ทันเว้ยเฮ้ยยย ละลายหมดเลย เกือบแย่ แถมรสชาดก็งั้น ๆ น่ะ ไม่อร่อย กินแล้วบอกต่อด้วย ว่า "อย่ามากิน อีกนะ" แล้วเราก็นั่งรถกลับหอด้วยความเหนื่อยเมื่อยล้า ไปกินข้าวสวนหลวงกะพี่เปาและพี่ตั๋น แล้วก็กะจะไปเอาแอลกอฮอล์เข้าร่างกายเสียหน่อย ก็เพื่อนชั้นมัน..นะ เอ่อ กิน ๆ อยู่ ฝนตกเลยอ่ะ ตกหนักซะด้วย แงว เลยต้องรอจนฝนหยุดตก แล้วค่อยไปที่ตักสุรา ระหว่างทางนั่งรถไป ก็ไม่ลืมที่จะฝากน้องสาวไว้ว่า "ถ้าปะป๊าโทรมาบอกว่าพี่เพลินหลับแล้วนะ เพราะเพิ่งกลับมาจากเมืองทองฯ เหนื่อยมาก ๆ" พอไปถึง นั่งคุย นั่งดื่มกันไปเรื่อย ๆ จนเค้าปิดร้าน ก็มึน ๆ กึ่ม ๆ นิดหน่อยอ่ะ ไม่เมานะ นาน ๆ ทีมีแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แล้วสาวน้อยสองคนก็กลับหอกิ่งเพชรด้วยความช่วยเหลือจากพี่เปา
สรุปว่า ก็เป็นวันที่สนุก มีความสุข และเหนื่อยดีจัง


วันนี้ตื่นซะสายเลยเชียว กะว่าจะไปพันธุ์ทิพย์พลาซ่า แล้วก็ซื้อของเข้าห้อง ก็.. เอ่อ กว่าจะออกห้องก็เที่ยงแระ ไปกินข้าวพันทิป แล้วก็เดิน ๆ แล้วก็รู้สึกแปลกใจ เอ๊ะ ทำไมร้านแผ่นเกม แผ่นโปรแกรม มันพากันปิดหมดเลยวะ แถมไม่มีพวกยัดเยียด MP3 อีกด้วย เดินกลับออกไปประตูน้ำ(อยู่บนสะพานลอย) ก็เลยถึงบางอ้อ ที่แท้ เค้ามีอีเวนต์รณรงค์ลิขสิทธิ์กันหน้าพันทิปนี่เอง ว้า เสียเที่ยวเลย แย่ ๆ ๆ แล้วเราก็เดินไปที่บิ๊กซี ซื้อของกินใส่ตู้เย็น แล้วก็กลับหอโดยสวัสดิภาพ..

พอกลับหอ เห็นบิลค่าห้อง เอ่อ ค่าไฟกระฉูด แต่ไม่เป็นไร เด๋วแพนไป ค่าไฟก็ลดเองล่ะ (เพราะมันชอบบอกให้เปิดแอร์) สักพัก พ่อก็โทรมา บอกคะแนน IELTS อ่ะ ก็ดีใจอ่ะนะ ที่ผ่าน แต่ก็..ผิดหวังนิดหน่อยว่ะ เฮ้อออ..

reading 5.5
writing 6
speaking 6
listening 5.5
**overall = 6**

รู้ชะตากรรมแล้วไง กรูทำ reading ไม่ด้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ยังโชคดีนะเนี่ย ที่เค้าให้เรา 6 เลยปลอดภัยหน่อย ถ้าเค้าให้เรา 5.5 เนี่ย แย่เลย..

จากผลคะแนนที่ออกมา ทำให้สันนิษฐานได้ว่า เรามีความสามารถในการส่งสาร(เขียน พูด) แต่ไม่มีความสามารถในการรับสาร(ฟัง อ่าน) แล้วเราจะมีชีวิตรอดม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย

จิตตก กะ IELTS

สอบ IELTS เสร็จไปเมื่อวาน

โว้ววววววววว ยากมากเรยยยยย โดยเฉพาะ Reading นี่ สุด ๆ เลย

"หมึน" เจ้าค่ะ

ช่วงเช้า สอบ Listening Reading และ Writing ตามลำดับ ก็พอถูไถไปได้แหละ เสร็จช่วงเช้า แพนแพนก็เอาอาหารมื้อเที่ยงมาส่ง เพราะแถวนั้นมันไม่มีไรกิน และก็ไม่รู้ว่าจะได้คิวที่เท่าไร เลยให้แพนเอาข้าวเที่ยงมาส่ง แล้วแพนแพนก็นั่งรอจนเราสอบเสร็จแน่ะ น่ารักที่สุดเลยยยยยยย แถมยังไม่ได้กินข้าวอีกตะหาก หลังจากออกจากห้อง Speaking มาได้อย่างทุลักทุเล ก็พาแพนแพนไปกินข้าว แล้วก็เอาของไปเก็บที่หอ แล้วก็ออกมาที่หอใน กะว่าจะไปกินข้าวกะน้องน้อยหน่าผู้เหงาหงอย โหย น่าจ๋งจ๋านที่ฉุดเยย อยู่หอคนเดียว พอไปถึง ปรากฏว่าหนูน้อยหน่าโทรมาบอกว่าจะกลับบ้าน แป่ว แหว่ว แหว่ว อีชั้นเลยมาเล่นเน็ตที่หอแก้เซ็ง แล้วก็นั่งรถกลับหอ กลับมาก็ไม่รู้ทำไร นั่งเล่นเกม และจิตตกเรื่อง IELTS เลยโทรไปจิตตกกะทิพย์ เฮ้อ อีกสองอาทิตย์ คะแนนก็ออกแล้วอ่ะ ถ้าไม่ผ่านทำไงดีวะเนี่ย?

เฮ้อออออออออออออออออออออออ

ปล.อยากดู Da Vinci Code อ่ะ เพื่อน ๆ

22 ปีบริบูรณ์

Happy Birthday to me to me

Ghost Game

เมื่อวานแบบว่าเก็บของที่หอในมาไว้ที่หอนอก..วุ่นวายจัง

ตอนเย็นไปกินข้าวกะอุ๋มอิ๋ม เพราะเพื่อน(ต่างเพศ)ของอิ๋มบอกว่าจะพาไปดู "ก้านกล้วย" รอบปฐมทัศน์ แต่จะพาไปแบบ "แอบพาเข้า" (เพราะเค้าทำงานหนังเรื่องนี้อยู่ด้วย) ไอ่เราก็อยากดู - อยากเห็น (พวกสอดรู้สอดเห็นก็งี้ล่ะ)

นัดกะอุ๋มอิ๋มไว้ตอน 18.30 ที่ลานน้ำพุ พารากอน แล้วค่อยขึ้นไปหาเพื่อนมัน ดูการแสดงบนเวทีสักพักชักหิว เรากะอิ๋มเลยทำเป็นสวีท (เน้น ทำเป็นสวีท) ไปกินข้าวกันสองคน (อึ๋ย สยอง ทุกทีแค่ล้อคนอื่นเล่น ๆ คราวนี้เอาจริง T_T) พอจะขึ้นไป ปรากฏว่า อ้าว เค้าเข้ากันไปหมดแล้ว แปว ทำไงดีเนี่ย ดูหนังมั้ยแก? ไอ่เราก็ อืม ดู ๆ หมู่นี้ชักเหงา ๆ แล้วเลือกเรื่อง ghost game เข้าไปปุ๊บ โล่งมากเลยอ่ะ เค้าคงดูกันหมดแล้วมั้ง? น่ากลัวมากเลยอ่ะ น่ากลัวดี นั่งบ้ากันสองคน ทำไมคนอื่นเค้าไม่เห็นกลัวกันเลยวะ แถมเรื่องนี้หลอนอีกอ่ะ คนที่ไปดูจะรู้ว่าเตียงในหนังน่ะ มันมีใต้เตียง คือ ใต้เตียงจะโล่ง ๆ อ่ะ ดันไปเหมือนกะหอเราอีก อีชั้นก็กลัวสิคะ ดันเจือกเป็นคืนวันที่ 8 ย่างวันที่ 9 อีกตะหาก นอนคนเดียวอีกด้วย เมื่อคืนเลยนอนดึกหน่อยอ่ะ แบบว่ากลัว งือ งือ

ตอนเช้าพ่อมาปลุกซะแต่เช้าเชียว ก็พ่อกะน้องยกพลขึ้นบกมาจากเชียงใหม่อ่ะจิ มาพร้อมทีวีซะด้วย เย้ ๆ จะได้ดูทีวีกะเค้าซะที วันนี้ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไร ตอนบ่ายก็นอน เนื่องจากอากาศร้อน เลยไม่มีกะใจจะทำอะไร

ภูมิใจดีมั้ยเนี่ย

เอ่อคือ

ใคร ๆ (คุณเจียรณี คนขี้คัน นั่นแหละ) เค้าก็บอกว่า เราคือ "เจ้าแม่ของเถื่อน"
ป่านนี้เค้ารู้กันทั้งบ้านทั้งเมืองแล้วมั้งเนี่ย
ขนาดกระซิบกะอีป่าน ว่ากรูมีนั่นมีนี่นะ
น้องเนิ้งยังอุตส่าห์ตามมาหาเราถึงห้องอีกจนได้ T_T

..เราควรภูมิใจดีมั้ยเนี่ย..

จริง ๆ มันก็แค่นิ ๆ โหน่ย ๆ เองนา
ละครทีวี ซีรี่ย์เกาหลี คลิปต่าง ๆ นานาที่กะลังเป็นข่าว

เราก็ไม่ได้ทำไปเพื่อการค้าซักกะหน่อย ทำเพื่อความบันเทิงส่วนตัวและเพื่อน ๆ พี่น้อง
ก็ได้อานิสสงส์กันไปหลายคนจากคลิป ... and the king.

เพราะฉะนั้น ขอร้องเหอะ อย่าเรียกเราอย่างงี้เลย มันดูไม่ดี.. เด๋ววันดีคืนดี มีตำรวจมาจับเราจะทำไงดีล่ะ พวกแกอย่าลืมเอาข้าวผัดไปส่งเราด้วยละกัน..

โยก ย้าย

ว่าจะเก็บของเตรียมย้ายของมาหลายวันแระ ไม่ได้เก็บซะที

คงต้องเก็บอย่างจริงจังละทีนี้

ก็พรุ่งนี้จะย้ายหอแล้วนี่นา
โอ้แม่เจ้า ทำไมข้าวของชั้นมันเยอะอย่างงี้นี่ นี่ขนาดขนไปเชียงใหม่รอบนึงแล้วนะ ยังมีอีกตั้ง 1 คันรถได้

นี่ก้อเที่ยงคืนกว่าละ กว่าอีชั้นจะตื่นก็เที่ยงนู่นน่ะ
แล้วมันจะเก็บทันได้ยางง้ายยยยยย

ไปอยู่หอนอก
คงเหงาเนอะ
คงต้องกินข้าวคนเดียว
คงต้องนอนคนเดียว
คงต้องเม้าท์คนเดียว (?)

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "ผีเขี้ยว" ตัวนี้จะอยู่ยังไงละเนี่ย เฮ้อ

เจียร์บอกว่า จะมาหาเราเป็นระยะ ๆ ดีใจจัง ^^ แล้วเค้าจะรอนะตะเอง

สงกรานต์นี้ที่โคราช

เพิ่งกลับมาจากโคราชอ่ะนะ แบบว่าไปพักผ่อนที่บ้านพี่แอ๊นท์ที่โคราช

บอกว่าไปพักผ่อนก็ไปพักผ่อนจริง ๆ อ่ะแหละ เพราะวัน ๆ ก็แทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย

กลับมาก็ refresh ตัวเองได้ในระดับหนึ่ง

ยังยืนยันนะ ว่ายังอยากไปเที่ยว ที่ไหนก็ได้ ไกล ๆ กรุงเทพหน่อยก็ดี
ถ้าเป็นป่าเป็นเขาจะยิ่งดีใหญ่

ทริป ' จั่ว '

โอ๊ะโอ เพิ่งกลับมาจากทริปเนี่ย อิ่มแปร้เลย เหนื่อยด้วย แต่ก็รีบมาอัพสเปซก่อน อิอิ

เริ่มออกเดินทางวันที่ 7 เมษา จากคณะ ไปยัง ระยองชาเล่ต์ ออกจากคณะเป็นคันแรก แต่ดันถึงที่พักเป็นคันสุดท้ายง่ะ ก็ดันไม่รู้ทางนี่หว่า เลยงม ๆ ถามทาง อ่า พอถึงบังกาโลแล้วก็อาบน้ำอาบท่า มิสคอลให้ปะป๊าว่าถึงที่พักแล้วแล้วก็เล่นไพ่ เป็นอะไรที่สนุกและท้าทายมาก ใครแพ้ต้อง "ซิทอัพ" โดยจำนวนครั้งจะเพิ่มไปเรื่อย ๆ ตามตาที่เล่น เราเองก็โดนไป 2 ครั้ง แต่โดนตอนที่มันน้อย ๆ เจียร์ดิ โดนหนัก อิอิ เล่นได้สักพัก พี่บอลก็มาเป็นเจ้ามือป๊อกเด้งให้ สนุกสนานมาก แต่ในระหว่างนั้น ก็มีกลิ่นตดปริศนาคละคลุ้งขึ้น เหม็นมาก ๆ วงไพ่แตกเลยอ่ะ สรุปก็คือ ยังไม่รู้ว่าใครตด แต่มันบังอาจมาก ทุกคนได้รับอานิสงส์ถ้วนทั่ว แล้วส้มก็เป็นเจ้าต่อ เมย์ เจียร์ กะ ทิพย์ เป็นเด็กดี รีบเข้านอน (ต่อไปนี้จะเรียกว่า พวกตีสาม) ส่วนพวกที่เหลืออันได้แก่ เพลิน ส้ม แนน และหลิน (ต่อไปนี้จะเรียกว่า พวกตีสี่ครึ่ง) ก็ยังคงจั่วกันต่อไป ได้อารมณ์มากค่ะ เนื่องจากมี "เงิน" เข้ามาเกี่ยวข้อง (ตกลงกันว่าตาละบาท แต่หลังจากนั้นมันมากกว่านั้น) เชื่อมั้ยเนี่ย เพิ่งเคยเล่นป๊อกเด้งอย่างจริงจังและถูกต้องก็ครั้งนี้เป็นครั้งแรกแหละ เพราะที่ผ่านมาไม่เคยเข้าใจเลยว่า สองเด้ง สามเด้ง ห้าเด้ง มันหมายความว่ายังไง แล้วก็ไม่เคยเล่นกินตังค์ด้วย ส้มเป็นเจ้าค่ะ เล่นไปเล่นมาอย่างเมามันส์ จนเสียงดังไปแปดทิศ ทันใดนั้น ... ปะป๊าก็โทรเข้ามา เกิดอาการแตกตื่นเล็กน้อย แล้วเราก็บอกให้ทุกคนเงียบพร้อมกับทำเสียงง่วงนอนรับโทรศัพท์ แล้วก็วาง กลับมาเฮฮาต่อ แล้วก็เข้านอนตอนตีสี่ครึ่ง

เช้ามา ตื่น เก้าโมงแน่ะ รีบล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็รีบไปกินข้าวเช้าก่อนที่เค้าจะเก็บตอนสิบโมง กินข้าวเช้าเสร็จ ก็มานั่ง ๆ นอน ๆ กลิ้ง ๆ ดูทีวีอยู่ที่บังกาโล ตอนเที่ยงก็ออกไปกินข้าวเที่ยงอีกละ กินเสร็จก็กลับบังกาโล แล้วก็มีกลุ่มทรายมาเยือน และ ออม ขอเป็นเจ้า หลายขามาก ๆ สนุกสนาน สงสัยช่วงนั้นจะมือขึ้นขั้นสุดยอด ได้มาหลายสิบบาทเหมือนกัน เล่นไปเล่นมา ได้เวลากินข้าวเย็นอีกแระ วัน ๆ ไม่ต้องทำอะไร "พวกตีสี่ครึ่ง"ก็เล่นไป(ยังคงไม่อาบน้ำตั้งแต่เช้า) พวกตีสามก็นั่งดูทีวี อ่านหนังสือ ทำอะไรต่อมิอะไรไป สักพัก ก้อไปเล่นน้ำทะเลกัน ข้าพเจ้าก็ไม่ได้เล่นกะเค้าอีกตามเคย เนื่องจากเป็นวันแดงเดือด พอเล่นน้ำทะเลเสร็จก็ขึ้นมากินข้าว เอ๊ะ ไม่ใช่สิ สูบข้าว กับข้าวบนโต๊ะหมดเร็วยังกะแร้งลง แล้วก็กลับเข้าบังกาโล อาบน้ำอาบท่า แล้วพวกตีสี่ครึ่งก็ตั้งหน้าตั้งตา "จั่ว" กันไม่หวั่นไหว ฟังเดอะสตาร์ไปพลาง ๆ หูยยย แต่รอบนี้เสียเยอะว่า แต่ก็ไม่กินทุน นับว่าโชคยังดีอยู่ ระหว่างที่เราเล่นไพ่กันอยู่นั้น พวกตีสามก็เข้านอนไปก่อนตามระเบียบ แล้วเราก็จำกัดเวลาเล่น(ถ้าไม่จำกัด มันจะไม่หยุดกัน) เสร็จแล้ว พวกตีสี่ครึ่งอย่างเรา ๆ ก็เข้านอนกัน

ตื่นเช้ามา เวลาประมาณเมื่อวานเลยอ่ะ เก้าโมงกว่าจะสิบโมง แต่เช้ากว่าหน่อย วันนี้ตื่นมาขี้ด้วยล่ะ เหนื่อยชิหายเลย แล้วหลินก็เข้าต่อ แถมทำส้วมเต็มอีกตะหาก อืม แล้วก็อาบน้ำ แต่งตัว เก็บของ ออกจากบังกาโล นั่งรถกลับคณะโดยสวัสดิภาพ แล้วก็ไปกินส้มตำสะพานหัวช้างกัน อิ่มแปร้เลย

สรุปคือ ทริปนี้ "ชิวสิ้นดี มีแต่จั่ว"

ศัพท์ประจำทริปนี้คือ : เจ้าต้องไม่หวั่นไหว

ง่า ง่า ง่า

ง่า ง่า ง่า

ไม่ค่อยได้อัพสเปซเลย เพราะชีวิตประจำวันของหนูเพลินก็เป็นเหมือนๆ เดิมทุกวั๊น ทุกวัน ตื่นเช้ามาก็ไปเรียน บ่ายก็กลับมาพักผ่อน นอนเล่น อ่านหนังสือบ้าง ฟังเทปบ้าง ตกเย็นก็ออกไปเรียนอีก ก็มีอยู่แค่เนี้ย

เมื่อวานค่อยดีหน่อย เป็นวันเกิดคุณ หะ-แมม หนูเพลินก็เลยได้ออกไปเปิดหูเปิดตากับเพื่อน ๆ ไปกินข้าวด้วยกัน ตอนเที่ยงกิน โอโตย่า แล้วก็ไปเดินเล่น จองห้องเกะ ที่สยามพารากอน รอเพื่อน ๆ และเจ้าของวันเกิดมาร้องเกะด้วยกัน แล้วก็ไปกินข้าวเย็นด้วยกัน คุณ หะ-แมม อยากกินซิสเลอร์ เล่นเอาซะอิ่มแปร้เลย ปิดเทอมนี้ว่าจะลดน้ำหนักซะหน่อย ชอบมีอะไรมาขัดขวางอยู่เรื่อยเลย แง่ม

กลับมาก็ให้คุณ หะ-แมม ดูดวงให้ โอ้ว พระเจ้า จะแม่นอะไรขนาดนี้ แม่นจนน่ากลัวเลยทีเดียว สยองอ่ะ สาธุ อย่าทำร้ายกันอย่างงี้เลยยย (เค้าป่าวว่าคุณ หะ-แมม นะ เค้ากลัวความจริงบางอย่างที่คาดว่าจะเกิดขึ้นต่างหาก) หลังจากนั้น ก็มีการรวมตัวกันของมหาชน และทำการ "แชทนรก" กัน ไอ้เราที่ไม่ค่อยปกติอยู่เลยอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง เฮ้อ มีอะไรให้คิดมากอีกแล้วคืนนี้

วันนี้เพิ่งไปงานคอมมาร์ท ที่ศูนย์สิริกิติ์ มา ไปกะน้องน้อยหน่าโดนน้องสาวบังเกิดเกล้าสั่งให้ไปซื้อ Handy Drive ให้มัน พอกไปช็อปปิ้งด้วยกัน เลยเริ่มรู้ว่า น้องน่ะ "เค็ม" ได้ที่เลย และจากงานนี้ "คุณนายเค็ม" ก็ได้ที่ชาร์จแบตและถ่านชาร์จมาด้วยความเค็มส่วนตัว "คุณนายเค็ม"รู้สึกดีใจมากที่ซื้อถ่านชาร์จได้ในราคาถูก แถมยังตัดใจเจียดเงินที่ได้รับจากการสอนพิเศษมาซื้อ talking dict รุ่นเล็กกะทัดรัดอีก ยัง ยังไม่หมด เท่านั้นยังไม่พอ คุณนายยังอุตส่าห์ต่อเค้าอีก เฮ้อ คุณน้ายยขา จะเค็มไปถึงไหนค๊า (ล้อเล่นน่ะ น้องน้อยหน่า อย่าว่ากันนะ อิอิ) อ้อ ได้ของให้ตัวเองบ้าง ได้ USB Hub มาฮ่ะ ตั้งใจไว้ว่าจะต้องหาแบบที่ถูกกว่าพันทิพย์ให้ได้ แล้วก็ได้ถูกกว่าจริง ๆ แฮ่ ๆ

ปล ตอนนี้เราเปิดเน็ตทั้งวัน แต่ตัวเราไม่ค่อยอยู่ ก็เราตั้งหน้าตั้งตาโหลด "แดจังกึม" มาไว้เป็นสมบัติของตนเอง เพราะอีกประมาณ 1 เดือนข้างหน้า เราก็จะไม่สามารถมีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงเยี่ยงนี้อีกแล้น

ได้ ได้ ได้

วันนี้ตื่นแต่เช้า 9 โมง ก็เช้าอ่ะแหละ ตื่นขึ้นมาก็ทำการบ้าน IELTS อย่างสนุกสนาน แล้วก็ไปคณะ ไปเอาเข็มขัดจากดาว แล้วก็ไปเตือนความจำอาจารย์ แล้วก็ไปเรียน

อ้อ วันนี้เป็นวันที่เรียน IELTS 4.3 วันสุดท้าย เอ้อ จบแล้วเหรอ ยังรู้สึกสนุกอยู่เลยอ่ะ ^_^ สนุกที่ได้เรียนกะเพื่อน ๆ โดยเฉพาะกะน้อง ไททู่ จริง ๆ เจ้าเด็กคนนี้มันชื่อ TiTle หรอก ลักษณะเด่นประจำตัวของหล่อนก็คือ ลำตัวขนาดเล็ก หลากหลายสีสัน บางวันมีเขา บางวันไม่มีเขา เอ๊ะ ยังไง จริง ๆ ก็คือ ตัวเล็ก ๆ (สูงไม่ถึงไหล่ของเราอ่ะ ตาเล็ก ๆ ใส่แว่น ชอบแต่งตัวเป็นที่สุด เอาเป็นว่าเดาไม่ถูกละกัน ว่าวันนี้หล่อนจะใส่ theme อะไร บางวันหล่อนก็มาในคราบฮาโลวีน บางวันหล่อนก็มาในคราบเซเลอร์มูน (นึกออกป่ะ มีซาลาเปาคู่บนหัวค่ะ ) เอาไปเอามา เหมือนดูแลเด็กเล็กอีกคนนึงเลยเชียว เพื่อนคนนึงบอกว่า ซาลาเปาบนหัวหล่อนนั้น เป็นตัววัดความ crazy ของเธอ 555

แล้ววันนี้ก็ไปเล็งๆ มือถือกะปะป๊า แล้วก็ไปหาหอที่จะอยู่ตอนเดือนพฤษภา ตอนแรกไปที่หอหลิน เป็นที่แรกเลย เพราะติดใจ และสะดวก แต่แบบว่า เต็มค่ะ ต้องรอหลายสิบคิวแน่ะ โอ๊ย ไม่ไหว ๆ เลยเดิน ๆ ไปใกล้ ๆ มีว่างตอนช่วงที่เราจะไปอยู่พอดีเลย สะดวกไม่แพ้กัน น่าจะปลอดภัยด้วย เลยวางมัดจำไป

เดินกลับมาที่มาบุญครอง แล้วก็กลับหอ มากินข้าวกะคุณอิ๋มแล้วก็กลับมาเรียนนี่แล

พรุ่งนี้ต้องไปทำ Field Sem ให้จบให้สิ้นกันเสียที ตอนบ่ายสามนะเพลิน ตื่นให้ทันนะ อิอิ

เลี้ยงรุ่น (ที่ไม่ได้ไป)

เมื่อวันที่ 4 มีนาที่ผ่านมา เพิ่งจัดเลี้ยงรุ่น Demon'29 ไป เราก็อดไปตามเคยน่ะแหละ มีอย่างที่ไหน จัดช่วงที่เด็กแพทย์ว่างกัน เปิดเทอมวันจันทร์ เล่นเอาวันเสาร์ซะเลย เออดี ไม่อยากให้ไปก็ไม่ไปวะ คนที่อยู่ กทม. ไม่มีใครไปได้เลยอ่ะ เซ็งจิต

เอ่อคือ แบบว่า นี่ก็ 10 ปีแล้วนะ ที่เรารู้จักกัน เป็นเพื่อนกัน ผูกพันกัน รักพวกแกว่ะ รู้สึกว่ามีเพื่อนอยู่ทุกอาชีพเลย ไม่ว่าจะเป็นหมด เภสัชกร นักจิตวิทยา คุณครู นักบริหารธุรกิจ วิศวกร อื่น ๆ อีกมากมาย

แอบเศร้าใจที่ไม่ได้ไป

อ๊ะ จบแล้วเหรอเนี่ย

โอ้ว แล้ววันนี้การสอบวิชาสุดท้ายใน คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็เสร็จสิ้นลง แล้วก็คงจะเป็นวันเกือบสุดท้ายที่จะได้ใส่ชุดนิสิต.. เร็วว่ะ

กว่าจะสอบเสร็จเอาแทบแย่แน่ะ ก็เมื่อคืนเพิ่งจะ "เริ่มแตะ" ชีทวิชานี้ เริ่มเมื่อตอนสี่ทุ่ม เสร็จเอาตอนตีสามเกือบตีสี่ ทามปายด้ายยยยยย ละตอนสอบนะ ข้อสอบมี 3 ข้อ นั่งนิ่งอ่านโจทย์อยู่พักใหญ่ ๆ สักพักก็สามารถเขียนออกมาได้ยาว ๆ เลย 2 ข้อ ข้อละ 2 หน้าอีกข้อนึงเขียนไม่ถึงหน้า ก็ไม่รู้จะเอาอะไรไปตอบนี่หว่า เพิ่งอ่านเมื่อคืนนะเฟ้ย..อาจารย์จะรู้กะเราด้วยมั้ยเนี่ย
-_-"

อุตส่าห์สอบเสร็จแล้ว ยังต้องไปเรียนภาษาอังกฤษที่บริติช เคาน์ซิล อีก การบ้านก็ยังไม่ได้ทำ ปั่น ๆ ๆ ได้กะตึ๋งนึง อ๊ะ ได้เวลาเรียนแล้วนี่หว่า อืม วันนี้นึกว่าจะได้เรียนไรสบาย ๆ คลายเครียดหน่อย ปรากฏว่า โอ๊ย reading นรก อ่านยากเหมือนกัน เรียนเสร็จเลยรีบกลับหอ เดินผ่านมาบุญครอง ได้รองเท้าผ้าใบมาคู่นึง ยังไม่ทันไรเลย เสียตังซะแระ

เด๋วคืนนี้ว่าจะไป "เปิดหูเปิดตา" ซะหน่อย สอบเสร็จแล้ว ขอหน่อยเหอะ จะเชื่อเรามั้ยเนี่ย ว่าเราไม่เคยไป "เปิดหูเปิดตา" เลย อยู่มา 4 ปีก็เพิ่งจะได้ไปคืนนี้แหละ อ๊ะ ๆ เค้าไม่ได้โกหกตะเองนะ เค้าไม่เคยจริง ๆ

ปล. เพิ่งกลับมาแหละ ขอลงเวลาไว้หน่อย 01.45 น.

จะจบกันแล้วนี่ ขอบิ๊วหน่อย

เห็นใครๆ เค้าเขียนถึงเพื่อน ๆ กันเก่ง ๆ กันทั้งนั้นเลย

อยากเขียนมั่งอ่ะ

อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะจบกันแล้วเนอะ เวลานี่มันเดินผ่านไปเร็วจริง ๆ ไอ้คำที่รุ่นพี่เคยพูดไว้เนี่ย ..สี่ปีนี่มันเร็วมากนะ อยากทำไรก็ทำซะ.. เชื่อจริง ๆ เลยก็ตอนปีสี่เนี่ยแหละ ยิ่งตอนนี้ นับถอยหลังอีกไม่เกินสองอาทิตย์ก็จะสอบเสร็จกันแล้ว ต่างคนก็จะมีทางเดินของตัวเองแยกย้ายกันไป คิด ๆ แล้วก็ใจหายเนอะ

เราเข้าคณะนี้มาแบบไม่รู้จักใครเลยอ่ะ มาแบบโก๊ะ ๆ จำได้ว่าวันแรกที่มาคณะนี้ ใส่เสื้อตัวใหญ่โคร่ง รองเท้าผ้าใบ สะพายเป้ โอ้ว..คิด ๆ แล้ว ทำเข้าไปได้ไงวะนั่น หันกลับไปดูตัวเองแล้วโคตรขำเลย แล้วเราก็ได้มาเจอเพื่อน ๆ ที่น่ารักอีก 7 คน ร่วมหัวจมท้ายกันมาตลอด


00 หลิน ยุดยา.. เพื่อนคนแรกของเราในคณะ จำได้ว่าตอนนั้นรอสัมภาษณ์อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ ถามชื่อกัน มีการถามว่า "ชื่อ ศิระธร เพราะใช่มั้ยล่ะ?"
00 เจียร์ ดอนเมือง.. เพื่อนร่างใหญ่ที่น่ารักเสมอ (น่ากอดด้วย) บางทีมีกัดกันบ้างเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้โกรธกันจริงจัง ชอบเป็นโรคคัน ๆ ให้เกาหลังบ้าง เกาแขน เกามือ สารพัด
00 ส้ม สี่มุมเมือง.. เพื่อนตัวเล็ก ๆ ที่ขำ ๆ ทำให้เราหัวเราะได้เสมอ โก๊ะ ๆ พอกันเลย มีดาราในดวงใจเป็นนักร้อง boy band
00 แนน อ่อนนุช..เพื่อนที่เราว่าสวยที่สุดในกลุ่ม เจ้าตัวยอมรับมั้ยจ๊ะ ?? สามารถชวนไปกินได้ทุกเมื่อ เรื่องกินขอให้บอก
00 ย้ง คลองถม.. เพื่อนที่เราไม่รู้จะอธิบายยังไง บรรยายยากว่ะ แกแนวมาก เคยดูดวงให้ครั้งนึงแน่ะ บังเอิญแม่นแฮะ ไว้เราดูให้แกอีกดีมะ?
00 เมย์ บางบัวทอง.. เพื่อนที่ให้คำปรึกษาดี ๆ พบกันทุกครั้ง ณ ละครนิเทด และ ละครถาปัด เธอนิยมอะไรแนว ๆ ที่เรามองว่า เออสวยดีว่ะ
00 ทิพย์ เมืองนนท์.. เพื่อนที่ทำให้เราขำในท่าทางของเธอ และติดคำพูดของเธอมาใช้หลายคำมาก ติดกันไปติดกันมาตลอด ทุ่มเทกับสัตว์เลี้ยงที่ชื่อ "จุ๊กกุ๋ย"

อุ๋มอิ๋ม .. เพื่อนที่แสนดีของเราเสมอ เป็นที่ปรึกษาเวลาแบบว่า เออนะ อืม ตอนนี้แกก็ปี 3 แล้ว เด๋วแกก็จบตามเรามาเองแหละ ระหว่างเราคงไม่ต้องพูดไรมาก แค่มองตาก็เข้าใจ จริงมั้ย?


และเพื่อน ๆ กลุ่มพันธมิตร เพื่อนที่คณะ เพื่อนที่หอ ฯลฯ

ขอโทษเพื่อน ๆ ที่เราเคยทำอะไรให้เคือง โกรธ หรือน้อยใจอะไรก็แล้วแต่ ด้วยความบ้า ๆ บวม ๆ บ๊อง ๆ ของเราแบบนี้
ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่มอบมิตรภาพ ความช่วยเหลือ และความหวังดีให้เราตลอดมา

OOO UNTIL WE MEET AGAIN OOO

แอบมาอัพ

เอ่อ จะว่าไปก็ไม่ค่อยว่างซักเท่าไรนะ แต่ก็นะ อยากอัพอ่ะ ครายจาทามมาย

ก็นะ มะได้มาตั้งหลายวันแน่ะ คิดถึงช่ายม้า..

แบบว่าวันนี้มาเพื่อพรีเซนต์ workshop (ที่เฝ้าหลอกหลอน) ก็ยุ่ง ๆ น่ะแหละ ปั่นงานนั้นงานนี้ ร้อนก้นไปหมดแล้วเนี่ย นี่ยังไม่เสร็จหรอกนะ นั่นน่ะ แค่พรีเซนต์เจ๋ย ๆ เดี๋ยว final report จะตามมาหลอกหลอน

..สุขสันต์วันวาเลนไทน์(ย้อนหลัง) นะทุกคน..

วาเลนไทน์ที่ผ่านมาก็เป็นเหมือนทุก ๆ ปีที่ผ่านมา แถมเศร้ากว่าเดิมอีกแน่ะ ต้องทำงานสารพัดอย่าง ถึงขั้นกินข้าวคนเดียวบนห้องด้วย อะไรจะเศร้าขนาดน้านน ไหนจะพรีเซนต์ Field sem ไหนจะต้องไปเรียนบุ๊ดดิ๊ส ติ๊ดชึ่งอีก ต้องรีบกลับมาดูนางบาปตอนจบอีก ต้องเตรียมพรีเซนต์เวิร์คชอปอีก


เมื่อวานก็หงุดหงิดพอสมควรแหละ ก็ไอ้เรื่องพรีเซนต์เวิร์คชอปน่ะ มะพูดถึงละ วันหลังหนูเพลินจะควบคุมอารมณ์ให้ดีกว่านี้แล้วค่า แหะ ๆ ขอโทษคุณอาจารย์ท่านนั้นด้วยละกัน แบบว่า ของขึ้นน่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจน้า.. ว้า แย่จัง..

อ้อ วันนี้จะไปปฏิบัติธรรมเป็นวันสุดท้ายแล้วล่ะ ดีจายจัง จะได้จบได้สิ้นกันซะที

..................
เตือนตัวเอง : ทำ Inter Bus ซะทีเด่ะ จะพรีเซนต์แล้วนา

มาแต่งงานกัน

หลับตาก็เป็นภาพเธอ ตื่นมาก็คิดถึงเธอ

...คอมจ๋า มาแต่งงานกันเถอะ ช่วงนี้เราใกล้ชิดกันมากเลยนา หายใจเข้าก็เฮ้อเธอ หายใจออกก็เฮ้อเธอ นอนก็นอนด้วยกัน ตื่นขึ้นมาก็เจอกันอีกแล้ว..หลับคาคอมมาหลายคืนแล้วอ่ะ ช่วยไม่ได้นี่เนอะ...

แฮ่ ๆ ช่วงนี้งานยุ่งมากน่ะ หลายวิชามาก ๆ จวน ๆ จะต้องส่งทั้งนั้น รุงรังชิบป๋งเลย

บ่นมาหลายอาทิตย์ละ ก็ยังไม่เสร็จซะที

เออ นึกขึ้นได้ เพิ่งไปวัดมาแหละ ไปนั่งปฏิบัติธรรม อ๊ะ ไม่เชื่ออ่ะดี๊ ปายเจง ๆ ไปเพราะวิชา บุ๊ดดิ๊ส ติ๊ดชื่ง แปลกหรืออุปาทานไปเองก็ไม่รู้ว่ะ วันแรกนะ ห้องก็ห้องแอร์ มืดด้วย ไปสายอีกตะหาก ตอนที่เค้าให้นั่งสมาธิอ่ะ กะว่าจะหลับเอาแรงซะหน่อย มะได้นอนมาหลายคืนละ เหมือนรู้สึกร้อน ๆ ยังไงชอบกล แถมเหน็บกินโคตรเร็วเลย สงสัยว่าเราจะบาปหนาเกินไปเสียแล้วสิ ห้องนะ มืดก็มืด เย็นก็เย็น ดันหลับไม่ลงเสียนี่ เสร็จแล้วก็ไปหาไรกินแถว ๆ นั้นพอวันนี้ไปเป็นวันที่สอง(เค้าให้ไปสามครั้ง ก็อุตส่าห์เอาซะอาทิตย์สุดท้ายเลย เหอ ๆ ) ไปได้แป๊บนึง เค้าก็ให้เลิกนั่ง แล้วมานั่งฟังธรรมแทน น่าหลับชามัดเลย งือ งือ ก่อนกลับก็หาอะไร ๆ ที่เยาวราชกินซะหน่อย มะได้กินตั้งนาน เดินไปเดินมา น่ากินหลายร้านเหมือนกันแฮะ

ติดทีวี

ปล่อยบล็อคว่าง ๆ มาอาทิตย์นึงแน่ะ แย่จังเรา

ช่วงนี้กะลังเห่อทีวีออนไลน์ เนื่องจากอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงเสถียรมั่กมาก เลยติดละครใหญ่เลย คราวนี้ติดเรื่อง "สะใภ้พาร์ทไทม์" ที่มีพี่นก-ฉัตรชัยเล่นคู่กะจอย-ศิริลักษณ์ สนุกดีอ่ะ สั้นมากเรยยยย คาดว่าวันศุกร์หน้าน่าจะอวสานอ่ะ ดูไปอมยิ้มไป พี่นกเรื่องนี้น่ารักจัง มาเล่นบทกุ๊กกิ๊กได้น่ารักมาก ๆ เลยอ่ะ แบบว่า ไม่ค่อยได้เห็นพี่นกเล่นบทแบบนี้อ่ะ รู้สึกชอบจัง

ช่วงนี้อยู่ในช่วง "ปั่นงานจนหัวปั่น" ไหนจะเพิ่งไปสุพรรณบุรีกลับมา ไหนจะมา "นั่งเทียน" เขียนเวิร์คชอป ไหนจะต้องนั่งดูละคร(ทั้งสด และทั้งเทป) แค่นี้ก็หมดวันนึงละ เป็นอย่างนี้มาหลายวัน

พักนี้มีแต่คนมาถามว่า ทำงานไร? เราก็ เอ่อ.. ยังไม่รู้เลยค่ะ ! ละจะให้ตอบยังไงล่ะ งานก็ยังไม่ได้สมัคร เรียนต่อก็ยังไม่ได้สมัคร เพราะยังไม่รู้ว่าจะเอายังไงกะชีวิต คิด ๆ ไปก็ปวดหัวดีอ่ะ ประมาณว่า ถึงทางแยกอีกแล้ว ทำไงดี จะไปทางไหนดี


เมื่อวานเพิ่งไปสอบ PRE- IELTS ฟรี ที่โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล ชิดลม มา ดูไม่น่ากังวลเท่าไรอ่ะ แต่ความห่วยด้านทักษะภาษาอังกฤษที่ยังแก้ไม่ตกก็คือ การฟัง เจ้าค่ะ ฟังยังไงก็ยังห่วยอยู่ดี เว้นไว้ตั้งหลายข้อส่วนที่เป็นการฟังน่ะ แอบด่าตัวเองว่า "หูหนวกอังกฤษ" หนวกไม่เท่าไร "ใบ้อังกฤษ" หนักกว่า ทำยังไงถึงจะแก้ได้ซะทีนะ จะตกก็ตกพาร์ทนี้แหละ เพราะ reading กะ writing ไม่น่าจะมีปัญหา สบายอยู่แล้ว อิอิ รอผลอีกประมาณเดือนครึ่งก็จะรู้คะแนน จะได้ซักเท่าไหร่น้ออ..แอบหวังอยู่เหมือนกันนะเนี่ย..

ปัจฉิมนิเทศ

เฮ้อ เพิ่งกลับมาจากปัจฉิมนิเทศ นิสิตคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาฯ รุ่นที่ 35 ณ จังหวัด กาญจนบุรี

เหนื่อยดีแฮะ เหนื่อยชะมัดเลย อย่างกะเข้าค่ายลูกเสือเนตรนารีแน่ะ

เค้านัดกัน 07.00 ที่คณะ ไอ่เราก็อุตส่าห์ตื่นแต่เช้าซะดิบดี ตื่นตีห้ากว่า ๆ เพราะบูมหอชายเรียกให้ไปวิ่งด้วยกันวันบายเนียร์ ก็วันนี้วันบายเนียร์หอนี่นา ไม่เอาอ่ะ ไปปัจฉิมดีก่า อาบน้ำจัดกระเป๋ากันเด๋วนั้นเลย แล้วก็ไปเรียก "ไอ้คุณจิ๊บ" ปรากฏว่า she เพิ่งตื่นค่ะ รอรวมกัน "ไอ้คุณมิ้ม" อีก เอาไปเอามา กว่าจะได้ย่างเท้าออกจากเขตหอเนี่ยก็เจ็ดโมงพอดี ไปถึงคณะก็นึกว่าจะอกกันไปหมดแล้ว (จะได้ไม่ต้องไป ซะงั้น) ก็ใกล้ๆ จะออกมะรอมมะร่อแหละ แต่ช้าเพราะคุณ ๆ เจ้าหน้าที่คณะทั้งหลาย อืมม กว่าได้เคลื่อนล้อออกจากคณะก็ประมาณ 8 โมงกว่า ๆ ถึงนู่นก็เที่ยง กินข้าว ทำกิจกรรม ทั้งในร่มและกลางแจ้ง (รู้สึกเหมือนเรียนเนตรนารี) แบ่งกลุ่ม เป็น 7 กลุ่ม เพราะมี 7 ฐาน กลุ่มเราก็ "บ้าและฮา " ฮาตั้งแต่ชื่อกลุ่มเลย ชื่อกลุ่ม "เม่าสวย" สโลแกนประจำกลุ่ม "สาดดดดดดดดดดดดดดด" เวลาพูดต้องพูดติดกันไปทันที มิฉะนั้นจะได้ความหมายไม่ครบถ้วน

ดำเนินกิจกรรมฐานไปเรื่อย ๆ ที่บอกว่าเหมือนค่ายเนตรนารีก็เพราะ มีหลาย ๆ อย่างที่เหมือนกัน เช่น มีกำแพงเชือก มีสะพานเชือก ฯลฯ เหนื่อย แต่ หัวเราะเหนื่อยกว่า 555

ตอนเย็นพักสักแป๊บแล้วถึงแจกกุญแจห้อง (กว่าจะแจก..) แจกแล้วก็ให้ลงมากินข้าว แล้วก็เปิด VTR วีรกรรมระหว่างทางมาให้ดูกัน โคตรฮาเลยอ่ะ มีของเราด้วย T_T ตอนกลางคืนมีการเล่นเกม Jukebox ด้วยอ่ะ เค้าให้ส่งตัวแทนกลุ่มละ 2 คนออกไปเล่น เรากะเมย์ออกไปเล่น โจทย์แรกที่เราตอบคือ "สามโทน" รู้สึกว่าพอตอบไปปุ๊บ มีเสียงเฮกันลั่นห้องเลยว่ะ มันแปลกตรงไหนวะ เหมือนมันแปลกมากที่เราตอบได้..

กลับมาถึงห้องปุ๊บ อาบน้ำ แล้วเจียร์ก็นอน แถม(บังคับ?)ชวนให้เรานอนอีก ด้วยเหตุผลที่ว่า เด๋วเพลินไม่มีเพื่อนคุยแล้วก็จะหนีไปเล่นห้องอื่น แล้วเจียร์ก็จะนอนอยู่ห้องคนเดียว และกลัวสิ่งที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้ ก็เลยนอนกันทั้งคู่ตั้งแต่ตอนนั้น

ตื่นเช้ามา สายเหมือนกัน กว่าจะอาบน้ำ กว่าจะลงไปกินข้าว แล้วก็ถึงเวลาที่เรียกว่า ปัจฉิมนิเทศ ของจริงกันแล้ว มีอาจารย์หลายๆ ท่านมาพูด ก็สนุกดี ยกเว้นอาจารย์คนนึง พูดไม่สนุกเอาเสียเลย ได้ยินอะไรแว่ว ๆ ว่า theory of choices สติก็ดับวูบลงไป แล้วก็มี พี่ ๆ รุ่น econ33 มาพูดให้ฟังเรื่องประสบการณ์ทำงานและแง่คิดต่าง ๆ ช่วยได้เยอะเหมือนกัน เสร็จแล้วก็เตรียมตัวเช็คเอาท์แล้วก็กินข้าว เตรียมตัวออกเดินทาง แล้วก็กลับถึงกรุงเทพโดยสวัสดิภาพ

ตอนเย็น เพลิน เมย์ เจียร์ แนน ไปกินส้มตำสะพานหัวช้างกัน "เลือดลาวพุ่งกระฉูดกันบ่อยนะแก.."

ปล. อ๊ะ เพิ่งเห็นว่าสเปซได้มีการปรับเปลี่ยนลุคเล็กน้อย ดีเหมือนกันแฮะ อิอิ

วันว่าง ๆ ที่ยังไม่หายเซ็ง

เซ็งว่ะ ที่เข้า msn ไม่ได้ เข้าไม่ได้มา 2-3 วันแล้วอ่ะ งงเหมือนกันว่าทำไม จะว่าเน็ตไม่แรงพอ ก็ดาวน์โหลดอะไรต่อมิอะไรมาตั้งมากมายแล้วนี่นา ตอนแรกมหาลัย block อีกวะ(เหมือนได้ยินมาว่า มช.เค้าบล๊อกอะ อะไรกันนักกันหนาเนี่ย เลยลองกดไรไม่รู้ มั่ว ๆ ดู ปรากฏว่า อ้าว มาแล้ว เล่นได้เฉยเลย เออ ดี งงดีวันนี้

ตื่นแต่เช้าเลย(สิบโมง ยังไม่เที่ยง) มาหาดาวน์โหลดเพลงใหม่ ๆ มาอ่านกระทู้ในพันทิป เด๋วตอนบ่ายจะไปสยามซะหน่อย ไปจัดการอะไร ๆ ให้มันเรียบร้อย จะได้เริ่มต้นกันซะที ชักช้ามานานแล้ว... เด๋วจะไม่ทันการ

เย็นนี้มีนัดกับบีม คุยเรื่องงานที่จะเสนอให้ แบบว่าบีมชวนน่ะ ประมาณว่าเค้้าต้องการฝ่ายมาร์เกตติ้งที่มีหัวทางคณิตศาสตร์นิดนึง (แล้วมันหมายความว่าไงเนี่ย ที่บอกว่าเราน่าจะำทำได้ บีมไม่รู้อะไรซะแล้วววว...)อืม ดีเหมือนกันตรงที่มันเป็น part time เ้อ้อ ใช่ เด๋วเย็นนี้ต้องหยิบเสื้้อรุ่นติดไม้ติดมือไปให้บีมซะแล้ว ยังไม่ได้เจอบีมเลยตั้งแต่ได้เสื้อรุ่นมา นานแล้วเหมือนกัน บีมเองก็บอกเองว่า เกือบลืมไปแล้ว อุ อุ

วันนี้งานบอล

..วันนี้งานบอล จุฬาฯ - ธรรมศาสตร์ เราขอประกาศ ธรรมศาสตร์จะแพ้จุฬาฯ..

วันนี้เป็นวันแห่งการพักผ่อน (ไม่ได้พักผ่อนมาหลายคืนแล้วเหมือนกัน) เลยตื่นซะเที่ยง นอนกลิ้งไปกลิ้งมา เล่นเน็ตเสียหน่อย (ไม่ได้เล่นปังย่า แง่ม ๆ) แล้วก็ไปเดินเล่นมาบุญครอง กิน KFC แล้วก็กลับมาเนี่ยแหละ โทรไปหาเจียร์ฟังผลบอลประเพณี ดีใจจังเลย ชาวสีชมพูได้เฮ ปีนี้ชนะ 2-0 แน่ะ (เอาคืน ๆ)

ตอนเย็น พี่อ๊อฟชวนไปตักสุราแล้วค่อยไปดึ๊งดึงกันต่อดึก ๆ อยากก็อยากไปอ่ะนะ แต่เหมือน"ตระหนัก"ได้ว่า ต้องเร่งทำงาน workshop เลยไม่ไป อยากไปจริง ๆ นะ

ปล.บันทึกไว้ว่า วันนี้เป็นวันที่ไร้สาระสุด ๆ อีก 1 วัน

Pangyalism

ดีใจจังที่ตอนนี้ไวร์เลสกะลังเสถียรเลยทีเดียวอ่ะ ถึงขนาดเล่นปังย่าได้ด้วย เก๋มั่ก ๆ


ตอนนี้เพิ่งกลับมาจากสยามพารากอน วันนี้เริ่มวันใหม่ด้วยการไปคุยงานกับเพื่อน เรียนฟิวด์เซม แล้วตอนบ่ายกะว่าจะไปติดต่อหน่วยงานราชการต่าง ๆ เพื่อหาข้อมูล ปรากฏว่าหน่วยงานทั้งหลายเหล่านั้นไม่เอื้อต่อการไปหาข้อมูล ห้องสมุดย้ายบ้าง ปิดบ้าง เลยไปพันธุ์ทิพย์กับปุ๊ ไปช่วยเลือก Handy Drive ขึ้นรถเมล์หน้าครุ นั่งไปเรื่อย ๆ จนถึงพันธุ์ทิพย์ จะลงรถ บังเอิ๊ญ บังเอิญ เจออุ๋มอิ๋ม "ตอนจะลงรถ" อุ๋มอิ๋มจะไปประตูน้ำ เราจะไปพันธุ์ทิพย์ เดิน ๆ เลือก ๆ Handy Drive ไปเรื่อย ๆ เดินไปเดินมา เจออุ๋มอิ๋มอีก โอ้ว.. แล้วก็กลับมาปลุกอุ๋มอิ๋มมาตีปังย่าซักเกมสองเกม แล้วก็ไปกินข้าวกะเง็ก วันนี้เง็กมาจุฬาฯค่ะ สนุกกันใหญ่ พามันไปเดินพารากอน แต่ที่ไหนได้ ถ่ายรูปกันสนุกสนาน สนุกสนานจริง ๆ นะ ขำขำน่ะ ยิ่งตอนที่น้ำพุนะ ยิ่งขำ มีอยู่ตอนนึงน้ำพุมันหยุดไป เราก็ถ่ายรูปเอาสวย ๆ อยู่ดี ๆ มันก็พุ่งขึ้นมา คนแถวนั้นขำกันใหญ่เลย อายโคตร แล้วพี่ยามก็เข้ามาถามไถ่ว่า เมื่อกี้เปียกป่าว ไอ่เราขำก็ขำ อายก็อาย เลยไปถ่ายรูปที่อื่นกันต่อ

ก่อนกลับหอ ก็ไปนั่งเป็นเพื่อนผิงกินข้าว กลับถึงห้องปุ๊บก็เปิดปังย่าเล่น จนบัดนี้ ตีสองครึ่งพะย่ะค่ะ เล่นมาราธอน เล่นไปไม่รู้กี่สนาม

ถึงขั้น "เสียผู้เสียคน" จริง ๆ นะเนี่ย

บ่น บ่น บ่น ไวร์เลสห่วย

เอ่อ เน็ตไวร์เลสนี่มันไว้ใจไม่ได้เลยจริง ๆ อดเสียผู้เสียคนเลย พูดถึงเรื่องเสียผู้เสียคน เทอมนี้ถ้าอินเตอร์เน็ตใช้ได้ดีล่ะก็ หึ หึ จะเสียผู้เสียคนยิ่งกว่าตอนดูอคาเดมี่เมื่อเทอมที่แล้วเสียอีก

เนี่ย กะว่า ถ้าเน็ตดี ๆ เสถียร ๆ จะลองเล่นปังย่าดูกะเค้ามั่ง เห็นชาวบ้านติดกันงอมแงมเลย เจ๊ไผ่ก็ว่าจะเล่นอีกคน โอ้ว ม่าย ถึงคราวเสียผู้เสียคนในบัดดลเลยทีเดียว

ช่วงนี้ห้องคอมหอระบบล็อคอินมันเจ๊ง ทำให้เราสามารถนั่งรากงอกได้นาน ๆ เป้นวัน และในขณะเดียวกันก็สามารถทำให้เรายืนขาแข็งเพราะต้องรอเครื่องว่างได้เป็นวันอีกเช่นกัน สรุปว่า ผลดีมากกว่าผลเสีย แฮ่ๆ (เพราะยังไม่เคยยืนรอนาน ๆ และเรามักว่างช่วงที่เค้าไม่ว่างกัน ทำให้เราเข้าไปนั่งเพิ่มความยาวของรากได้เป็นกิโล ๆ เอิ๊ก เอิ๊ก


ตอนใกล้จะจบแล้ว อะไร ๆ ก็ดู busy ไปซะหมด (แต่มีเวลานั่งเล่นปังย่ากับเน็ตที่ไม่ค่อยเสถียรเท่าไร) จริงอย่างที่ใคร ๆ เค้าบอกกันแหละ จะจบแล้วช่ายมะ เรียนไม่หนักหรอก แต่เหนื่อยหน่อย เจอกับตัวเองถึงรู้

สวัสดีปีใหม่ ใครรักใครให้ได้แต่งงานกัน

สวัสดีปีใหม่นะทุกคน แฮ่ ไม่ได้อัพสเปซตั้งนานแน่ะ ยุ่งน่ะ มัวแต่ทำรายงาน

กลับไปเชียงใหม่ทั้งที ไม่ได้พักได้ผ่อนเลย ได้กินข้าวกันพร้อมหน้าพ่อลูกแค่ 3 มื้อ เน้น 3 มื้อ ด้วยภารกิจรัดตัวของข้าพเจ้าที่จะต้องไปบ้านคุณชายตี่ตี๊ทุกวันเพื่อเตรียมข้อมูลเกี่ยวกับโครงการเขื่อนแก่งเสือเต้น แล้วค่อยลงพื้นที่วันที่ 29-30 ธันวาคม

เล่าเรื่องตอนลงพื้นที่เลยละกัน

ก็ ออกจากเชียงใหม่ตอนประมาณตี 4 เพื่อให้ถึงตัวเมืองแพร่ตอนเช้า แล้วค่อยตีรถไปที่หมู่บ้านดอนชัย ตำบลสะเอียบ อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ถึงหมู่บ้านประมาณ 9 โมงกว่า ๆ เจอพี่น้อย(คนที่ประสานงาน) ประมาณ 10 โมง นั่งคุยกันที่วัด เค้าก็ถามนู่นถามนี่ แบบว่า ไม่ไว้ใจอ่ะ เอ้อ ตอนที่มานั่งที่วัด มีวัยรุ่น 2 คนมานั่งสังเกตการณ์ด้วย หน้าตาเครียดมากเลยอ่ะ คงมาดูว่า เรามาไงกันแน่ สักพัก พี่น้อยเค้าก็อนุญาตให้เราเก็บข้อมูลได้ แถมให้ข้อมูลเราเป็นอย่างดี วัยรุ่น 2 คนนั้นภายหลังทราบชื่อว่า พี่แคน กับ เบิร์ด เค้าก็ให้ความรู้และดูแลสาว ๆ อย่างพวกเราเป็นอย่างดี ตอนบ่ายก็พาไปที่ "ดงสักงาม" ไปดูป่าสักทองที่เหลืออยู่ผืนสุดท้ายในประเทศไทย แล้วก็กลับมานั่งคุยกับกลุ่มแกนนำชาวบ้าน แล้วก็กลับเข้าตัวเมือง กินข้าว อ้อ มื้อนี้มี บลู คนแป้แห่ระเบิด มาร่วมวงด้วย แล้วบลูก็พาพวกเราไปกินนม-ขนมปังกัน อาหย่อย ๆ แล้วก็กลับโรงแรม

เช้าอีกวันหนึ่ง (30 ธ.ค.) ตื่นตอนประมาณตีห้ากว่า ๆ บลูอุตส่าห์ซื้อเกาเหลา กับ ข้าวต้มปลา เป็นอาหารเช้าให้ทุกคนเลย แต๊งกิ้วนะจ๊ะ นัดกับพี่น้อย พี่แคน เบิร์ดที่อุทยานแห่งชาติแม่ยม แล้วก็เปลี่ยนรถ ไปนั่ง 4 wheel เนื่องจากรถเก๋งขึ้นไม่ได้ นั่งข้างหลังกะบะ หวาดเจี๋ยวดีเยี่ยม ขึ้นไปก็ไปดูที่จุดชมวิว ที่เห็นป่าสักทั้งผืน เห็นทะเลหมอกด้วยล่ะ แล้วเค้าก็บอกว่า เนี่ย ทะเลหมอกเนี่ย ถ้าเป็นเขื่อน แล้วจะกลายเป็นน้ำทั้งหมดเลย เราก็..ใจหายว่ะ เสียดายป่าสักทอง เห็นแล้วสะเทือนใจ แล้วก็พาไปดู "หล่มดัง" ที่ ๆ คาดกันว่าจะเป็นภูเขาไฟมาก่อน เพราะว่าที่แพร่เป็นรอยต่อของเปลือกโลก แล้วก็ไปกินข้าวกันร้านอาหารของอุทยาน แล้วก็ไปดูโมเดลจำลองของพื้นที่บริเวณนั้น แนวเขื่อน และหมู่บ้านต่าง ๆ พักผ่อนสักแป๊บ ก็ไปดู "แก่งเสือเต้น" ไปดูรอยเท้าเสือ แล้วพี่น้อยบอกว่า ส่วนใหญ่ที่มากันจะไม่ค่อยได้ไปดูรอยเท้าเสือกัน นั่งอยู่ที่แก่งเสือเต้นสักพัก พวกเราก็ขอตัวกลับเชียงใหม่กัน

ก่อนออกจากตัวเมืองแพร่ ก็แวะไปดูแพะเมืองผี แล้วก็สักการะพระธาตุช่อแฮให้เป็นสิริมงคลปีใหม่ กินข้าว แล้วก็กลับเชียงใหม่ ถึงเชียงใหม่ประมาณ 4 ทุ่ม หลับเป็นตาย

พอเช้าวันที่ 31 ก็พาเพื่อน ๆ ขึ้นดอยอินทนนท์ แวะสักการะพระธาตุในหลวงกะพระราชินี แล้วค่อยขึ้นไปที่ "สูงสุดแดนสยาม" แล้วก็ลงมาแวะ น้ำตกวชิรธาร แล้วก็น้ำตกแม่ยะ มาคราวนี้โชคดีแฮะที่น้ำเยอะ ไม่ค่อยขายหน้าเท่าไร ตอนเดินไปที่น้ำตกแม่ยะ แนนเรียกเรา แล้วก็บอกว่า "เนี่ย ๆ เมื่อกี้ได้ยินคนนู้นเค้าจะทักแกอ่ะ แต่ไม่กล้าทัก เค้าบอกว่า หน้าตาคล้าย ๆ เพลินเลยว่ะ " เราก็หันไปดู โอ้ว ก็ว่าใครที่ไหน พี่แน้ต กับพี่ยิ้มนี่เอง กลับบ้านเหนื่อยอีกวัน แต่ก็สนุกดีแฮะ นอนหลับข้ามปีเลยเรา อดเคาท์ดาวน์เลย

วันที่ 1 วันปีใหม่ ตอนเช้าก็พักผ่อน กินข้าวกับครอบครัว แล้วเราก็ไปบ้านตี่ตี้เพื่อเตรียมข้อมูลว่าจะพรีเซนต์แนวไหน ใครรับผิดชอบส่วนไหน เสร็จปุ๊บก็เตรียมตัวเดินทางกลับกรุงเทพ

กลับมาก็เตรียมพรีเซนตือย่างเดียวเลย

เมื่อวานซืน(3 ม.ค.) พรีเซนต์แก่งเสือเต้น

เมื่อวาน(4 ม.ค.)เกือบได้พรีเซนต์เวิร์คชอบ ดีที่อาจารย์ไม่มา

ปายกินข้าวก่อนนะ

เวียนว่ายตายเกิด

..คนเราเกิดมาเพื่อมาใช้กรรม เมื่อยังไม่หลุดพ้น ก็ต้องเวียนว่ายตายเกิดครั้งแล้วครั้งเล่า จนกว่าจะทำกุศลให้ถึงพร้อม..

ธรรมมะธัมโมมาเชียวล่ะ มะใช่อะไรหรอก ต้องการจะบอกว่า เรายังเวียนว่ายตายเกิดกับการสอบและรายงาน(ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด) ต่อไป ถึงแม้ว่า มันจะไม่มีโอกาสได้ทำอีกแล้วในชีวิตมหาวิทยาลัยแห่งนี้อีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการสอการสอบมิดเทอมครั้งนี้ที่ถือว่าเป็นการสอบมิดเทอมครั้งสุดท้ายในชีวิตนิสิตจุฬาฯ ก็ได้ผ่านพ้นไปแล้ว เร็วจังเนอะ แป๊บ ๆ ก็จะจบละ เฮ้อ..

วันนี้ทำข้อสอบวิชา Rural Econ Dev อ่ะ เป็นแบบ open book เราก็ เอาเลย ลอกมันมาทั้ง paragraph นั่นแหละ เขียนได้เยอะทีเดียว เขียนไปเล่มครี่งแน่ะ ถ้ามีเวลามากกว่านี้จะเขียนอีก คอยดูสิ แต่ก็นะ สงสารอาจารย์ว่ะ ต้องมานั่งอ่านลายมือไก่เขี่ยของเรา จะทนอ่านไปได้ซักกี่หน้านะ

อีกไม่กี่วันก็บายเนียร์แล้วสิ แล้ววันรุ่งขึ้นก็กลับบ้านเพื่อไปทำรายงานอีก โอวว พระเจ้า เหมือนตอนนี้ไม่ค่อยได้อยู่เรียนที่คณะอย่างเป็นจริงเป็นจังเท่าไรเลยอ่ะ ต้องทำแต่รายงาน รายงาน และก้อ รายงาน แทบจะทุกวิชาเลย ข้าพเจ้าล่ะเครียด

พรุ่งนี้เช้าก็ต้องมาที่คณะอีกแล้ว ทำเรื่องไข้หวัดนกน่ะ

วันที่ 23 เค้าว่ากันว่า ไวร์เลสจะส่งตรงมาถึงห้องกันล่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าไวร์เลสมาเนี่ย จะถึงขั้นเสียผู้เสียคนไปเลยหรือป่าวน้อ คงไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันพอดี อิอิ

สอบเสร็จแล้ว ขอไปหลั่นล้าก่อนนะ เอ..เด๋วไปซื้อรองเท้ากะกระเป๋าไปบายเนียร์ดีกว่า อัดอั้นมานาน เง้อออ..

ปล.ตอนนี้เล่นเน็ตอยู่หอกลาง ทำให้มีเวลาจำกัด

เป็นบ้าก่อนสอบ

ตั้งใจจะมาอ่านหนังสือใต้หอชายกะผิง กินข้งกินข้าวเย็นเสร็จปุ๊บ เอาชีทมากาง นั่งอ่าน อ่าน อ่าน แล้วก็อ่าน แล้วก็มี ป่าน ในฉายาที่เราตั้งให้ "เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด" ส่วนหักเหลี่ยมยังไง ไม่ขอพูดถึงละกัน เด๋วมันจะงอนอีก ถึงไหนละ อ้อ อ่านไปอ่านมา ไอ่ป่านคนนี้ก็เอาโน้ตบุ๊คมาวางแล้วทำท่าจะเล่นเน็ต เพลินคนนี้ก็มีกิเลสอยู่หลังจากป่วยและตั้งใจว่าจะ "เริ่มอ่านหนังสือสอบ 'อย่างจริงจัง' " ทำให้ข้าพเจ้าตะบะแตก ถึงขั้นเก็บชีทขึ้นห้องแล้วนำโน้ตบุ๊คมากางเพื่อเล่นอินเตอร์เน็ตความเร็วต่ำ (ในวันนี้ความเร็วต่ำมาก แต่ก็ยังมีความพยายามที่จะเล่น จะว่าไป รู้มะ ว่าเล่นเน็ตตอนไหนสนุกที่สุด ... ... ตึ่ง ตึง ตึ๊ง ... ... เล่นเน็ตตอนสอบงายย 555เล่นตั้งแต่ตอนหัวค่ำ สองทุ่มกว่า ๆ จนกระทั่งตอนนี้เป็นเวลา ตีหนึ่งครึ่ง ตอนแรกกะว่าจะไม่อัพสเปซแล้วเชียว แต่ก็เอาซะหน่อย บันทึกวีรกรรมของตัวเองเอาไว้ คนอื่นจะได้รู้มีความสุขเจง ๆ

หวัดแดก

ไม่ค่อยสบายอ่ะ เป็นเอามาก ติดน้องเมทมา มันหายแล้ว แต่เราเป็นหนัก

เป็นมาได้ 2 วันแล้วล่ะ โดดเรียนมา 2 วันเต็ม ๆ แล้วเนี่ย ใกล้สอบแล้วอีกตะหาก ไหนจะรายงานตัวนั้นตัวนี้(มีเยอะมากมาย ดูไปไม่รักรักมันซักตัว) โทรมหนักเลยตรู แถมสอบมิดเทอมอีกตั้ง 4 ตัว เสร็จแล้วก็งานบายเนียร์อันหรูหรา


เพิ่งได้ชุดบายเนียร์เมื่อวันจันทร์เอง สวย ถูกใจ ราคาก็น..นะ ดีจัง ได้ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว เดินแป๊บเดียวได้เลย ถูกใจทั้งสีและแบบ อยากเห็นต้องไปงานบายเนียร์คณะนะจ๊ะ อ้อ ลืมบอกไป งานบายเนียร์คณะปีนี้จัดที่ แกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ (ไฮโซซ้า..) ไอ่เราก็กะว่า ถ้าน้องมันไม่จัดหรูมากจะแต่งเหมือนไอ่ย้งเมื่อปีที่แล้ว คือ ใส่เสื้อยืด กางเกงขายาวที่ดูดีหน่อย เอาไปเอามา แกรนด์ไฮแอท ซะนี่ ถ้าเราแต่งตัวงั้นเข้าไป คงโดนถีบออกมาจากโรงแรมเป็นแน่แท้

กลุ้มใจอยู่เนี่ย จะให้ใครแต่งหน้าให้ดี ทำผมอีก ไม่อยากเสียตังค์แล้วอ่ะ แค่นี้ก็ไม่มีจะกินแล้ว.. วันก่อนลองไปคุยกะเจ๊วิมา เจ๊บอกว่า ได้ ๆ เลยรีบจองตัวไว้ ดีจัง สงสัยจะทำผมคงต้องเสียตังค์จริง ๆ แล้วล่ะ สิ้นเปลืองจริง ๆ เล้ยยยยย กะว่า อยู่ปี 4 คงค่าใช้จ่ายน้อยกว่าเด็กปี 3 ที่ต้องออกให้เราด้วย ที่ไหนได้ พอ ๆ กันเลย

แค่ก ๆ ใครช่วยติดหวัดเราไปหน่อย ไม่ไหวแล้ว..

วันนี้วันพ่อ

ในที่สุดก็อ่าน แฮร์รี่ พอตเตอร์ เล่ม 6 ภาคภาษาไทยจบซะที เรื่องมันเศร้าเนอะ ไม่สามารถคาดเดาได้เลยอ่ะ ว่าเล่ม 7 จะจบยังไง จะหนาแค่ไหน หรือจะมีภาคพิเศษมาเฉลยทุก ๆ อย่าง ไม่สปอยล์ละ รออ่านเอาเองละกันนะสำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่าน

วันนี้แหกขี้ตาตื่นมาแต่เช้าเลย เหมือนมันมีอะไรก็ไม่รู้ ว่าแล้วก็โทรศัพท์บอกรักปะป๊าก่อนเป็นอันดับแรก แล้วค่อยไปอาบน้ำ อ่านหนังสือพิมพ์ โต๋เต๋ไปมา แล้วก็ออกมาข้างนอกกะอุ๋มอิ๋ม จะว่าไปแล้ว ไม่ได้เจอกันคุยกันนานมากกกกกกกกก บอกงี้จะเชื่อมะ แต่มันเป็นความจริง ตั้งแต่กระแส "จุฬาฯ วิชาเกิน" ต่อเนื่องมายาวนาน วันนี้เพิ่งได้กินข้าวกัน คุยกัน

เด๋วว่าจะไปที่สนามหลวงเพื่อ(อุ๋มอิ๋ม) จะได้ถ่ายรูปพลุ อยากดูพลุอ่ะ แต่ไม่อยากเดินวันพ่ออ่ะ ก็ขามันเจ็บนี่นา ตั้งนานละ ยังไม่หายซะที จะได้ตัดขาทิ้งมั้ยเนี่ย เหอ ๆ

พรุ่งนี้มีกินเลี้ยงรุ่น 29 ที่อยู่ กทม อ่ะ เกือบลืมไปแล้ว ถ้าไม่เจอตั้มในเอ็มเอสเอ็น

ปล. ยังไม่ได้ซื้อชุดบายเนียร์เลยว่ะ ใกล้วันงานเข้ามาทุกทีแล้วอ่ะ เมื่อคืนคุยกับดาว ดาวฟิตว่ะ ซื้อชุดเรียบร้อยแล้ว
ปล.2 เดือนนี้กินแกลบแน่นอน กับค่าใช้จ่ายที่ตามมาเป็นเงาตามตัวตั้งแต่ต้นเดือน

เซ็งจิต

วันนี้ว่างจัด เรียนวิชาเดียว แล้วก็ว่าง กินข้าวกะเพื่อน ๆ แล้ว..จิ๊บก็โทรมาบอกว่า เนี่ย อาจารย์อิศราเรียกพบว่ะ ไอ่เราก็รีบขึ้นไปเป็นการด่วน อาจารย์เค้าก็ถามนั่นถามนี่ เราตอบได้ก็ตอบ อาจารย์บอกว่า มันไม่น่าสนใจอ่ะ เหมือนมันเป็นอะไรที่ไม่ใช่จุดประสงค์ของวิชานี้อ่ะ ไอ่เราก็เอ่อ..หน้าขีดอ่ะ

แล้วจะทำยังไงดีเนี่ย ต้องพูดวันอังคารนี้แล้ว แย่ ๆ หัวข้อก็ต้องเปลี่ยนใหม่หมด เซ็งมั่กๆ

เนี่ย นั่งหาหัวข้อใหม่มาตั้งแต่เที่ยงเลี้ยวอ่ะ มันมีข้อจำกัดที่ว่า ต้องเป็นแถว ๆ เชียงใหม่นะ เพราะว่าเพื่อน ๆ จองตั๋วเครื่องบินไว้เรียบร้อยแล้ว อย่างเซ็งเลยอ่ะ มันไม่น่าจะติดขัดอะไรเลยนะเนี่ย ไหงอาจารย์มาทำงี้อ่า

จะพรีเซนต์หัวข้อวันอังคารนี้แล้วอ่ะ ทำไงดี ๆ

Tertris attack mania

ไม่ได้อัพสเปซซะนาน มาคราวนี้ อัพสั้น ๆ อ่ะ เหนื่อยมั่ก ๆ

งุงิ งุงิ จบงานจุฬาฯ วิชาการแระ เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อเย็นนี้เอง อืม แล้วก็ไปเลี้ยงฉลองกินข้าวประสาเพื่อน ๆ กินกันที่เอ็มเคสุกี้ รู้สึกว่าได้กินคนละนิดคนละหน่อย แล้วก็นั่งเม้าท์กันซะมากกว่า เม้าท์กันเสร็จก็ไปคาราโอเกะกันต่อ แล้วก็กลับหอ


ไม่รู้จะพิมพ์ว่าไงดีอ่ะ แอบเหนื่อยและเมื่อยขา (มากกกก..) แถมมีแผลที่ขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เวลาเดินก็เอียงกะเท่เร่อย่างกะอะไรดี คงเป็นไปอย่างนี้อีกหลายวัน

ตอนนี้กะลังเป็น tertris attack fever อยู่ เพิ่งได้เรียนรู้ก็ตอนจุฬาฯ วิชาการเนี่ยแหละ แอบอู้มาเล่นแว๊บ ๆ แฮ่ๆ เลยติด เล่นอย่างเอาเป็นเอาตายเลยทีเดียว คืนนี้ต้องเคลียร์ คอยดู

แค่นี้ก่อนนะ ห้องคอมจะปิดเลี้ยว บ๊ายบายยยย เฮ้อออ ครอกฟี้..

หมกมุ่นเกมออนไลน์

ช่วงนี้งานยุ่งจริง ๆ เลยไม่ค่อยได้อัพซาเปซเท่าไรเลย กว่าจะกลับหอก็ 3 ทุ่มแล้วอ่ะ

เด๋วนี้หายใจเข้าหายใจออกเป็นจุฬาฯวิชาการหมดแล้วเนี่ย เอ๋ หรือจะเรียก จุฬาฯ วิชาเกิน ดีนะ 555 ทำงานจุฬาฯวิชาการดึก ๆ ดื่น ๆ ที่คณะน่ากลัวมากเลยอ่ะ มีผู้ชายหื่นๆ น่ากลัว ๆ อยู่ด้วย แถมชอบเปิดวีซีดีโป๊ดูอีก พูดไทยก็ไม่รู้เรื่อง อึ๋ยยยยยยย

ไอ้เพื่อนเลิฟเฟิร์นดันเป็นไข้เลือดออกเสียนี่ กลัวเลย กลัวยุงกัด ฝนยิ่งตกเยอะ ๆ อยู่ด้วย

อัพวันละนิด(นิดจริง ๆ) จิตแจ่มใส ว่าง ๆ เมื่อไหร่จะมาอัพให้อ่านกันตาแฉะเลยทีเดียว

เสาร์ว่าง ๆ อีกเสาร์ กับเกมหนีออกจากห้อง

วันนี้ก็เป็นวันเสาร์ วันที่รู้สึกดี ๆ อีก 1 วัน

ไม่ได้อัพตั้งนาน แบบว่าไม่ค่อยว่างอ่ะ จุฬาฯ วิชาการจ๋าเลย กว่าจะกลับหอก็ตั้ง 2 ทุ่มเลี้ยวง่า

เทอมนี้เรียนไม่หนัก ว่างแหว่ง ๆ เข้าใจมะ คือ ว่างแบบเรียน 8.00-9.00 แล้วก็มีเรียนอีกที 13.00-14.00 อะไรทำนองเนี้ย หลายวันมาก อ้อ ลืมบอกไป ว่าว่างวันศุกร์ทั้งวัน ลัล ล๊า ~

เย็นนี้มีงานคืนสู่เหย้าชาวซีมะโด่ง พี่ ๆ คงจะมากันเยอะน่าดูทีเดียว น่าสนุกจัง

ตอนนี้กะลังไล่เล่นเกมหาทางออกจากห้องอยู่ สนุกมาก ติดมาก กร๊าก ตอนนี้ผ่านคริมสัน แล้วเล่น วิริเดียนอยู่

Crimson Room
http://www.ebaumsworld.com/crimsonroom.html

Viridian Room
http://www.fasco-cs.com/works/viridian/index_e.html

Blue Chamber
http://www.fasco-csc.com/works/bluechamber/index_e.php

เปลี่ยว อยากเล่นเกม

เซ็ง ๆ แผ่นเกมที่ซื้อจากพันทิปมาเมื่อวานเล่นไม่ได้ แว๊กกกกกกกกกกกกก

เมื่อวานหลังจากเดินชิวที่มาบุญครองแล้วเนี่ย เลยไปเที่ยวพันทิปเล่นดีกว่า ไปหาเกมเล่น อิอิ แล้วข้าน้อยก็หาเกมเก่า ๆ เล่น ตั้งใจว่าจะหาให้ได้เลยล่ะ เกม Theme Park World อ่ะ อยากเล่นมาก ๆแล้วก็ไปเจอที่ร้านนึง ถามเค้าให้หาให้ ปรากฏว่ามันเป็นแผ่นรวมเกมแนวซิมเก่า ๆ อ่ะ เช่น Theme Hospital อันนี้ก็อยากเล่น เลยกะว่า ถ้าลงก็ลงทั้ง 2 เกมเลย

พอกลับมาจากพันทิป เดินผ่านหน้าป้ายรถเมล์หน้าหอ ก็เจอพี่ฟู่ และ พี่ตั๋น ชวนกินข้าว เออ ไปก็ไป ไม่มีไรทำอยู่แล้วเนี่ย ยิ่งเปลี่ยวๆ อยู่ มองไปมองมา อ้าว ยกโขยงห้องค่ายมากันเลย มีน้องใหม่ๆ ตั้งหลายคน ไปกินเอ็มเคกันวันเกิดน้องยะ 23 ตุลา เซอร์ไพรส์กว่านั้น ..พี่จุ๊บจิ๊บผมตรงแว้ววว โอ้ว ม่ายยยย

กินเอ็มเคเสร็จก็ไปกินสเวนเซ่นส์ต่ออ่ะ เชื่อมั้ยคะ ว่าอย่างกะแร้งลง พสุธากัมปนาท 1 ถ้วยหมดไปภายในระยะเวลาไม่ถึง 5 นาที อีชั้นรับประกันได้ แล้วก็ไปนั่งคุยกะพี่ๆ ต่อนิด ๆ หน่อย ๆ ดึกอยู่เหมือนกัน กลับมาที่หอประมาณตีหนึ่งครึ่งได้มั้ง

ขึ้นห้องมาก็นอนไม่หลับ เลยเอาเกมที่ซื้อมาใหม่มาลง ปรากฏว่ามันไม่มีเกม Theme Park ที่เราอยากได้อ่ะ ก็เลยลง Theme Hospital ลงแล้วเล่นไม่ได้อ่ะ เลยกะว่าจะเอาแผ่นไปคืนเนี่ย เซ็งจัด อยู่ยันรุ่ง..แล้วจึงพุ่งขึ้นเตียง

ปล.ใครมีเกม Theme Park World สงเคราะห์ข้าน้อยด่วน ข้าอยากเล่นมาก หาโหลดในเน็ตก็ไม่มีขอรับ..เกมเก่ามาก

23 ตุลารำลึก

วันนี้ว่าจะตื่นแต่เช้าไปถวายบังคมเอาฤกษ์เอาชัยเสียหน่อย อุตส่าห์ตั้งใจจะไปแบบที่ปะป๊าบอกนะเนี่ย ว่าส่วนใหญ่เด็กจุฬาฯ เค้าจะไปถวายบังคมกันปี 1 กะ ปี 4 จะจบแล้วก็ให้ท่านอวยพรให้หน่อย ปรากฏว่าข้าน้อยตื่นไม่ทันอ่ะ กว่าจะตื่นก็นู่น 10 โมงปาเข้าไป

เมื่อคืนลองลำโพงที่อุตส่าห์ขนมาจากเชียงใหม่ มันไม่ดังอ่ะ ทำไมฟระ โคตรเซ็งเลย กะว่าจะเอามาฟังเดอะช็อคซะหน่อย เซ็งเจง ๆ นั่งแงะลำโพงอยู่นาน มันก็ไม่ดังซะที เลยขีเกียจ เปลี่ยนไปซักผ้าห่มดีกว่า จะได้หอมๆ ซักอยู่นานมาก เหนื่อยๆ ซักมืออ่ะนะ ก็แบบว่าตอนแรกกะว่าจะซักเครื่อง บังเอิ๊ญ บังเอิญคนเยอะมาก ๆ เลย เอาวะ ซักมือก็ได้ T_T

กว่าจะเสร็จก็เที่ยงคืนพอดี มานั่งฟังเดอะช็อค (มือยังพยายามแก้ลำโพงอยู่ แต่ก็ยังไม่ดังซะที ) ฟังไปฟังมาไม่หนุกเลยว่ะ เป็นไรเนี่ยเรา เล่นกีตาร์ดีกว่า อ้าว หนังสือเพลงถูกสหายป่านยืมไปเกลี้ยงเลย สงสัยมันต้องเอาไปค่ายแน่ ๆ ไม่มีอะไรทำแล้ว นอนหลับฝันดี ฝันดี๊ ฝันดี นอนตื่น 10 โมงเลยมั้ยล่ะ

ตื่นขึ้นมา อ๊ะ อากาศดีจัง น่าไปเดินจตุจักรเนอะ มะอาวดีกว่า แล้วก็มาเดินชิวที่มาบุญครอง ด้วยความที่ไม่มีอะไรทำ สักพัก นายแก๊ปศักดิ์ ก็โทรมาตามงานเรา (แถวบ้านเรียกจิก) แล้วมันก็งอนเราเลย งอนหัวป่องเลย ไรว๊า ช้านพูดผิดที่ไหนล่ะ

เด๋วคืนนี้ทำนะนายแก๊ปศักดิ์ ฮึ่ม..

กลับหลุมแล้วจ้า

กลับมาถึงแระ กทม

วันนี้รถไฟดีเลย์อีกละ ดีเลย์ตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าแน่ะ ในตั๋วบอก 7 โมง มันล่อซะ 7.35 แย่ๆ (ตอนตีห้าครึ่งเค้าบอกว่าอีกชั่วโมงนึงถึงดอนเมือง)

กลับมาปุ๊บก็ไปคณะเรยยย ไม่ได้หายใจหายคอ อยู่ยันเย็น เพิ่งกลับหอมาเนี่ย

ตอนแรกกะว่าจะไปห่อปกนิยายที่ศาลาพระเกี้ยว แล้ว "แว๊บ" ไปเล่นเน็ตแป๊บนึง นั่งไปนั่งมา เจอคุณเจียร์ บอกว่า ไปช่วยกันทำจุฬาฯ วิชาการเดี๋ยวนี้เลย โอ้ว ม่ายยย

พอไปถึงห้องแห่งความลับปุ๊บ โอ้ว มันช่างหนาวเย็นเยี่ยงขั้วโลกอะไรจะปานนี้ นั่งอ่านนิยายที่อุตส่าห์เอาไปห่อปก หาเกมเล่น ดันไม่มีเกมอีกนะ เอาไปเอามา ได้แต่นั่งเม้าท์ และ นั่งกินกันอย่างเปรมปรีดิ์ หลายชั่วโมงอยู่

มีโครงการว่า กะจะทำให้ห้องแห่งความลับกลายเป็นห้องหรรษาไปเสียนี่ ด้วยการ นำลำโพงมาติด และ นำเกมมาลง แต่เครื่องที่ห้องแห่งความลับนี้อ่ะ แรมไม่เยอะเลย เลยกะว่าจะเอาเกม popcap ไปให้เล่นกัน แล้วเราก็ไม่ต้องทำงานทำการกันพอดี 555

ปล. วันนี้วันเกิดนู๋ส้ม Happy Birthday นะจ๊า ความจริงก็แฮ๊บเมื่อเช้าแล้วแหละ แฮ๊บอีกทีละกันนะ
ปล.2 อะไรเอ่ย ยิ่งเรียนเกรดยิ่งตก??

แว๊ก ๆๆ

งานสัปดาห์หนังสือ

วันนี้ไปงานสัปดาห์หนังจื๋อมา

นัดกับแนน และ เมย์ไว้ที่คณะ 11.00 น ไปกินข้าวกันแล้วค่อยไปงานหนังสือ กะไว้ในใจว่า ถ้ากินสามย่าน ต้องกินที่ร้านนมแน่ๆ เลย ปรากฏว่า อีชั้นเกิดเสื้ยนอยากกินก๋วยเตี๋ยวเรืออนุสาวรีย์ขี้นมา (เพื่อน ๆ ก็ดันเสื้ยนตาม..) แห่กันไปกินเจ้าประจำ จะไม่บอกนะว่าบริโภคไปทั้งหมดกี่ชาม เขิลลล.. แล้วก็ขึ้นรถไฟฟ้า BTS ไป งานหนังสือ ลงรถไฟฟ้าที่อโศก แล้วเดินย้อนมากะจะนั่ง shuttle bus ไปลงที่ศูนย์สิริกิติ์ ปรากฏว่า รอแล้ว รออีก ก็ไม่เห็นมา ซักเกือบครึ่งชั่วโมง เราก็เลยบอกเพื่อน ๆ ว่า "สงสัยยกเลิกแล้วม้าง" แนนก็บอกว่า "รออีกหน่อยเหอะ" หลัง ๆ ชักรอไม่ไหว นั่งแท็กซี่ไปที่ศูนย์สิริกิติ์ ถึงบริเวณงานประมาณบ่ายสองเดินจนทั่วทุกซอกทุกมุม เมื่อยชะมัด ไม่ได้หนังสือติดมือมาซักเล่ม กลับมาถึงหอ ก็มาโหลดคลิปคอนเสิร์ต AF week 12 ได้ 10 อันได้มั้ง ดี ๆ พรุ่งนี้ไปโหลดที่คณะอีก กลับไปเชียงใหม่หมดสิทธิ์เนื่องจากเน็ตเต่า

พรุ่งนี้ก็จะได้กลับบ้านแล้น คงไม่ค่อยได้อัพไปอีกประมาณ 1 อาทิตย์ T_T

จบซะที Academy Fantasia 2

เมื่อวานอุตส่าห์ตั้งใจไปทำรายงานที่คณะ ทำไปได้ซักพักนึง เป็นไงล่ะ มาเล่นกับ สเปซ ซะจนได้

เมื่อวานเย็นรีบกลับหอมาดูคอนเสิร์ตวีคสุดท้ายของอคาเคมี แฟนเทเชีย ปี 2 สุดยอดมาก ทุกคนทำได้ดี พอตอนประกาศผลอันดับ5 ได้แก่ เปรี้ยว อันดับ 4 พาส อันดับ 3 พี่บอยของเราเอง อันดับ 2 พัดชา และอันดับ 1 น้องอ๊อฟ เป็นไปตามที่เดาไว้เลยแฮะ

พอดูคอนเสิร์ตจบ นั่งดูหลังคอนเสิร์ต สังเกตว่านายว่านหน้าตาดีผิดหูผิดตา 1 เดือนที่ผ่านมาไปทำไรมาน่ะ ?สักพักเค้าก็ถ่ายให้เห็นพี่บอย เพ้อเจ้อสักพักก็ขึ้นห้องนอน อ้าว กุญแจห้องอยู่ในห้อง เอาแล้วไง เลยได้ขึ้นไปนอนห้องพี่โบว์แห่งอเคดามี

จบซะที แล้วมันก็เหงาๆ ชอบกลเนอะ เคยดูมาตั้งนาน จบซะแระ เหงาน่าดู


ปล.พี่ไผ่นะพี่ไผ่ ไหนบอกว่าจะมาตอนช่วงต้นเดือน ไหงมา15-17 ล่ะเนี่ย แล้วจะเจอกันได้ไงล่ะ ฮื่อ

ไปเถอะไปค่ายหอ

จั่วหัวไปงั้นแหละ ไอ่เราไม่รู้จะได้ไปหรือเปล่า แต่อยากไปนะ ค่ายนี้ ดูลำบากและท้าทายดีแท้

เมื่อวานไปส่งค่ายมา (โดยบังเอิญ) ก็ตอนแรกนัดเพื่อนทำรายงาน Managerial กัน แล้วก็กลับมาจากคณะประมาณเกือบหกโมงเย็น อยู่คุยเนียนจนบางคนบอกว่า อ้าว พี่เพลินไม่ได้ไปด้วยเหรอ อยากไปนะเนี่ย แต่ติดส่งรายงานวันที่ 10 จ้า

ค่ายครั้งนี้ไปที่จังหวัดลำพูนอ่ะ ไปที่ โรงเรียนบ้านขุนก๋อง ต. ทาแม่ลอบ อ.แม่ทา จ.หล่ะปูน ค่ายนี้น่าไปมาก อยากไปด้วย แต่คิดว่าคงไม่ได้ไปอ่ะ ก็ไม่มีใครตามไปหลัง ๆ นี่นา ตามไปก็ลำบาก (มากถึงมากที่สุด) เลยได้แค่ไปส่ง ตอนแรกคิดดว่าจะไม่ไปส่งแล้วอ่ะ เพราะมันค่อนข้างดึก และต้องทำรายงาน (อ้างไปงั้นแหละ) แล้วก็ไปส่งจนได้ เพิ่งจะได้ไปส่งค่ายกะเค้าเป็นครั้งแรก (ทุกทีจะเป็นชาวค่าย) รู้สึกดียังไงไม่รู้ ปน ๆ กับคิดว่า ' อ้าว ถึงดอนเมืองแล้วเหรอ เราไม่ได้ไปกะเค้าด้วยเหรอเนี่ย ?? ' สรุปว่าไปส่งถึงดอนเมือง แล้วก็นั่งแท็กซี่กลับไปที่หัวลำโพง แล้วพี่เปาก็ไปส่งถึงที่หอ ถึงหอเกือบเที่ยงคืน แล้วก็ขึ้นไปนั่งดูอคาเดมี่ต่อถึงประมาณ ตี 2 กู๊ดไนท์พี่บอย แล้วก็กลับมานั่งอ่านนิยาย นอนหลับฝันดี

เมื่อเช้าแอบเซ็งไอ่ป่าน "เพลิน กูได้บัตรไปดูอคาเดมี่นะ อย่าลืมบอกสมาคมด้วยล่ะ " หูย อย่างเซ็งเลย ไปไม่เผื่อแผ่กันมั่งเลย จำไว้ นะ จำไว้


ปล.ยังยืนยันว่ายังอยากตามไปค่าย แต่ไม่มีใครไปด้วย ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเราไปคนเดียวอันตรายแย่เลย จะตามไปหลังวันที่ 18 ขอให้บอก
ปล.2 รายงานยังไม่คืบหน้าเท่าไรเลย มัวแต่ทำอะไรอยู่เนี่ย
ปล.3 ใครมีบัตรคอนเสิร์ตอคาเดมี่ ขอหน่อยดิ อยากไปจริง ๆ นะ

หลาย ปล.จริงวุ้ย

สอบเสร็จแล้วหมาดๆ หลั่นล้า หลั่นล้า

สอบเสร็จซะที แต่ยังรู้สึกเหมือนสอบไม่เสร็จเลยอ่ะ รู้สึกสนุกไม่มากเท่าที่ควรเลย สงสัยว่าจะอยู่ในอาการ "เครียดต่อเนื่อง" อูย จะว่าไป เราจะไม่ได้สัมผัสบรรยากาศอย่างนี้อีกแล้วนี่นา เหลือการสอบอีก 2 ครั้งเอง น่าจดจำ ๆ(มั้ย?)

วันนี้สอบเครียดมาก ข้อสอบเยอะสุด ๆ เขียนกันมือหงิกเลย จะให้เขียนเยอะไปไหนเนี่ย เขียนกันคนละประมาณ 2 เล่มได้ อูย เมื่อย แถมอาจารย์คุมสอบยังโหดเกินเหตุอีก มีการไม่ให้เข้าห้องน้ำด้วยนะ บอกว่า "คุณไม่มีสิทธิ์" เราก็เหวอ นั่งกลั้นต่ออีกสักพัก คราวนี้ไม่ไหวจริงๆ เลยขอดูอีกรอบ อาจารย์มองหน้านิดนึง แล้วก็บอกว่า "ไปได้ สองนาทีนะ" หูย วิ่งแจ้นเลยค่ะ มีอย่างที่ไหน ไม่ยอมให้ไปห้องน้ำ เพื่อนเราบอกว่า เราหน้าแดงมากอ่ะ แต่พอออกห้องสอบมา เพื่อนทักว่าหน้าซีด T_T

สอบเสร็จ เลยยกแก๊งค์ไปกินข้าวนอกสถานที่กัน 5 คน (เจียร์ กะ หลิน ยังสอบไม่เสร็จ ย้งหายตัวไปก่อน) เราไปกินกันที่ มิซาโตะ ร้านอาหารญี่ปุ๊น ญี่ปุ่น ณ ตึกชาญ อิสระ ใกล้ๆ นี่เอง อาหร่อยมั่ก ๆ เคยมากินครั้งนึงละ ตอนนั้นมาวันเกิดหลิน วันนี้สั่ง ข้าวหมูทอด (คัดสึด้ง) อาหย่อยๆ หมูนุ่มมาก ๆ เลย วันหลังจะลองสั่งกินให้ครบทุกอย่างเลย อิอิ คุยกันไปเรื่อยเปื่อย เหมือนคนพูดกันไม่รู้เรื่อง อ้อ มีรู้เรื่องอยู่เรื่องนึง เราตกลงกันว่าวันอังคารเราจะไปเที่ยวดรีมเวิร์ลกัน (จริง ๆ อยากไปกันวันนี้เลย ปลดปล่อยดี) แล้วอีชั้นก็จะได้กลับบ้านกลับช่องกะเค้าซะที


อีกไม่กี่วัน Academy Fantasia II ก็จะจบแล้วสิ ใจหายเลยอ่ะ แต่ ชีวิตประจำวันของเราจะได้เข้าสู่ปกติซะที เป็นเอามาก ๆ เลยเรา จะเรียกว่าบ้าก็ได้แหละ แต่ก่อนไม่เคยบ้าอะไรเท่านี้เลย อเคดามีฯ ซีซั่นที่แล้วใครดูเรายังด่ามันว่าบ้าเลย เราดันเป็นซะเอง ตอนแรก ๆ มาดูกะป่าน กะ น้องแยม รอบดึกๆ กะว่าเค้าไม่ดูกันแล้วอ่ะ นั่งเฝ้าจนตี 2 ตี 3 แล้วค่อยขึ้นห้อง วันๆ เอาแต่นั่งแป้นแล้นหน้าทีวีจนไม่เป็นอันกินอันนอน ต้องส่งพี่บอยนอนก่อน อิอิ แต่ช่วงสอบก็ไม่ค่อยได้ดูแล้วล่ะ เป็นเด็กดี อ่านหนังสือ เด็กหอนี่ก็เอาเรื่องเหมือนกันเนอะ ลงมาดูคอนเสิร์ตวันเสาร์ กะว่าจะต้องมีใครด่าแน่ ๆ เลยว่าจะสอบยังจะดูคอนเสิร์ต ปรากฏว่า พรึ่บ มากันซัก 20-30 คนได้ ดิฉันก็ได้ที่นั่ง 48000 บาทเหมือนเดิม อิอิ

สาธุ๊ ขอให้พี่บอยได้รางวัลเดอะวินเนอร์เท้อออ

ปล.วันนี้อยู่ห้องคอมคณะตั้งแต่บ่ายสอง ตอนนี้จะห้าโมงแล้ว รอโหลดคลิปคอนเสิร์ตอคาเดมีอยู่ คุณเมย์ และคุณแนนกลับกันหมดแล้ว ข้าพเจ้ายังนั่งรากงอกอยู่นี่อยู่เลย สอบเสร็จนี่ไร้สาระจริงๆ

ปล.2 ตอนนี้แพมกลับแล้ว 17.38 น

ปล.3 คืนนี้ต้องนอนคนเดียวอีกแล้น น้องเมทกลับกันหมดแล้วอ่ะ

ตะลุยงาน

กลับมาจากทริปก็ต้องมาเผชิญกับความจริงอันแสนโหดร้าย..รายงานท่วมหัวเอาตัวไม่รอด

เพิ่งสอบมิดเทอม Inter Mon Econ เสร็จเมื่อวันศุกร์ วันเสาร์อาทิตย์กะว่าจะพักผ่อนซะหน่อย กะไปหาของอร่อยๆ กินกันวันเกิดน้องแพน ปรากฏว่า พ่อลงมาเซอร์ไพรส์วันเกิดเจ้าแพนมัน เลยพากันไปกินพิซซ่าลันตา แถว ๆ สุรวงศ์อ่ะ เรียกไม่ถูกเหมือนกัน แบบว่า เรียกแท็กซี่ให้ขับไปเรื่อย ๆ คุ้นเมื่อไหร่ หรือใกล้ๆ แล้วจะบอก แบบว่าเคยไปมากับเพื่อนอ่ะ แล้วติดจายย อร่อยมาก ๆ เลยอ่ะ คิดถึ๊งคิดถึงงง หุ หุ แล้วก็รีบกลับมาดูคอนเสิร์ตอเคดามีฯ ก่อนสองทุ่ม (แอบดีใจที่คนที่ไม่ชอบออกไป)

เช้าวันต่อมาไปกินอาหารกลางวันที่สามย่าน สักพักแนนก็โทรมาถามว่าอยากดูละครนิเทศ The LUCIANOs มั้ย เราก็อยากดูอยู่แล้ว(แต่เพื่อน ๆ ขายบัตรทิ้งไปแล้วอ่ะ เพราะไม่ว่างกัน) เลยเจอกันที่สยาม แล้วค่อยมาที่หอประชุมจุฬาฯ กัน ฟลุคมาก นึกว่าจะไม่มีที่แบบ 2 ที่ติดกันซะแล้ว โชคดีมากอ่ะ เหลือ 2 ที่สุดท้าย(ที่ติดกัน)

ดู ๆ ไปชักง่วงแฮะ เหมือนไม่ค่อยรู้สึกสนุกเท่าเรื่องก่อน ๆ อ่ะ

วันนี้เรียน Econ Prod Mgt อาจารย์คาบข่าวมาบอกว่า อ.พุทธกาล กำหนดให้ส่งรายงานอาทิตย์หน้านี้แล้ว โอ้ว ม่ายยยย
พอท้ายคาบ วีถามว่า Sem Curr#2 เสร็จยัง จะกำหนดส่งมะรืนนี้แล้วนะ ไอ่เราก็ "ห๊า ว่าไงนะ บ้าป่าว?" ถึงขั้นเครียด วันนี้ต้องโทรหาอาอี๊เรื่องรายงานด่วนเลย

ไอ้รายงาน!! แกจะจองล้างจองผลาญช้านไปถึงหน้ายยยยยยยยยยย

Econ Trip 2005

เพิ่งกลับมาจากทริปเมื่อวานเย็นเวลาประมาณทุ่มครึ่ง ถือว่ากลับจากทริปดึกว่าทุกทีก็ว่าได้ แถมเหนื่อยกว่าทุก ๆ ครั้งอีกแน่ะ

ทริปปีนี้ไปที่เขาสามร้อยยอด จ.ประจวบคีรีขันธ์ แหละ ไปกันครบแก๊งค์ด้วย สาวๆ 8 คน ประกอบด้วย เพลิน เจียร์ เมย์ ทิพย์ ส้ม แนน หลิน ย้ง รวมกับกลุ่มดาว ประกอบด้วย ดาว พิก แพม ไอซ์ อยู่บ้านเดียวกัน

อ้อ ลืมบอกไปว่าแอบเอา Sem Currไปทำด้วย

เริ่มออกเดินทางจากคณะตอนวันศุกร์ บ่ายโมง ไปถึงนู่นประมาณเกือบห้าโมง ตอนนั่งรถผ่าน ๆ เจอแต่รีสอร์ทหรู ๆ น่าอยู่ที่สุด พอรถมาจอด ฮ๊า นี่คือรีสอร์ทที่เราจะอยู่เหรอเนี่ย ม่ายหวาย ๆ พอไปถึงก็แยกย้ายเข้าบ้านตัวเอง รีบเปิดแอร์เป็นการใหญ่ แล้วก็พักผ่อนเนื่องจากความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง ก็พักผ่อน เสร็จแล้วตอนเย็นก็ไปไหว้เจ้าที่เจ้าทาง และกินข้าว ขอบ่นว่ากับข้าวแย่มาก ๆ เหมือนไปค่ายลูกเสือยังไงก็ยังงั้น ข้าวเหมือนข้าวที่กินที่ค่ายทหารอ่ะ ไม่มีความอร่อยเอาซะเล้ยยย แล้วขบวนการ Sem Curr ก็เริ่มปฏิบัติการ อ้อ ลืมบอกไปว่าย้งมันเอาโน้ตบุ๊คไปด้วย เก๋เด็ดค่ะ ส้มเอาหนังมาดูด้วย โย่ว อะไรจะเป็นกิจจะลักษณะขนาดน้านน แต่เราไม่ดูหรอก มัวแต่เล่นไพ่กะพิก ดาว เมย์ สนุกสนานไปตาม ๆกัน อ้อ ลืมบอกไปว่าห้องน้ำมีปัญหา คือบ้านนึงเนี่ยจะมีอยู่ 2 ห้องนอน และ 2 ห้องน้ำ (ในตัวห้อง) ห้องกลุ่มเราเนี่ย ห้องน้ำเจ๊ง ชักไม่ลง (แต่ยังใช้อาบน้ำล้างหน้าได้) ส่วนห้องดาวเนี่ย แอร์เสีย ทำให้นอนกันลำบากมาก อะไรกันนักกันหนาเนี่ย

เช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อน ๆ ตื่นไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันหมดเลย แถมถ่ายรูปไว้อีกตะหาก แอบโกรธเล็ก ๆ อ่ะ ไม่ยอมปลุกเรา เน้น ไม่ใช่ว่าเราไม่ตื่นนะ แต่ไม่มีใครปลุกเราเลยง่ะ ฮือๆ แล้วเราก็ว่างกัน กินกัน และรอช่างมาซ่อมแอร์ จนถึงบ่ายโมง ตอนที่มีฐานรับน้องปี 1 ไอ่เราก็ปี 4 กันแล้ว เลยไม่ค่อยมีบทบาทเท่าไร ตอนเย็นๆ ประมาณ 5 โมงเย็นไปเล่นน้ำทะเล สนุกมาก ๆ เล่นกันแบบไม่กลัวดำ ขึ้นมากินข้าว (แบบเปียกๆ นั่นแหละ) แล้วค่อยกลับเข้าบ้านไปอาบน้ำเพื่ออกมาดูการแสดงของแต่ละชั้นปี แล้วคืนที่สองก็มาถึง เป็นวันบายศรีน้อง บ้านเราไม่มีใครออกไปบายศรีเลยอ่ะ อาจเป็นเพราะไม่ค่อยมีสายรหัสมากันมั้ง(แต่เรามีนะ น้องต่อง กะ น้องฟาง) เลยนั่งกินดื่มกันในบ้าน เสียงดังน่าดู มีแอลกอฮอล์เล็ก ๆ จำพวก สปาย และ บาร์คาดี้ กว่าจะนอนกันก็ประมาณตีสอง แล้วก็ไม่มีใครพูดถึงเรื่องการไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันอีกเลย..

เช้าวันกลับ เราตื่นกันประมาณ 7 โมง กำหนดการรถออก 11 โมง เพื่อไปปลูกป่าชายเลน (แปลกดี ปีนี้มีปลูกป่าชายเลนด้วย) นั่งรถไปซักพัก ก็แวะไปปลูกป่าชายเลน หูย .. ร้อนมาก ๆ ต้องเดินกลางแดดประมาณ 2 กม. ร้อนสุด ๆ ตอนกลับขึ้นมาบนรถถึงกับวูบ ๆ ปวดหัว แถมรถนั่งไม่พอ ทำให้ต้องนั่งกันอย่างคับแคบ ไม่สามารถนอนได้ ขากลับรู้สึกว่ารถมันก็ขับเร็วขึ้นนะ แต่ทำไมมันไม่ถึงกรุงเทพซะทีหว่า กว่าจะถึงคณะก็ตอนทุ่มครึ่ง เหนื่อยล้าตาม ๆ กันไป แยกย้ายกันกลับบ้าน ส่วนเราก็ติดรถแท็กซี่กลับหอโดยสวัสดิภาพ

กลับมายังมีกังวลนะ Sem Curr ยังไม่เสร็จ แต่แล่นไปดู Academy ซะก่อนแล้วค่อยขึ้นห้อง กะว่าจะทำ Sem Curr ก่อนนอนซะหน่อย ไม่ได้ทำซะงั้น อาบน้ำนอนลูกเดียว

ยุ่งจังนะช่วงเนี้ยะ

ช่วงนี้แย่จัง คะแนนมิดเทอมออกแล้น เศร้าจัง

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลามาอัพบล็อคเลย ไหนจะงาน Sem Curr ที่ต้องส่งภายในสิ้นเดือนนี้ ไหนจะงาน Manage อีก ไหนจะ Econ Prod Mgt อีก ไหนจะงานจุฬาฯ วิชาการ อีก โอยยยย ดิฉันจะตายแล้วค่ะ เพราะฉะนั้น อย่าแปลกใจเลยที่เราไม่ค่อยได้มาอัพบล็อค เสาร์อาทิตย์หน้าก็จะไปทริปคณะอีก ครั้งสุดท้ายแล้วนี่เนอะ ไปมาทุกปีแล้วนี่นา คราวนี้ก็ฤกษ์ดีอีกครั้งที่ไปทริปคณะกันทั้งกลุ่มครบ 8 คนเลย แต่ก่อนจะไปทริปได้อย่างสบายใจเนี่ยนะ ก็ต้องปั่น Sem Curr ให้เสร็จก่อน หูยยย คงไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันไปข้างนึงเลยอ่ะ เรื่องของเรื่องก็คือ..อดดู Acedamy Fantasia 2 อย่างต่อเนื่อง (เรื่องใหญ่นะเนี่ย) เสาร์ที่จะไปทริปคณะ ก็อดดูอีก พลาด ๆ

จะว่าไปตอนนี้ไม่ค่อยได้ดู AF2 เท่าไหร่แล้วอ่ะ หลังจากคนที่ชอบต้องออกไป

ตั้งใจว่า จะตั้งหน้าตั้งตาทำรายงาน Sem Curr ให้เสร็จเร็วๆ เลยล่ะ เหลือเวลาอีกประมาณ 1อาทิตย์เองอ่ะ

ปล.วานผู้มีจิตกุศล ปรารถนาจะช่วยเราทำรายงาน สามารถเอื้อเฟื้อข้อมูลและส่งมาได้ที่เมล์ของเรานะฮ้า(พร้อมบทวิเคราะห์ด้วยก็ดี) ขอบ่นหน่อยเหอะ เซคอื่นเค้าทำกันเรื่องเดียว เซคเราทำตั้ง 3 หัวข้อใหญ่ๆ (ระดับโลก)
Sem Curr
- แนวโน้มค่าเงินบาทในอีก 5 ปีข้างหน้า?
- สถานการณ์ภาคใต้ และ ทางออก?
- ไทยควรเข้าไปมีบทบาทในการทุบราคาน้ำมันโลกอย่างไร?

เพิ่งจะสอบเสร็จแล

จะว่าไปแล้ว ก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดเหมือนกันนะเนี่ย สอบไม่กี่ตัวเอง แต่รู้สึกเหมือนกับว่าสอบหนักที่สุดใน 4 ปีที่เรียนมาเลยเชียว


วันนี้เพิ่งสอบเสร็จ ไม่อยากจะเขียนบ่น เพราะบ่นจนไม่รู้จะบ่นยังไงแล้วกับเพื่อน ๆ ที่ตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกัน


วันนี้สอบเสร็จตอน 4 โมงเย็น เลยว่าจะไปหาความสุขใส่ตัวซะหน่อย กลุ่มเพื่อน ๆ 5 ชีวิตเลยพากันไปกินข้าวเย็นตั้งแต่ 5 โมงเย็น เนื่องจากเพื่อน ๆ บังเกิดเกล้ามันติดละคร "เล่ห์ภุมเรศ" กันบ้าง อเคดามีฯ บ้าง งอมแงมเลย แต่ละคน อืม ไปกินที่ยามาเนะ สยามกัน เฮ้อ จะกินอะไรทีตอนสอบเสร็จก็หนีไม่พ้นสยามเลยอ่ะ เบื่อจริง ๆ แต่ก็ไม่รู้จะไปไกลทำไม สับสนในชีวิตป่ะเนี่ย?


พูดถึงเรื่องกินข้าวกับกลุ่มเพื่อน ตั้งแต่ตอนปี 1 ละ จะมีวัฒนธรรมประมาณว่า กินข้าวกัน หารกัน เหลือก็เก็บเป็นเงินกลุ่ม กะว่าตอนปี 4 จะไปกินข้าวกันอย่างหรูหราด้วยเงินก้อนนี้ จนกระทั่งบัดนี้ เงินกลุ่มก็ยังคงมีอยู่ แต่มีอยู่ในปริมาณที่น้อยมาก ๆ ๆ กินฟูจิคนเดียวยังไม่พอเลย นึกว่าจะได้กินกันหรู ๆ ฟรี ๆ ด้วยเงินที่มีอยู่ ก็นะ อดไปเลย จะว่าไปก็งงอยู่ว่า กินข้าวแล้วเก็บอีท่าไหนเนี่ย ทำไมมันน้อยนิดอย่างนี้ล่ะ?


พอ ๆ วันนี้ขอไปใช้ชีวิตอย่างสุขีสุโขหลังสอบเสร็จก่อนละกัน แฮ่ๆ

ฝึกงานเสร็จแว้ววววววววว

วันนี้ก็เป็นวันฝึกงานวันสุดท้ายของเราอ่ะ เหมือนไม่ค่อยได้ทำอะไรเลยอ่ะ ว่างๆ ยังไงชอบกล

เมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ว่าจะพักผ่อน เอาไปเอามา ถูกลากไปช่วยน้องทำบ้านรับน้องจนได้(ว่าจะไม่ทำแล้วนะ) แต่ก็เอาเหอะ โดยรวมก็ดีแหละ แต่เหนื่อยเป็นบ้าเลยแฮะ ให้ผู้หญิงบอบบาง ๆ อย่างเราไปตีกลองซะได้ ม่ายหวาย ๆ ทำบ้านรับน้องปีนี้ ได้รับตำแหน่งเป็น Universal Be เลยเชียว ทั้งร้อง ทั้งเต้น โคตรเหนื่อยเลย ตอนเย็นน้องกะจะให้ไปเล่นกีตาร์อีก ได้ข่าวว่าขนาดกินข้าวยังมือสั่นเลย จะให้เล่นกีตาร์ไหวได้ไง เลยกลับมานั่งเล่นห้องค่าย ได้เจอพี่ๆ เยอะแยะเลย ได้ร้องเพลง เล่นกีตาร์ อยากให้บรรยากาศเก่า ๆ แบบนี้กลับมาอีกจังเลย แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วแหละ น่าเสียดายจริง ๆ

เพิ่งจะได้พักผ่อนเต็ม ๆ กะเค้าซะที เฮ้อ...

ฝึกงานจะเสร็จแล้ววววววววววววว

อีกประมาณ 1 อาทิตย์ก็จะฝึกงานเสร็จแล้วสิเนี่ย เร็วเป็นบ้าเลย ตั้ง 2 เดือนครึ่งแน่ะ ทำไมมันผ่านไปเร็วจัง ดูเหมือนตอนนี้อะไร ๆ ก็ดูจะผ่านไปอย่างรวดเร็วจนใจหายเลยทีเดียว

อืม ปลายเดือนนี้ ก็จะมีงาน "รับน้องก้าวใหม่ จุฬาฯ" ต้องมาช่วยอย่างเสียไม่ได้เลยทีเดียว

เอ้อ..น้องรุ่นนี้ก็แปลกดีเนอะ มีตั้งเยอะตั้งแยะ ช่วย ๆ กันทำงาน แต่ไม่ค่อยไฟต์ทำกันเท่าไรเลย ขอบ่นหน่อยเหอะ เรากลับจากฝึกงานก็ดึกแล้ว เลยไม่ค่อยได้มาดูน้องเท่าไร เมื่อเสาร์ - อาทิตย์ - จันทร์ ที่ผ่านมา ได้(มีโอกาส)มาช่วยน้องซ้อมสันทนาการ ให้ตายสิ นี่มันก็ใกล้วันจริงเข้าไปทุกทีแล้ว ยังเต้นกันไม่ได้เล้ยยยยยยย... ไม่ได้เลยจริง ๆ นะ เพิ่งจะมาสอนท่ากันตอนนี้ ละอีกอย่าง ปีนี้ไม่มีคนตีกลองซะด้วยสิ ไอ่เราก็อุตส่าห์ไปช่วย วันเสาร์ช่วยร้อง วันอาทิตย์ช่วยตีกลอง เหนื่อยแทบตาย แต่น้อง ๆ ดูเหมือนไม่ค่อยจริงจังกันเท่าไรเลยอ่ะ ขนาดเพลงบายศรีนะ ยังไม่พยายามร้องกันเลยอ่ะ เลยไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว แอบเอือมเล็กน้อย เลยอดเป็นห่วงไม่ได้เลยว่าบ้าน "ดังฟันหลอ" ปีนี้จะเป็นยังไงน้า..

จะยังไงก็เหอะ ต้องให้น้องเฟรชชี่สนุกไว้ก่อน

Guitar Birthday

แฮ่ๆ เราซื้อกีตาร์แล้วแหละ ราคา 4960 บาท ไม่รวมกระเป๋า ตอนแรกที่คุยกะพี่หน่าย พี่หน่ายว่า ส่วนใหญ่ก็จะไม่ได้กระเป๋า แต่ได้ปิ๊กแถมมาซัก 4-5 ตัว ไอ่เราก็ "อืมม..ดีแฮะ"

วันนี้ไปซื้อกีตาร์กะอุ๋มอิ๋มกะพี่หน่าย ซึ่งเป็นวันอาทิตย์ กะว่าจะไปดูที่เวิ้งก่อน วันนั้นร้อนมาก แทบจะเป็นบ้าเลยเรา เดิน เดิน เดิน แล้วก็เดินดู ปรากฏว่าไม่มีร้านไหนเปิดขายเลยแฮะ ไอ่เราก็นึก 'วันนี้วันอาทิตย์นี่หว่า แถมเป็นวันแรงงานซะด้วย มาผิดวันแล้วม้างงงง..' แต่ก็ไม่ได้พูดนะ กลัวพี่หน่ายว่าเอา เหอ ๆ

เดินไปเดินมาทั่วเวิ้งแล้ว มีเปิดอยู่ร้านเดียว เซ็งเจงเจงงงง แถมไม่ถูกใจอีกตะหาก พี่หน่ายเลยว่า ไปร้านที่สยามดิสคอฟเวอรี่ดีกว่า มีให้เลือกเยอะดี อืม ลองเล่นไปเล่นมา ไปถูกใจกีตาร์ตัวนึง ยี่ห้อ washburn ราคา 4960 ไม่รวมกระเป๋า เราเห็นราคาแล้วก็แบบว่า เหอๆ กระเป๋าฉีกอีกแล้วกรู..

สุดท้ายก็ได้ไอ้เจ้ากีตาร์ตัวนั้นแหละ 4960 บาท ค่ากระเป๋าอีก 300 บาท รวมเป็น 5260 บาท ค่ะ (เค้าแถมปิ๊กกลับบ้าน 1 ตัว )

หลังจากซื้อกีตาร์แล้ว เราก็แบกกีตาร์ออกมาจากร้านด้วยความภูมิใจ แถมน้ำตาตกในด้วยความที่ว่า เดือนนี้จะต้องกินแกลบอีกแล้ว เฮ้อออ เดินผ่านสยามดิส เข้ามาบุญครอง ไปกินไอติม Swensen's กัน สั่ง Earthquake กัน กินกัน 3 คน อิ่มอร่อย พี่หน่ายถามว่า "อิ่มยังเนี่ย ไม่ได้กินข้าวกลางวัน" เรากะอุ๋มอิ๋มเลยตอบว่า ถ้าจะให้ตอบจิง ๆ แล้วเนี่ย กินไอติมอ่ะ ยังไม่อิ่มหรอก กินได้เรื่อย ๆ พี่หน่ายเลยเป็นงง ผู้หญิงพวกนี้น่ากลัวจริง ๆ ทำไงได้ ผู้หญิงส่วนมากก็ชอบไอติมกันทั้งนั้นแหละ ช่ายม๊า..

วันนี้เลยวันเกิดกีตาร์ของเรา

คืนนี้เราคงได้เล่นกีตาร์ให้อิ่มไปเลยอ่ะ อิอิ

ฝึกงาน

แฮ่ ๆ ไม่ได้ใช้อินเตอร์เน็ตมานานแหละ (แทนที่น่าจะได้ใช้เยอะกว่าตอนเปิดเทอมเนอะ)

เราฝึกงานมาได้สองอาทิตย์แหล่ว ก็ดีนะ ได้งานสามัญ ๆ พวก GB อะไรทำนองนี้ เลิกงานเย็นทุกวันเลย 1อาทิตย์ที่ผ่านมาไปอยู่คอนโดอุ๋มอิ๋มมา ก็สะดวกดี แต่ไม่ได้เล่นอินเตอร์เน็ต เลยอู้งานการเขียนบล็อคมานานนนนมากกกกก เหอๆ

พูดถึงเรื่องฝึกงาน เราไปฝึกเป็นเบ๊ ที่ บล.ยูไนเต็ด มา ได้ทำงานเบ๊จำพวก ถ่ายเอกสาร จัดชุดเอกสารเปิดพอร์ต พิมพ์ใบกำกับภาษี อะไรทำนองนี้อ่ะ กลับมาถึงคอนโด แต่ละวันแทบจะเป็นลม กินข้าวไม่ค่อยลง สงสัยจะได้ผอมตอนซัมเมอร์นี้แหละ เหอๆๆ เหนื่อยมากอ่ะ

อยู่ที่นั่นมีเพื่อนนักศึกษาฝึกงานเป็นเด็กราชภัฏอุดร 2 คน คนนึงชื่อขวัญ อีกคนนึงชื่อสุ เราก็แกล้งเรียก "สุขา....สุขา....." มันค้อนเราใหญ่เลย เราก็ยังอุตส่าห์บอกมันนะ ว่า เนี่ย เราเรียกแกเพราะ ๆ ทุกคำเลยนา คิดไปก็ฮาดีเนอะ มีอีกตอนนึง พี่เค้าเรียกสุไปซีรอกซ์ มันก็ขาน " ขา...." เออ ฮาดีเว้ย..

ช่วงนี้มีงานสัปดาห์หนังสือนะ 25 มีนา-6 เมษา --> เราว่ามันชักจะมีบ่อยเกินไปแล้วแหละ เดี๋ยวๆ ก็มีงานหนังสือมติชน หนังสือนานาชาติ ฯลฯ เปลืองเงินสิ้นดี แต่ก็เต็มใจจ่ายนะ อิอิ

สอบเสร็จแระ

เพิ่งจะสอบเสร็จเมื่อกี้นี้เองแหละ โอย ให้ตายสิ ทำได้ไม่ถึงครึ่งเลยทีเดียว แย่จัง

สอบเสร็จคราวนี้ไม่ได้ไปเที่ยวกับกกลุ่มเพื่อนเหมือนทุกครั้งเลย เพื่อน ๆ ต้องกลับไปทำธุระกันหมด ไปต่างประเทศกันท้างน้านนน ส้มกะแนน ไปอเมริกา หลินไปแคนาดา เมย์กะทิพย์ไปญี่ปุ่น ย้งก็ไปนะ แต่ไปเที่ยว เหลือแค่ เรากะเจียร์ที่อยู่เมืองไทยกันสองคน

วันนี้ดาวน์โหลดการ์ตูน Death Note ตอนที่ 59 (ประมาณเล่ม 7) ได้แล้วแหละ ใครยังไม่เคยอ่านก็ไปอ่านซะนะ สนุกที่สุดเลย ขอบอก ๆ ตอนนี้ได้พิมพ์เป็นภาษาไทยไปแล้วจำนวน 2 เล่นโดย Nation สำหรับท่านที่นิยมอ่านการ์ตูนรายสัปดาห์นั้น หาอ่านได้ใน Boom เจ้าค่ะ อิอิ

เรื่องราวก็คงจะเป็น.. ยมฑูต ลุค ได้ทำ death note หล่นหายลงบนโลกมนุษย์ death note ที่ว่านี้มีลักษณะพิเศษคือคนที่ถูกเขียนชื่อลงบนสมุดเล่มนี้จะตายไลท์ ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องเก็บ death note ได้ ตอนแรก ๆ ไลท์ก็ใช้ death note นี้ในการสร้างสังคมอุดมคติ โดยการเขียนชื่ออาชญากรเพื่อช่วยเหลือกรมตำรวจ และใช้ชื่อว่า คิระ แต่ไป ๆ มาๆ ตำรวจดี ๆ กลับถูกฆ่า เพราะคิระไม่ต้องการให้สาวเรื่องมาถึงตน ถึงตอนนี้ก็มีตัวเอกโผล่มาอีกตัวคือ L(แอล) ซึ่งเก่งพอ ๆ กัน รู้ทัน ไลท์ ทุกอย่าง ยุ่งล่ะสิ ลองอ่านดูเอาเองละกันนะ

อู้มาเกือบ 3 เดือนแน่ะ

อะฮั้นไม่รู้จะแจ้งอะไรให้พวกท่านทราบได้ เรื่องราวมันก็งั้น ๆ แหละ

ไม่รู้จะพูดความเป็นมาไปทำไม พูดถึงความเป็นไปเลยดีกว่า

ขณะนี้ข้าพเจ้าได้ที่ฝึกงานแล้วเจ้าค่ะ ได้ที่ บล.ยูไนเต็ด จำกัด(มหาชน) อยู่แถว ๆ ถนนเพชรบุรี ใกล้แยกอโศก เพิ่งรู้ว่าฝึกงานตึกติดกับไอ่ดอยเลย ไอ่ดอยมันฝึกที่ ททท(แถมไม่ได้ตังค์ด้วย เราได้ตังค์ โฮะ โฮะ โฮะ)

สอบไฟนอลยังไม่ทันจะเสร็จดี ก็อดรนทนไม่ได้ ต้องขอเข้าเน็ตมาเช็คเมล์ และทำการบ้านที่ค้างมาตั้ง 3 เดือนนี้ก่อน เฮ้อ..!! จะว่าไปแล้วก็เครียดนะเนี่ย ไม่ได้ห่วงวิชาไหนเล้ยยยย ยกเว้น intro econo ขอให้มันผ่านได้เห้อะ ไม่อยากเรียนอีกรอบ -_-"

ปิดเทอมนี้อยู่หอท้างซัมเมอร์เลย ฝึกงานหมด 2 เดือนครึ่ง ถึง 31 พค แน่ะ (เอาให้ตายไปเลย)

แฮ่ ๆ ตอนนี้กะลังติดการ์ตูนหนึบหนับ เรื่อง Death Note ใครไม่เคยอ่านก็ไปอ่านซะนะ หนุกมาก ๆ ขอบอก ขอบอก

สอบเสร็จ-เที่ยวโคราช

หลังจาที่หายหัวไปตั้งนาน ไม่ค่อยได้เข้ามาเขียน blog เลย แบบว่า เป็นช่วงสอบพอดีเลย ก็เลยได้แต่อ่านหนังสือ

วันนี้สอบเสร็จแล้ว (จริง ๆ เสร็จตั้งแต่เมื่อวานซืน) เมื่อคืนเลยเล่นเน็ตให้หนำใจไปเลย เล่นตั้ง 2 ชั่วโมงแน่ะ ตั้งแต่เที่ยงคืนถึงตีสอง

ปีใหม่ปีนี้ไม่ได้กลับบ้านแหละ เนื่องจากไม่มีตั๋ว ให้ตายสิ จองล่วงหน้าตั้ง 2 เดือนยังไม่ได้ตั๋วเลย เซ็งๆๆๆ ปะป๊าก็เลยลงมากรุงเทพ แล้วพาไปเที่ยวบ้านพี่แอนท์ที่โคราชแหละ เนี่ย กะลังจะไปเลย

หลังปีใหม่มีงานต้องพรีเซนต์เป็นกลุ่ม ได้ข่าวว่ายังไม่ได้แบ่งกันทำเลย แล้วจะทันมั้ยเนี่ย (-_-")

เดินทางไปโคราชกับพี่แอนท์ โดยอาป๋อมมารับ สุขีดีจัง

อยู่นู่นก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรเท่าไรหรอก ตื่นก็ 10 โมงครึ่งปาเข้าไป กินข้าวเที่ยง นั่งเล่น+อ่านหนังสือ กินข้าวเย็น จะมีก็วันหลัง ๆ ที่ได้ช่วยอาป๋อมขายของ เอาของเข้าตู้เย็น หนุกดี ชอบ ๆ

บางวันได้ไปเที่ยวที่สวนสาธารณะด้วยแหละ ไปตั้ง 2 วันแน่ะ เค้าเรียกว่า บุ่งตาหลั่ว มันเป็นบึงดี ๆ นี่แหละ(บุ่ง แปลว่า บึง) แล้วก็ทำเป็นสวนสาธารณะซะเลย เราว่าเค้าก็ทำดีนะ ดีกว่าของเชียงใหม่ซะอีก กว้างมากกก ถ้าจะนับเป็ฯกิโล รอบสวนก็ 4.1 กิโลเมตรได้แหละ มี lane ให้ปั่นจักรยานด้วย ดีจัง ถ้าเชียงใหม่ทำดี ๆ อย่างนี้บ้างก็น่าจะดีเนอะ

โดนพี่อูฐหลอกให้วิ่งแหละ มีอย่างที่ไหน ไปกัน 4 คน เพลิน แพน พี่แอนท์ พี่อูฐ ตั้งกติกาว่า ให้เดินเร็ว แต่ใครที่อยู่คนสุดท้ายเกิน 20 วินาที ให้เป็นหมู โดยหมูเนี่ยนะ อีกสามคนสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ อย่างนี้เลยวิ่งกันหมดทุกคนเลย เอาไปเอามา ก็กลับมาเดินเรียงแถว 4 คนอีกจนได้

กลับไปที่บ้าน โคตรเมื่อยขาเลย

เมื่อได้ฤกษ์เดินทางกลับกรุงเทพ พี่อูฐขับรถมาส่งที่จุฬาฯ แหละ ขึ้นไปเก็บของสักพัก ก็ไปกินข้าวกับอาหมีเพื่อนปะป๊า แล้วก็ขึ้นหอมานั่งเล่นนอนเล่น ส่วนแพนกับปะป๊าก็เตรียมตัวขึ้นรถไฟกลับเชียงใหม่

กีฬา ECON CU-TU

กีฬา เศรษฐศาสตร์ จุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ได้จัดไปเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2547 โดยทางจุฬาฯ เป็นเจ้าภาพ

วันนี้จริงๆ แล้วมีเรียนนะ อุตส่าห์ไปเรียนด้วยแน่ะ 1 วิชา (Research Method) หลังจากนั้นก็ไม่ได้ทำอะไร นั่งเล่นอยู่ใต้คณะจนประมาณบ่ายโมงกว่าๆ ถึงเคลื่อนพลไปที่ศูนย์กีฬาในร่ม เพื่อเชียร์การแข่งขันบาสหญิง และ บาสชาย มันส์มากค่ะ ขอบอก ทั้งสองอย่างเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บาสชาย สูสีกันมาก จนในที่สุด จุฬาฯ ก็เป็นฝ่ายชนะไปทั้งบาสหญิงและบาสชาย แอบเห็นเพื่อนรุ่นเดียวกันลงบาสชายด้วย ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเด็กเตรียมถึงติดกันตรึม เท่ห์มาก ๆ (เฉพาะตอนเล่นบาส) เชื่อละ ว่ากีฬาเนี่ย ทำให้คนดูดีขึ้นมาได้เยอะเลย 555

ตอนเย็นมีงานรื่นเริงใต้คณะ ดนตรีมันสุด ๆ โดยเฉพาะวงของธรรมศาสตร์ เล่นดีจริง ๆ

กลับหอตอนประมาณ 3 ทุ่มกว่า ตอนแรกไม่อยากกลับ แต่ถ้ากลับดึกกว่านี้จะไม่มีเพื่อนเดินกลับหอ เพราะเด็กหอจะรีบกลับก่อน 4 ทุ่ม และมิ้มต้องรีบไปขึ้นรถกลับขอนแก่นด้วย

งานบายเนียร์ Econ34

งานบายเนียร์คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาฯ รุ่นที่ 34 (จัดโดยรุ่น 35) บังเกิดขึ้นที่โรงแรม Intercontinental Hotel บริเวณถนนชิดลม เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2547

เช้าวันนั้น เราตื่นแต่เช้าเลยล่ะ เพราะนัดหลิน เมย์ เจียร์ แนน ไว้ประมาณบ่ายโมง พอตอนเที่ยงเราก็ไปสระไดร์ ทำให้ผมตรง ๆ ไม่ฟู อืม แล้วก็ไปเจอพวกนั้นที่สยาม เดินสักพักก็ไปที่หอหลินเพื่อที่จะแต่งตัว และแต่งหน้ากัน โอ้โห คราวนี้แต่งหน้ากันเองหมดเลย ตั้งแต่ทาแป้งยันทาตา ซุ้ดยอด

อ้อ ลืมบอกไปว่า theme ของงานคือ "หรูหราไม่เน้น ขอให้เด่นด้วยสีทอง"

อันที่จริงแล้ว เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาอะไรเป็นสีทองดี จะให้ใส่ชุดสีทองก็คงไม่ไหวหรอกนะ ในที่สุดเลยตัดสินใจว่า ใส่รองเท้าสีทองไปละกัน

นั่งแท็กซี่ไปถึงโรงแรมประมาณ 6 โมงครึ่ง ตอนแรกว่าจะไม่ทำอะไร ไป ๆ มาๆ ได้ไปช่วยเจียร์แจกของที่ระลึกหน้างาน ดีไปอีกแบบ สักพักพี่รหัสสุดหล่อเราก็มา อย่างเนี้ยบเลย อืม สักพัก เริ่มหิวอ่ะ เลยแยกตัวไปหาของกินก่อน ของกินนะ อย่างหรูเลย Westin ที่เราจัดให้ Demon28 เทียบไม่ติดเลย หุ หุ อย่างเราเนี่ย จะว่าเลือกกินก็ได้อ่ะนะ แบบว่ากินปลาแซลมอนสดแล่ ไปเกือบครึ่งโลแน่ะ 555

จากนั้นก็เป็นขั้นตอนของการถ่ายรูป ไอ้เราก็นะ ควงคนนั้นที คนนี้ที อิอิ ไอ้เราก็ใช้กล้องฟิล์มธรรมดา คนอื่นเค้าใช้กล้องดิจิมอน เอ้ย!! ดิจิตอล กัน เวลาให้คนอื่นถ่ายให้เค้าชอบบ่นทุกทีเลย เปงงายล่ะ พอล้างอัดเสร็จแล้ว สวยกว่ากล้องดิจิตอลอีก อิอิ พูดจริง ๆ นะ เวลาอัดออกมา รู้เลยว่ากล้องไหนกล้องธรรมดา กล้องไหนกล้องดิจิตอล มันมีมิติอ่ะ ไม่เชื่อลองสังเกตดูได้

ไว้จะเอารูปมาให้ดูละกัน

มะแปะรูปละดีก่า แปะมะได้อ่ะ

งานวัดภูเขาทอง

เมื่อคืนไปงานวัดภูเขาทองมาแหละ รู้สึกดีตรงที่ได้ขึ้นไปไหว้พระที่ข้างบนพระธาตุ เพราะไอ้งานวัดเนี่ย มันก็ธรรมดา ๆ แหละ เหมือนทั่วๆ ไป (ก็มันวัดนี่เนอะ)

เริ่มออกเดินทางกันประมาณ 2 ทุ่ม ไปกันตั้งหลายคนแน่ะ สิบกว่าคนได้ เราเดินด้วยกันซะทีเดียว เริ่มด้วยการเดินขึ้นไปนมัสการบนพระธาตุ และถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก อยู่ข้างบนนั้นนานเหมือนกัน แล้วเราก็ยกพลลงมาเดินเที่ยวงานวัดข้างล่าง มีซุ้มเยอะแยะเลย ทั้งร้านขายของ ร้านเกมส์ ร้านแหกตาประชาชน..เคยเข้าไปดูกันบ้างมั้ย ที่เค้าบอกว่า นางเงือก ครึ่งบนเป็นคน ครึ่งล่างเป็นปลา และผีกระสือ อะไรทำนองนั้นน่ะ.. เก็บคนละ 10 บาทแน่ะ พวกเรารู้ทั้งรู้ว่าแหกตา โดนหลอกแน่ๆ ก็ยังอุตส่าห์เข้าไปนะ เข้าไปเกือบทั้งหมด และอ้างเหตุผลว่า ก็จะได้รู้ไงว่าเค้าแหกตายังไง ..อืม ฟังขึ้น(เหรอ)

แล้วเราก็นั่งรถตุ๊ก ๆ ไปที่ร้านนมมนต์กัน นั่งตุ๊กๆ 1 คัน อัดกันเข้าไปตั้ง 7 คนแน่ะ แต่ละคนตัวควายๆ ทั้งนั้น ไม่รู้นั่งเข้าไปได้ยังไง แต่ก็ไปถึงร้านจนได้ นั่งกินสักพัก ก็ต้องรีบกลับ เพราะต้องกลับก่อนเที่ยงคืน ไม่งั้น โดน 3 คะแนน อ้อ ลืมบอกไป เดี๋ยวนี้ทางหอพักเค้ามีวิธีคิดคะแนนแบบใหม่แหละ 22.00-23.59 คิดครั้งละ 1 คะแนน ส่วน 24.00-05.59 เนี่ยคิดครั้งละ 3 คะแนนแน่ะ

ทริปใจง่าย Vol.3

ทริปนี้ใจง่ายที่สุดเลยก็ว่าได้อ่ะนะ แบบว่าคนมันอยากเที่ยว เมื่อวานออนไลน์ เจอพี่พัช แล้วพี่พัชก็ชวนไปดูหิ่งห้อยที่บ้านพี่แต้ ค้างคืนด้วย ไอ้เราก็ "ตกลง พี่พัช เพลินไปด้วยนะ" สักพัก ประมาณ หกโมงกว่า พี่พัชโทรเข้ามา บอกว่าลงมาได้แล้วนะ จะไปแล้ว พอลงมาปุ๊บ มีคนใจง่ายอีกตั้งหลายคนแน่ะ หุ หุ

ทริปนี้ออกเดินทางตอน 2 ทุ่ม โดยรถส่วนบุคคลของพี่เปา เราไปกันทั้งหมด 16 คนรวมพี่เปาด้วย นั่งรถกระบะคันเดียวไป คิดดู ไอ้ตอนนั่งอ่ะนั่งได้ แต่ตอนจะลุกลงเนี่ยดิ ขอบอกว่า "ขาหวันกันเจ้า" ต้องค่อย ๆ ลุกทีละคน

สถานที่แรกที่เราไปถึงก็คือ ร้านของน้าพี่แต้ กินข้าวกันที่นั่น ไอติมด้วย แล้วก็เริ่มออกเดินทางไปยังร้านอาหาร "คุ้งน้ำ" ซึ่งเค้ามีบริการล่องเรือไปตามคลองเพื่อดูหิ่งห้อย ตอนแรก ๆ ที่ดูก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเห็นเลย แต่พอสายตาเริ่มชินกับความมืดแล้วก็จะรู้สึกว่า อืม มันสวยมาก ไม่เคยเห็นเยอะเท่านี้มาก่อนเลย เหมือนไฟต้นคริสมาสไม่มีผิด เรือที่เรานั่งเป็นเรือที่ถูกลาก บังเอิญมันเสียลชั่วคราว เค้าเลยใช้เรืออีกลำแล่นแทน เรืออีกลำที่ว่ามีคนโดยสารมาด้วย ส่วนใหญ่เป็นเด็กอ่ะ เพราะรู้สึกว่าเค้าค่อนข้างจะส่งเสียงดัง ก็แหม..บรรยากาศดี ๆ เงียบ ๆ ดูแสงหิ่งห้อยเพลิน ๆ จะส่งเสียงรบกวนไปถึงไหนวะ..นี่ ๆ แล้วไอ้เรือลำนั้นก็ยังมีเรื่องให้น่าโมโหอีกนะ ตอนที่คนขับเรือแวะไปจอดที่ๆ มีหิ่งห้อยเยอะๆ อ่ะ ไอ้เด็ก(แสบ)พวกนั้นมันก็ยังมีหน้าจะเก็บหิ่งห้อยใส่ขวดกลับไปดูที่บ้านอีกนะ ไม่รู้จักรักษาสิ่งแวดล้อมมั่งเลย แม่พี่แต้เค้าก็บอกแล้วนะว่าหิ่งห้อยน่ะ มันลดลงจากตอน 5-6 ปีก่อนเยอะเลย เหลือไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์แล้ว ยังจะเก็บอีก แล้วก็ยังมีอีกเรื่อง ตอนเรือแล่นอยู่ดีๆ ก็มีคนจากเรือลำข้างหน้าทิ้งขยะลงไปในลำคลอง เหมือนจะมีเด็กทักอ่ะ ว่าทิ้งลงไปทำไม ไอ้คนทิ้งก็ตอบว่า "เค้าก็ทิ้งกันทั้งนั้นนี่ลูก!!!!" โหยยย พูดงี้ได้ไงวะ น่าเกลียดที่สุด

แล้วเราก็ไปต่อกันที่บ้านของพี่แต้ พี่แต้บอกว่าอ่านเจอในหนังสือพิมพ์ว่าจะมีดาวตกในคืนนี้ แต่ต้องรอหลังเที่ยงคืนนะ ทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตารอกัน พอเที่ยงคืนปุ๊บ ก็โยกขบวนไปยังสถานที่โล่งแจ้งแห่งหนึ่ง(ถนน) แล้วก็ปูเสื่อนั่งกัน ขอโทษครับท่าน มีเสื่อแค่2 ผืนสั้น ๆ แต่ต้องเบียดกัน 13 คน มันเลยแลดูเป็นกลุ่มเป็นก้อนยังไงก็ไม่รู้ และที่ตลกกว่านั้นคือ มีรถมอเตอร์ไซด์ขี่ผ่านมา เค้ามองจ้องมาทางพวกเรา แล้วก็จอดรถเลยไป สักพักเค้าก็วกรถกลับมาดูพวกเราอีกที ที่ตลกมากคือ เค้าบอกว่า "เป็นคนก็แล้วไป.." หมายความว่าไงฟระ

เช้าวันรุ่งขึ้นเราก็ไปที่ริมทะเลกัน โคลนทั้งนั้นเลยอ่ะ กว่าจะข้ามไปได้นะ เท้าจมไปในโคลนถึงครึ่งน่องเชียวล่ะ แต่ก็สวยดีนะ อิอิ พอเสร็จนี่แล้วเราก็ต้องขอกลับก่อน เพราะท่านจุ้ยมีนัดส่งงาน ส่วนเราต้องนัดเจอพี่วิเพื่อที่จะเอาหนังสือไปให้

หนุกหนานจริงๆ

ทริปใจง่าย Vol.2

กลับมาอีกครั้งกับทริปใจง่าย กับเจ้าของซีรี่ส์ทริปนี้ คุณพี่แต้ อีกแล้วครับท่าน

ทริปนี้เริ่มมาจากการที่มีคนอยากไปสะพานพระรามแปดกัน 4 คน แล้วเริ่มชวนพรรคพวก(ใจง่าย)อีกมากมาย เอาไปเอามาไปกัน 2 โหล หรือ 24 คน พอดิบพอดี(ทริปใจง่าย vol.1 จำนวนสมาชิก 1 โหล) เจ๊แต้เลยเปลี่ยนเป็นทริปงานพระสมุทรเจดีย์ ที่จังหวัดสมุทรปราการ จะว่าไปมันก็เป็นงานวัดดี ๆ นี่แหละ แต่งานใหญ่มากเลยนะ คนเยอะสุด ๆ ขนาดไปกันวันที่ 3 ของงานนะเนี่ย งานมีทั้งหมด 9 คืน

ทริปนี้เริ่มออกเดินทางกันตอน 22.00 น. เดินทางโดยรถแท็กซี่ แป๊บนึงก็ถึงงานแล้ว เพราะรถไม่ติด เราไปพร้อมๆ กันหมดเลย (ไม่แยกย้าย) ไม่คิดว่าจะมางานวัดด้วยคนกลุ่มใหญ่ขนาดนี้จะว่าไปก็คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ นะเนี่ย แต่ละคนที่ไปน่ะ อยากเล่นชิงช้าสวรรค์กันหมดเลย ไปกัน 24 คน 12 คู่ เหมาชิงช้าสวรรค์ทั้งวงเลย 555 เจ๋งป่ะละ มีอีกตั้งหลายอย่างแน่ะ ที่พอจะนึกได้ก็มี บิงโก ซุ้มหลอกให้เข้าไปดู(แต่เราไม่ได้เข้าไปดูนะ) ติ่งมาก ๆ เลย หลอกให้เข้าไปดูนางเงือก ผีกระสือ คน2หัว อะไรทำนองนี้ ตอนแรกอยากเล่นรถบั๊มมาก ๆ เลยนะ แต่รู้สึกว่าจะมีการจราจลเสียก่อน หูย..วัยรุ่นที่นู่นอย่างน่ากลัวเลยอ่ะ ขอบอก มีแต่หน้าโหดๆ อ่ะ น่ากลัวที่สุด แวะหาอะไรกิน แล้วก็กลับ รู้สึกจะเป็นเวลา 02.30 น ของวันใหม่ หูย..ตอนนั้นไม่อยากขึ้นหออ่ะ แบบว่าดึกเกินไป ไม่อยากเซ็นต์อ่ะ มันน่าเกลียด เลยโต๋เต๋อยู่แถวนั้น ไปกินโจ๊กสามย่าน แล้วกลับมานั่งเม้าท์กันจน 6 โมงเช้า ถึงได้ขึ้นหอ

พระเจ้าจอร์จ มันเยี่ยมมาก

เปิดเทอมฟีเวอร์

หูย อะไรวะ เปิดเทอมก็เรียนเลย ไม่เหมือนพวกเด็ก ๆ ปี 1 ปี 2 แค่มาเอา course syllabus อย่างเดียวเอง ไอ่เราเรียนตั้งแต่วันแรกเลยอ่ะ แต่ก็ยังดีนะ เรียนเบา ๆ ไม่หนักมาก

วันนี้ตอนเช้ามีเรียน 10 โมง วิชา microeconomics II น่ะ เราว่าอาจารย์สอนได้น่าเรียนมาก ๆเลยอ่ะ ชอบ ๆ อย่างนี้คงเข้าเรียนทุกคาบแน่ ๆ หุ หุ อืม แล้ววันนี้ตอนบ่ายเรียนวิชา project planning and management น่าเบื่อมั่ก ๆ โดยส่วนตัวแล้วเนี่ย เราว่าวิชานี้เป็นวิชาที่น่าเรียนทีเดียวแหละ แต่ อาจารย์สอนได้น่าเบื่ออ่ะ บอกจดเหมือนเด็ก ป.5 เลย ให้ตายสิ

เทอมนี้ว่าจะลงเกินหน่วยกิตแหละ(ถ้าเป็นไปได้นะ) เพราะว่าเราจะได้เรียนทันเพื่อนซะที แบบว่าตามมาตัวนึงแล้วอ่ะ เทอมนี้เรียนตั้ง 7 วิชาแน่ะ มีสิทธิ์ตายได้ ลงเพิ่มมา 1 ตัว วิชา pub econ น่ะ แต่เค้าบอกว่าต้องผ่านวิชาอื่นมาก่อน ซึ่งเรากำลังลงเทอมนี้ (นั่นคือ เราต้องลง pub econ ตอนปี 4 เทอม 1 และอดเลือกสาขาการคลังสาธารณะ) เลยต้องขอลงเกินหน่วยกิต รอลุ้นผลซักวันสองวันก็น่าจะรู้

ท้าวความถึงเมื่อวานนิดนึง เป็นวันเปิดเทอมวันแรก บรรยากาศคึกคักมาก ๆ เลยอ่ะ แต่..เราก็ไปเรียนสายอีกจนได้ ก็นาฬิกาปลุกมันไม่ดังนี่หว่า เหอๆ ได้เรียนวิชา research method และ Eng read econ ไอ้วิชาหลังเนี่ยนะ เราได้เรียนกับอาจารย์ที่ปรึกษาตัวเองแหละ ไม่รู้เหมือนกันแฮะ แต่เราว่าน่าจะใจดีนะ (จากการพูดคุยกันเฉลี่ย 2 เทอมต่อ 1 บทสนทนา) พอตกเย็น เราก็ได้ทำกิจวัตรประจำวันของเราอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ การไปนั่งห้องค่าย วันนี้บรรยากาศคึกคักมาก ๆ เลย นั่งตั้งแต่ 4 โมงเย็นยัน 4 ทุ่ม (แวะไปกินข้าวแป๊บนึง) มีน้องค่ายมานั่งกันเยอะแยะเลย ดี ๆ ครึกครื้น สนุกสนาน คลุกเคล้ากับเสียงกีตาร์ที่คิดว่าคงจะไม่ขาดหายไปง่าย ๆ หรอก ตราบใดที่เราเองยังอยู่..ถ้ามีกีตาร์ที่สมประกอบอยู่ในห้องค่ายนะ..

ปล.เซ็งอ่ะ เข้าเวปรุ่นไม่ได้อ่ะ ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกะเค้าเล้ยยย ได้ยินมาว่าจะทำเสื้อรุ่นกันอยู่

กลับจากค่าย

ปิดเทอมนี้ไม่ได้กลับบ้านอีกตามเคย ไปค่ายหออีกแล้น

ค่ายนี้ไปที่ รร.บ้านโนนสว่าง ต.โนนเมือง อ.โนนสัง จ.หนองบัวลำภู ค่ายนี้เราเป็นสต๊าฟ แต่ได้เวียนโครง คิดถึงบรรยากาศการเวียนโครงของค่ายหอที่สุดเลย เพราะไม่ได้เวียนโครงมา 1ปี เต็ม ๆ เลยนี่นา ตั้งแต่ค่ายศรีสะเกษ ที่พี่พีทเป็น ผอค. อ้อ ลืมบอกไป ค่ายหนองบัวลำภูนี้ เรามี ท่านจุ้ย เป็น ผอค. จะว่าไป เราได้เห็นการเปลี่ยนแปลงหลาย ๆ อย่างในตัวมันนะ จากที่เคยรู้จักกับมันตอนค่ายแรก(ค่ายน่าน ดอยติ้ว) เราว่ามันเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น( ถึงจะไม่ได้เปลี่ยนไปมากก็ตาม) ค่ายนี้นะ จะว่าไป บรรยากาศค่ายโดยรวมก็ดูดีทีเดียวเลยล่ะ ทุกคนมีความสุข สนุกสนาน

กลับจากค่าย รถไฟถึงประมาณ ตี 4 กว่า ๆ นอนแอ้งแม้งอยู่ที่หน้าห้องค่ายอยู่ถึงประมาณ 6 โมงเช้า นัดกันว่าจะไปวัดกันตอน9.30 และแล้ว ข้าพเจ้าก็ตื่นประมาณ 11.00 น. (เยี่ยม)แต่ก็ยังไปทันนะ ไปสมทบเอาน่ะ พอเสร็จจากวัดก็มีการแยกย้ายกันไป บ้างก็ไปงานสัปดาห์หนังสือ บ้างก็ว่าจะไปเกะ เราไปกินข้าวกันก่อน แล้วค่อยไปเกะ พอไปถึงเกะนะ เค้าบอกว่าห้องเต็มน่ะ เลยเซ็ง แล้วก็ไปดูหนังกันแทน ตอนกลางคืน ไปนอนห้องพี่ตาล กะพี่จุ๋มจิ๋มอีกคน เจ๊จุ๋มจิ๋มชวนไปเที่ยวทะเลชะอำ เราก็คิดว่า ถ้าเราอยู่หอเราต้องเหงามาก ๆ แน่ๆ เลยล่ะ เลยตัดสินใจไป ชวนพี่ตาลได้อีกตนตอนเช้า(ตอนกลางคืนพี่ตาลยังไม่อยากไป) เลยเรียกทริปนี้ว่า ทริปใจง่าย แหะๆ เพราะทุกคนไม่ว่าใครก็ตาม มักจะมีปัญหากับที่บ้านหรือไม่ก็เพื่อน แต่ก็ตัดสินใจมาก แบบว่าชวนแป๊บเดียวก็มา ใจง่ายป่ะล่ะ อิอิ

เรานัดกันที่หน้าห้องค่าย 7.30 แล้วค่อยไปสายใต้ ออกจากสายใต้เกือบ 10 โมงแนะ ทริปนี้เป็นทริปที่ค่อนข้างใหญ่ทีเดียว มีคนใจง่ายไปรวมตัวกันถึง12 คนแน่ะ อืม แล้วก็ไปเที่ยวทะเลชะอำกัน ตกเย็นก็นอนกันที่นั่นแหละ ตอนเช้า รวมพลคนที่จะกลับ ได้ 6 คน รวมเราด้วย พี่เบเลยบอกว่าไปเที่ยวกันต่อถึงเที่ยงละกัน เลยตัดสินใจไปเที่ยวกันที่เขื่อนแก่งกระจาน ไปล่องแพกันด้วยล่ะ สนุกมาก ๆ ใส่เสื้อชูชีพแล้วลอยไปตามน้ำ สนุกสุด ๆ แต่ก็เหนื่อยว่ะ คุ้มจริงๆ แล้วพวกเรา 6 คนก็ต้องกลับมาก่อน ถึง กรุงเทพประมาณ 3 ทุ่ม หลับเป็นตายเลยทีเดียว

แฮงค์คับ

วันนี้ตื่นตอน 10 โมงเช้าแน่ะ แบบว่าเมื่อคืนไม่ค่อยได้นอนน่ะ เพราะอะไรน่ะเหรอ..

ท้าวความไปถึงเมื่อวานตอนเย็น นัดกินข้าวกับพี่ ๆ มี พี่เบ พี่โดด พี่เปา พี่ฟู่ พี่ไผ่ เพลิน ละก็น้องใต้ ไปกัน 7 คนไปกินกันที่ Cafe De Laos ที่สยามกัน กินเสร็จตอนสองทุ่มฝ่า ๆ ก็มีพวกนึงต้องกลับก่อนเนื่องจากวันเสาร์มีทำงาน และเรียน เลยมีพวกที่ไปต่อกัน 4 คน เหมือนฟ้าฝนจะไม่เป็นใจเลยแฮะ เราตัดสินใจไปกันต่อที่ CoCo Walk ตรงราชเทวี อยู่ดี ๆ ฝนก็ตกลงมาตอนลงจากสะพานหัวช้าง ต้องวิ่งหลบฝนกันยกใหญ่ โชคร้ายชะมัด เปียกกันถ้วนหน้า พอถึงกันหมดแล้ว เราไปกินกันที่ร้านในสุด กินกันไป คุยกันไปเรื่อย ๆ ตอนเที่ยงคืนมีพี่อ๊อฟมาสมทบด้วย คุยกันจนกระทั่งตีหนึ่งกว่า ๆ ก็ย้ายสำนักไปต่อกันที่เพชรบุรีซอย5 เนื่องจากร้านนี้เปิดยันเช้า(แอบตำรวจ) แบบว่าเป็นร้านคาราโอเกะในตัว อืม แล้วนั่งไปยันตีสองก็มีตำรวจมาบอกว่า ปิดได้แล้วนะคับ เจ้าของร้านก็ทำเป็นปิดโดยปิดลูกกรง แล้วก็เปิดไฟทำทีว่าร้านปิดแล้ว คุยกันต่อไปเรื่อย ๆ จนถึงตีสาม คราวนี้มีตำรวจมาแฮะ ของจริงด้วย เจ้าของร้านเลยรีบเช็คบิล แล้วพาออกจากร้าน หมดอารมณ์เลย..พี่เบบอกว่าปกติไม่เคยเป็นอย่างนี้นี่นา มากี่ทีๆ ก็ไม่เคยโดน เหอๆๆ แจ็คพอตจริง ๆ.. เที่ยวครั้งแรกของอายุ 20 ปีหมาดๆ พอหลังจากออกจากร้านนั้นตอนตีสาม ก็ไม่รู้จะไปกันต่อที่ไหนดี เลยไปนอนที่หอพี่เบแถวๆ อินทามะระ คุยกันไปเรื่อย ๆ แล้วค่อย ๆ หลับกันทีละคน เริ่มจากเจ๊ไผ่ เป็นคนแรก ตามด้วยพี่อ๊อฟ แล้วก็พี่โดด เรานอนไม่หลับอ่ะ แบบว่าเลยเวลาง่วงแล้วไง เลยนอนคุยกะพี่เบไปเรื่อย ๆ..แอบส่ง message หาแพนน้อยตอนตีสี่กว่า ๆ ด้วย แพนมันคงงงน่าดู.. ยันเจ็ดโมงเช้า กว่าจะได้นอน (ก็มันนอนไม่หลับนี่ฝ่า ทำไงล่ะ)

เราตื่นประมาณ 10 โมงเช้า แล้วก็นั่งรถกลับหอ ต้องไปลงที่อนุสาวรีย์แล้วค่อยหารถต่อกลับหอ อืม หิวแฮะ เลยหาอะไรกินกันที่อนุสาวรีย์ กินก๋วยจั๊บกันแล้วค่อยกลับหอ ระหว่างทาง แฮงค์คับ สติไม่ค่อยสมประกอบเท่าไร ยืนโหนรถเมล์แบบโงนเงนๆ แล้วก็ถึงหอ พี่เบทิ้งท้ายไว้ว่า "สงสัยไม่ได้อ่านหนังสือร๊อกกกกกกก อาบน้ำแล้วก็นอนแหงๆ" เพลินก็ตอบว่า "ไม่หรอกน่า เพลินมีสอบวันจันทร์ ต้องอ่านสิ!!"..พอถึงห้องก็อาบน้ำเป็นอย่างแรก แล้วก็ว่าจะอ่านหนังสือ อ่านไปได้ซักพัก เริ่มง่วงนอน(จากการอดหลับอดนอน ประกอบกับการดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนประกอบของแอลกอฮอล์ไปมากมาย ) หันไปดูกะว่าจะเห็นเจ๊อ่านหนังสือเป็นเพื่อนกัน แต่ว่าเจ๊ไผ่นอนแบบออกหน้าออกตามาก ๆ เลยอดม่ายหวาย นอนมั่งๆ (ที่พี่เบพูดเป็นจริง ๆ ซะด้วย..แหะๆ..)

ตื่นอีกที่ตอนที่อุ๋มอิ๋มโทรมาปลุกให้ไปกินข้าวเย็น พอลงไปห้องค่าย อ้าว พี่เปามาด้วยแฮะ เลยไปกินข้าวกันที่สามย่าน แล้วก็กลับหอ ขึ้นห้องมาอ่านหนังสือ ได้อ่านจริง ๆ จัง ๆ ซะที เฮ้อออออออ.. รู้สึกว่าคืนนี้เจ๊ไผ่จะเช่านิยายมาอ่านแล้วก็โต้รุ่ง อ่านจบตอนแปดโมงเช้าแล้วกับหลับ ใช่ซี้..คนไม่มีสอบนี่ คอยดูนะ เพลินสอบเสร็จจะอ่านการ์ตูน เล่นเกม ล่อหน้าล่อตาคนที่ต้องสอบใบประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม อ่านได้ให้มันรู้ปายยยย ฮึ่ม..

คลายเครียด

สอบเกือบเสร็จแล้วล่ะ เหลืออีก 1 ตัว เลยนั่งเล่นนอนเล่นทั้งวันเลย เล่นเกม The sims2 ด้วย หนุกดีอ่านนิยายจบไป 1 เรื่องด้วย หนุกดี เล่นกันลืมวันลืมคืนเลยล่ะ

เมื่อวานไปสอบเสร็จ 1 รอบหญ่าย ๆ เลยกะไปดูหนังกับจิ๊บ เรื่อง The Princess's Diary ก็น่ารักดีอ่ะ ไปถึงมาบุญครอง ไปจองหนังตั้งแต่บ่ายโมงสิบห้า ปรากฏว่ามีรอบ บ่ายสามครึ่ง เลยต้องไปเดินตุหรัดตุเหร่กับจิ๊บ ไปร้องคาราโอเกะเล่น ๆ เพลงละ 10 บาท ที่ชั้น 6 มาบุญครอง แล้วค่อยดูหนัง หนังจบตอนเกือบ 6 โมง แล้วก็ไปมาบุญครองกะอุ๋มอิ๋ม จ่ายตังค์ค่าโทรศัพท์ แล้วกะว่าจะกลับหอ แต่ว่าฝนตกและไม่มีร่ม ทำให้ต้องโทรเรียกแพนมากินข้าวที่มาบุญครองพร้อมร่ม 2 คัน เราไปกินข้าวกันที่โออิชิ สุกี้แอนด์บาร์บีคิว ก็อร่อยไปอีกแบบแหละ หมดไปเกือบ 200 แน่ะ อืม เป็นการคลายเครียดที่เยี่ยมมาก ๆ

วันนี้แพนจะกลับบ้าน เจอกันอีกทีวันไปค่าย กลับบ้านดี ๆ นะหนู

วันจันทร์สอบอีก ตัวก็เสร็จแล้วล่ะ